Capoeira Regional
Styl capoeiry, który w Salvadorze stworzył Mestre Bimba. Nauka w sekwencjach ćwiczebnych, egzamin wstępny, stopnie calouro i formado oraz rytm São Bento Grande.
Podstawowe informacje
BrazyliaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Porównania
Katalogi i bazy dla Capoeira Regional
O sztuce walki Capoeira Regional
Capoeira Regional to styl capoeiry, który w Salvadorze w Bahii stworzył Manoel dos Reis Machado, Mestre Bimba (1899 albo 1900 – 1974). Najpierw nazywał go Luta Regional Baiana. W dacie powstania źródła się rozchodzą: podają lata 1929–1930 albo założenie szkoły w 1932 roku. Oficjalna rejestracja pierwszego centrum capoeiry odbyła się 9 czerwca 1937 roku. Bimba dodał do metody ruchy batuque, tańców walki, których nauczył się od ojca. Nauczanie oparł na kombinacjach ćwiczebnych: sequência z 17 ruchami ofensywnymi i obronnymi oraz cintura desprezada dla zaawansowanych. Rodę prowadzi jedno berimbau, a rytmy iúna, banguela i São Bento Grande określają charakter gry. Do szkoły przyjmowano przez egzamin, początkowo był to trzyminutowy chwyt duszący, później pokaz gibkości i test pisemny. W latach sześćdziesiątych styl miał stopnie calouro, formado i formado especializado, a po 1964 roku absolwent kursu dostawał jedwabną chustę. W 1953 roku Bimba zaprezentował capoeirę prezydentowi Getúlio Vargasowi. W Rio de Janeiro powstała w 1964 roku grupa Senzala, wpływowa grupa Regional lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Syn Bimby, Nenel, uczy w tradycji ojca w Bahii. Antropolog Alejandro Frigerio opisuje Regional jako sport, a Angolę jako sztukę.
Historia
Capoeira Regional ukształtowała się jako szkoła wewnątrz capoeiry na przełomie lat 20. i 30. XX wieku, mniej więcej dziesięć lat przed Angolą. Rząd brazylijski zakazywał samej capoeiry aż do początku XX wieku, w 2014 roku UNESCO wpisało krąg capoeiry na Reprezentatywną listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości. Styl stworzył Manoel dos Reis Machado, Mestre Bimba, urodzony w Salvadorze. Datę urodzenia źródła podają jako 23 listopada 1900 albo rok 1899, zmarł 5 lutego 1974 w Goiânii. Styl nazwał najpierw Luta Regional Baiana, ponieważ capoeira była wciąż nielegalna, później skrótowo capoeira regional. Co do daty powstania źródła się rozchodzą. Według dossier IPHAN Bimba oświadczył, że Regional stworzył w 1928 roku, Sandra Pelegrini w czasopiśmie História (2008) podaje lata 1929–1930, inne źródła zaś założenie szkoły w Salvadorze w 1932 roku. Dnia 9 czerwca 1937 Bimba uzyskał zaświadczenie państwowej administracji oświatowej i oficjalnie zarejestrował pierwsze centrum capoeiry. Getúliowi Vargasowi, prezydentowi, zaprezentował capoeirę według Downeya 23 lipca 1953 roku, dossier IPHAN podaje rok 1954. W 1973 roku, rozczarowany niespełnionymi obietnicami i brakiem wsparcia władz w Bahii, przeniósł się do Goiânii. W 2005 roku otrzymał Order Zasługi Kulturalnej (Ordem do Mérito Cultural).
Czym się różni
Capoeira Regional i Capoeira Angola są według rejestracji brazylijskiego urzędu IPHAN z 2008 roku dwiema podstawowymi odmianami capoeiry. Historyk Matthias Röhrig Assunção podaje, że Bimba skupiał się na skuteczności wobec innych sztuk walki, podczas gdy Pastinha podkreślał capoeirę jako kulturę i tradycję afrobrazylijską. Według dossier IPHAN Bimba przedstawiał capoeirę jako brazylijską sztukę walki, strona Angoli podkreśla afrykańskie pochodzenie. Teksty fachowe opisują różnicę w tempie i w ujęciu. Według Wanessy Pires Lott Regional jest nastawiona na walkę, Angola kładzie nacisk na malícię, niskie ruchy, wolną muzykę i rytuał. Ramos podaje dla Regional większą szybkość, więcej ruchów i system stopni z kolorowymi cordões, Angola według niego nie ma ani mundurów, ani uznanej hierarchii stopni. Celso de Brito zalicza Regional do bieguna sportu i wychowania fizycznego, Angolę do bieguna kultury i tradycji. Mestre Chico mówi w wywiadzie dla Lott, że Regional jest szybsza, nie bardziej brutalna. Capoeira contemporânea nie jest według de Brito odrębnym stylem, lecz nazwą dzisiejszego obszaru między ujęciem sportowym a kulturowym. Grupa Senzala, założona w Rio w latach sześćdziesiątych, zachowała według dossier IPHAN nauczanie Bimby wraz z ruchami i instrumentami Angoli.
