Ladja (Danmyé)
Taniec bojowy Martyniki, spokrewniony z capoeirą. Walczy się w kręgu przy bębnie; rytm rozstrzyga o tym, co w kręgu może się wydarzyć.
Podstawowe informacje
MartynikaCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Ladja (Danmyé)
O sztuce walki Ladja (Danmyé)
Ladja, na Martynice znana także jako danmyé, to taniec bojowy Antyli Francuskich. Powstała wśród zniewolonych Afrykanów przywiezionych na wyspę i należy do tej samej rodziny co brazylijska capoeira czy kubańskie maní: walczy się w kręgu widzów, przy akompaniamencie bębna tanbou i śpiewaka, któremu odpowiada chór. Rytm rozstrzyga o tym, co dzieje się w kręgu, a przejście między tańcem a walką jest płynne. Treść techniczną tworzą kopnięcia niskie i wysokie, podcięcia, praca głową, chwyty i obalenia; częste są ruchy z ziemi oraz obroty służące zarazem do ataku i do uniku. Ladja i danmyé to dwie nazwy dla bliskich, lecz nie całkiem tożsamych postaci: danmyé oznacza zwykle formę bardziej bojową, a ladja bardziej obrzędową i widowiskową, przy czym granica nie jest ostra. W okresie kolonialnym sztukę tłumiono i w połowie dwudziestego wieku niemal zanikła. Odrodziła się od lat osiemdziesiątych w ramach ruchu bèlè. Do najcenniejszych świadectw należą zapisy amerykańskiej tancerki i antropolożki Katherine Dunham z lat trzydziestych.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.