Sekiguchi-ryu Battojutsu
関口流抜刀術Linia dobywania miecza z Kumamoto, wywodząca się ze szkoły rodu Sekiguchi z Wakayamy. Cięcia jedną ręką i naprzemienne kroki opisuje Nihon Kobudo Kyokai.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Sekiguchi-ryu Battojutsu
O sztuce walki Sekiguchi-ryu Battojutsu
Sekiguchi-ryu Battojutsu to linia dobywania miecza, przekazywana w Kumamoto. Nihon Kobudo Kyokai podaje, że jej źródło tkwi w sztuce walki rodu Sekiguchi z Wakayamy. Jako założyciela sztuki walki wymienia Sekiguchiego Yarokuemona Ujimune, założyciela szkoły Sekiguchi Shinshin-ryu, a jako założyciela linii dobywania jego najstarszego syna. Czołowy uczeń tego syna prowadził według Nihon Kobudo Kyokai w latach Genroku dojo w Edo. Samuraj z księstwa Higo nauczył się od niego tylko części poświęconej dobywaniu miecza i przeniósł ją do Higo. Ponieważ był instruktorem sztuk walki księstwa Hosokawa, szkoła według tego samego źródła bardzo się rozpowszechniła i zaczęła być nazywana od prowincji Higo. Japońska Wikipedia podaje, że linia przekazywana była w Kumamoto bez przerwy także po restauracji Meiji. Nie udało nam się znaleźć roku jej powstania. Nihon Kobudo Kyokai opisuje gwałtowne cięcie, przy którym podczas opuszczania uniesionego miecza przestępuje się na przemian lewą i prawą nogą. Wszystkie cięcia wykonuje się jedną ręką, tak jak w Niten Ichi-ryu, a okrzyk ma być wysoki, wielki i długi, aby przytłoczyć przeciwnika. Rodowód Nihon Kobudo Kyokai liczy szesnaście pokoleń, a siedziba szkoły mieści się w Kumamoto. Nihon Kobudo Shinkokai wymienia szkołę dwukrotnie, obok Kumamoto także w Mito, gdzie działa przedstawiciel 18. pokolenia przekazu.
Historia
Nihon Kobudo Kyokai podaje, że kumamotska Sekiguchi-ryu Battojutsu ma źródło w sztuce walki rodu Sekiguchi z Wakayamy. Rodowód wymienia jako założyciela sztuki walki Sekiguchiego Yarokuemona Ujimune, a jako założyciela linii dobywania jego najstarszego syna. Czołowy uczeń tego syna prowadził według tego samego źródła w latach Genroku dojo w Edo. Samuraj z księstwa Higo nauczył się od niego tylko części poświęconej dobywaniu miecza i przeniósł ją do domu. Jako instruktor sztuk walki księstwa Hosokawa bardzo ją rozpowszechnił, a szkoła zaczęła być nazywana od prowincji Higo. Japońska Wikipedia podaje, że ten samuraj żył od 1686 do 1730 roku, a w księstwie Kumamoto dowodził strzelcami z karabinami. Nihon Kobudo Kyokai dodaje, że był też literacko uzdolniony, a jego najsłynniejsze dzieło podkreśla związek uczoności ze sztuką walki. Rodowód Nihon Kobudo Kyokai liczy szesnaście pokoleń, przy czym drugim spadkobiercą jest uczeń z Edo, a trzecim samuraj z Higo. Japońska Wikipedia podaje, że linia przekazywana była w Kumamoto bez przerwy także po restauracji Meiji.
Czym się różni
Nihon Kobudo Kyokai podaje, że samuraj z Higo nauczył się w Edo tylko części szkoły poświęconej dobywaniu miecza. Sekiguchi Shinshin-ryu z Wakayamy, którą Nihon Kobudo Kyokai wymienia jako osobną szkołę, opiera się według tego samego źródła na trzech filarach, jujutsu, iai i kenjutsu. Linia z Kumamoto wykonuje wszystkie cięcia jedną ręką jak Niten Ichi-ryu, a według Nihon Kobudo Shinkokai jej spadkobierca w Kumamoto przekazuje ją razem z tą szkołą.
Technika
Nihon Kobudo Kyokai opisuje przy długim mieczu gwałtowne cięcie, przy którym podczas opuszczania uniesionego miecza przestępuje się na przemian lewą i prawą nogą. Krótkim mieczem tym samym ruchem się dźga. Wszystkie cięcia według tego samego źródła wykonuje się jedną ręką, tak jak w Niten Ichi-ryu, a okrzyk ma być wysoki, wielki i długi, aby przytłoczyć przeciwnika. Autor tekstu Nihon Kobudo Kyokai uważa, że surowa prostota technik pasowała do grubych mieczy z Higo.
Trening
Siedzenie przejmuje według Nihon Kobudo Kyokai sposób siadania z jujutsu szkoły Sekiguchi, z szeroko rozstawionymi nogami, jak siadali samuraje. Szkoła co roku organizuje seminarium w Kumamoto i występuje na pokazie Nihon Kobudo Embu Taikai, podczas występu w sanktuarium Kashima-jingu oraz na prefekturalnym pokazie dawnych sztuk walki podczas świąt zamku Kumamoto.
Stopnie i postępy
Według Nihon Kobudo Kyokai procedury kaishaku są do dziś prawidłowo przekazywane, a do nadania licencji używa się zwoju. Kolejności stopni nie udało nam się znaleźć w źródłach.
Dziś
Siedziba szkoły jest według Nihon Kobudo Kyokai w Kumamoto w budynku Kumamoto Budokan, a prowadzi ją 16. spadkobierca. To samo źródło podaje oddziały w Nagoi, Tokio, Oicie, Nagano i w prefekturze Shiga, oraz w Australii i Wielkiej Brytanii. Nihon Kobudo Shinkokai wymienia szkołę dwukrotnie, obok Kumamoto także w Mito, gdzie działa przedstawiciel 18. pokolenia przekazu. Linii w Mito nie udało nam się znaleźć nigdzie poza Nihon Kobudo Shinkokai.
Ciekawostki
Nihon Kobudo Kyokai cytuje pieśń ludową z Kumamoto Kinkira-bushi o długości sznura sageo miecza z Higo. Samuraje z Higo znali według tego samego źródła Sekiguchi-ryu, a ten sznur służył im wprost jako tasuki.
Często zadawane pytania
Jaki jest związek Sekiguchi-ryu Battojutsu z Sekiguchi Shinshin-ryu?
Według Nihon Kobudo Kyokai linia dobywania miecza z Kumamoto ma źródło w sztuce walki rodu Sekiguchi z Wakayamy, a jako jej założyciela wskazuje się najstarszego syna Sekiguchiego Ujimune. Zarówno Nihon Kobudo Kyokai, jak i Nihon Kobudo Shinkokai wymieniają obie szkoły osobno.
Gdzie ćwiczy się Sekiguchi-ryu Battojutsu?
Siedziba mieści się według Nihon Kobudo Kyokai w Kumamoto. Nihon Kobudo Shinkokai wymienia dodatkowo Mito.
Czym wyróżnia się technika Sekiguchi-ryu Battojutsu?
Nihon Kobudo Kyokai podaje, że wszystkie cięcia wykonuje się jedną ręką, tak jak w Niten Ichi-ryu, oraz że przy gwałtownym cięciu przestępuje się na przemian lewą i prawą nogą.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.