Tomoi (malajski boks)
Malajski boks północnych stanów przy granicy tajskiej; pięści, łokcie, kolana i golenie, tradycyjnie przy bębnach.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Tomoi (malajski boks)
Tomoi to malajska postać boksu Azji Południowo-Wschodniej, zadomowiona przede wszystkim w północnych stanach Malezji Zachodniej, czyli w Kelantanie i Terengganu przy granicy z Tajlandią. Należy do tej samej rodziny co tajski muay i kambodżański kun khmer: walczy się pięściami, łokciami, kolanami i goleniami, a zwarcie jest dozwolone, więc osiem punktów kontaktu jest takich samych jak u sąsiadów. Położenie przygraniczne tłumaczy wiele; kultura północnych stanów malajskich splata się z tajskim południem od stuleci, a zawodnicy z obu stron granicy od dawna spotykali się na tych samych świętach. Tradycyjna postać tomoi ma ramy obrzędowe: przed walką tańczy się, grają bębny gendang i piszczałka serunai, a muzyka trwa w czasie walki i nadaje jej tempo, podobnie jak w środowisku birmańskim i tajskim. Walczono na wiejskich festynach i w dni świąteczne, bez rękawic i z owiniętymi dłońmi. W XX wieku tomoi stopniowo zlało się sportowo z muay thai; dziś w Malezji rywalizuje się w większości według przepisów międzynarodowych, a nazwa tomoi pozostaje określeniem rodzimej tradycji i jej obrzędowej oprawy raczej niż osobnego zbioru zasad. Założyciel ani rok powstania nie są udokumentowane, jest to bowiem tradycja ludowa.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.