Technika
Bimba nauczył się batuque, pokrewnego tańca walki, od ojca Luisa Cândida Machada i dodał jego ruchy do swojej metody. Batuque był północno-wschodnim stylem walki, który dziś zanikł. Czy czerpał również z dżiudżitsu, boksu i catch wrestlingu, jest sporne. Nauczanie oparł na sequências de ensino, kombinacjach treningowych, które podaje się jako pierwszą metodę nauczania capoeiry. Według Araújo, który cytuje Nestora Capoeirę, metoda opiera się na ośmiu sekwencjach uderzeń, kontruderzeń i uników ćwiczonych w parach, a cintura desprezada to ćwiczenie dla zaawansowanych uczniów. Regional kładzie nacisk na atak, unik, kontrę, precyzję i dyscyplinę. Rodą Regional kieruje jedno berimbau, pozostałe instrumenty to pandeiro, atabaque i agogô. Rytm iúna wymaga bardziej akrobatycznej gry, banguela niskiej i przebiegłej, a São Bento Grande szybkości i siły.
Trening
Do szkoły Bimby przyjmowano przez egzamin. Początkowo był to trzyminutowy chwyt duszący na szyję, który kandydat musiał wytrzymać bez klepnięcia na znak poddania się. Po przybyciu pomocnika Bimby, Cisnando Lima, egzamin zmienił się w pokaz gibkości i test pisemny. Egzamin wstępny Regional obejmuje także test sprawnościowy z ruchami capoeiry.
Stopnie i postępy
W latach 60. Regional miała pierwszy system stopni: według Araújo calouro (nowicjusz), batizado (ochrzczony), formado (absolwent) i especialista. Po 1964 roku nauczyciel wiązał absolwentowi kursu podczas uroczystości jedwabną chustę na szyi. Kolorowe cordões wokół pasa są najpowszechniejszym systemem w dzisiejszej capoeirze w ogóle, a nie osobliwością stylu Bimby, i capoeira nie jest zgodna co do jednolitego systemu stopni.
Dziś
W 1964 roku powstała w Rio de Janeiro grupa Grupo Senzala, która stała się wpływową grupą Regional lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych i przejęła elementy karate shotokan. Od lat sześćdziesiątych rozpowszechniły się jednolite mundury grup. Nenel, syn Bimby, nadal uczy w tradycji ojca w Bahii. Mestre Pastinha odrzucał innowacje Bimby i preferował muzykalność oraz wyrażanie siebie. Antropolog Alejandro Frigerio opisuje Angolę jako sztukę, a Regional jako sport. Nestor Capoeira twierdzi, że nacisk Bimby na walkę jest bliższy capoeirze udokumentowanej w 1835 roku. Sandra Pelegrini w czasopiśmie História (2008) podaje, że Bimba twierdził o brazylijskim pochodzeniu capoeiry, a Pastinha o afrykańskim.
Ciekawostki
W lutym 1936 roku Bimba według historyka Assunção pokonał Henrique Bahię i został ogłoszony bahijskim mistrzem capoeiry, ale w 1949 roku w São Paulo i Rio przegrywał pojedynki. Około 1945 i 1946 roku oświadczył, że jego Regional jest do prawdziwych sytuacji, nie na ring, a swoją capoeirę nazywał także ex-capoeira. Walki Bimby w Parque Odeon w latach od 1935 do 1937 czyta się według dossier IPHAN jako symbol rozdziału Regional i Angoli. W 1937 roku Bimba uzyskał pozwolenie na prowadzenie Centro de Cultura Física e Capoeira Regional. Kolorowe stopnie pojawiły się w capoeirze według Araújo dopiero w 1972 roku za pośrednictwem Federação Brasileira de Pugilismo i nie przypisuje się ich Bimbie. Toque Amazonas, którego autorem jest Bimba, wita przybyłego mestre podczas batizados. Dekretem z 3 listopada 2005 roku Bimba został przyjęty in memoriam do Ordem do Mérito Cultural w najwyższej klasie Grã-Cruz.
Często zadawane pytania
Czym jest capoeira regional?
Capoeira Regional to odmiana capoeiry, którą w Bahii stworzył Manoel dos Reis Machado, zwany Mestre Bimbą. Nazywał ją Luta Regional Baiana i według dossier brazylijskiego urzędu IPHAN przedstawiał jako brazylijską sztukę walki z nową metodą nauczania. Wpis IPHAN z 2008 roku wymienia ją obok Angoli jako jedną z dwóch podstawowych odmian capoeiry.
Kim był Mestre Bimba?
Mestre Bimba, naprawdę Manoel dos Reis Machado, był twórcą Capoeiry Regional. Urodził się w Salvadorze, według źródeł 23 listopada 1900 roku lub w 1899 roku, a zmarł 5 lutego 1974 roku w Goiânii. W 2005 roku został pośmiertnie przyjęty do brazylijskiego Ordem do Mérito Cultural.
Czym są sekwencje Mestre Bimby?
Sekwencje Bimby (sequências de ensino) to z góry ustalone kombinacje uderzeń, przeciwuderzeń i uników, które ćwiczą pary uczniów. Według Araújo, który cytuje Nestora Capoeirę, Bimba stworzył ich osiem i uważa się je za pierwszą metodę nauczania capoeiry.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.