Samoobrona Spiridonowa (system SAM)
Самозащита без оружияSystem samoobrony Wiktora Spiridonowa, który od 1923 prowadził sekcję w towarzystwie Dynamo. Należy do źródeł sambo, skrót sambo przypisuje się jemu.
Podstawowe informacje
RosjaCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Samoobrona Spiridonowa (system SAM)
O sztuce walki Samoobrona Spiridonowa (system SAM)
System SAM (skrót rosyjskiego Samozashchita bez oruzhiya, samoobrona bez broni) to system samoobrony, który budował Wiktor Spiridonow w towarzystwie sportowym Dynamo. Według rosyjskiego serwisu informacyjnego Life Spiridonow założył tam w 1923 sekcję obrony i ataku, a pierwsza grupa liczyła czternaście osób. Wydał podręczniki samoobrony bez broni z lat 1927, 1928 i 1933, pierwszy z nich w tytule odwołuje się do systemu jiu-jitsu.
Czytaj dalej
Według Life Spiridonow nie stawiał ataku na pierwszym miejscu: chodziło o samoobronę w ubraniu, o opanowanie i wyeliminowanie napastnika oraz o wykorzystanie przedmiotów pod ręką, na przykład paska, noża lub wojskowego buta, z technikami, które w pełnej sile mogły być śmiertelne, a system rozszerzył o elementy jiu-jitsu. W czasie drugiej wojny światowej szkolił żołnierzy jednostki OMSBON kierowanych za front. Według Life zmarł w 1944. Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) zalicza Spiridonowa obok Oszczepkowa i Charłampijewa do twórców sambo i pisze, że do dziś trwa spór, kto z nich miał największy udział w powstaniu sambo. Skrót sambo przypisują Spiridonowowi zarówno Green, jak i Life. Międzynarodowa Federacja Sambo (FIAS) uznaje za dzień narodzin sambo 16 listopada 1938. Roku powstania systemu Spiridonowa w źródłach nie znaleźliśmy, podobnie jak dowodu, jak dokładnie jego techniki przeszły do sambo bojowego. Stopni w systemie nie znaleźliśmy.
Historia
Towarzystwo sportowe Dynamo powstało według recenzowanego artykułu na hssb.elpub.ru w sierpniu 1923 jako pierwsze radzieckie towarzystwo sportowe. Wiktor Spiridonow założył w nim według serwisu Life w tym samym roku sekcję obrony i ataku, do której wstąpiła pierwsza grupa czternastu osób. Rosyjska strona proza.ru, źródło bez odnośników, podaje, że Spiridonow był sztabskapitanem armii carskiej, a japońskie jiu-jitsu zainteresowało go w 1906. Angielska Wikipedia podaje jego urodzenie na 20 grudnia 1882 w guberni wiackiej.
Czytaj dalej
Spiridonow wydał trzy podręczniki: Rukovodstvo samozashchity bez oruzhiya po sisteme dzhiu-dzhitsu (Moskwa 1927), Samozashchita bez oruzhiya. Trenirovka i sostyazaniye (1928) oraz Samozashchita bez oruzhiya. Osnovy samozashchity. Trenirovka. Metodika izucheniya (1933), jak podaje bibliografia artykułu naukowego Południowego Uniwersytetu Federalnego. Według Life jego uczniowie wygrali w 1928 dwie z trzech walk z niemieckimi mistrzami jiu-jitsu. Proza.ru podaje, że w 1929 odbyły się pierwsze moskiewskie mistrzostwa Dynamo w systemie SAM, a nazwa systemu zmieniała się od samoobrony przez SAM i SAMOZ aż do sambo. Skrót sambo przypisują Spiridonowowi encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001), która pisze o nim pod błędnym imieniem Władimir, oraz Life. Według Greena w listopadzie 1938 Charłampijew przedstawił radziecki zapas wolny, przemianowany w 1946 na sambo, a Sowieci umniejszali udział Spiridonowa, ponieważ był oficerem carskim. FIAS podaje jako dzień narodzin sambo 16 listopada 1938. Michaił Łukaszew pisze w książce Sambo na sluzhbe Rodine, że Spiridonow musiał odejść z Dynamo po ponad piętnastu latach pracy i prowadził z Oszczepkowem zimną wojnę, choć się uzupełniali. W czasie drugiej wojny światowej Spiridonow według Life szkolił żołnierzy jednostki OMSBON kierowanych za front, a w 1944 zmarł na raka. Wikipedia podaje jako dzień śmierci 7 września, w tekście 9 września 1944, a proza.ru rok 1943.
Czym się różni
Różnicę między systemem Spiridonowa a pozostałymi źródłami sambo opisują źródła tylko ogólnie. Samoobrona Spiridonowa liczyła według Life na walkę w ubraniu i na przedmioty pod ręką i wywodziła się z jiu-jitsu, które według proza.ru zainteresowało go już w 1906. Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) pisze, że sambo przejęło elementy zapasów grecko-rzymskich i wolnych, gruzińskich zapasów w kurtkach i przez Oszczepkowa judo Kodokan, że zarówno Spiridonow, jak i Oszczepkow znali japońskie uderzenia i że uderzenia stosuje się w sambo bojowym, nie w sportowym. Podczas gdy Spiridonow opierał się na samoobronie dla Dynamo, z którym wiązało się przygotowanie funkcjonariuszy NKVD, Green przypisuje sportową formę sambo Charłampijewowi i jego zapasom wolnym ogłoszonym w listopadzie 1938. Według Greena do dziś trwa spór, kto z trójki Charłampijew, Spiridonow i Oszczepkow miał największy udział w powstaniu sambo.
Technika
O technice systemu Spiridonowa mamy tylko opisy z drugiej ręki. Serwis Life pisze, że samoobrona Spiridonowa w ubraniu nie stawiała ataku na pierwszym miejscu, lecz koncentrowała się na starciu z napastnikiem i jego wyeliminowaniu, i liczyła na przedmioty pod ręką, na przykład pasek, nóż lub wojskowy but. Techniki wykonane w pełnej sile mogły według Life być śmiertelne. Według tego samego źródła Spiridonow rozszerzył system o elementy jiu-jitsu, do których odwołuje się już tytuł jego pierwszego podręcznika z 1927. Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) podaje, że zarówno Spiridonow, jak i Oszczepkow znali japońskie uderzenia (atemi-waza) i że uderzenia stosuje się w sambo bojowym, nie w sportowym. Szczegółowej treści technicznej systemu w dostępnych źródłach nie znaleźliśmy.
Trening
Spiridonow uczył swojego systemu w towarzystwie sportowym Dynamo, gdzie od 1923 prowadził sekcję obrony i ataku, a pierwsza grupa liczyła według Life czternaście osób. Artykuł naukowy Południowego Uniwersytetu Federalnego opisuje Dynamo jako główną bazę programów zawodowego przygotowania fizycznego dla funkcjonariuszy NKVD. Michaił Łukaszew pisze w książce Sambo na sluzhbe Rodine, że Spiridonow organizował zawody według specjalnych zasad już w latach dwudziestych, a strona proza.ru podaje pierwsze moskiewskie mistrzostwa Dynamo w systemie SAM w 1929. Według Life w 1928 jego uczniowie wygrali dwie z trzech walk z niemieckimi mistrzami jiu-jitsu, a w czasie drugiej wojny światowej Spiridonow przygotowywał żołnierzy jednostki OMSBON do działań za frontem. Swoje metody podsumował w podręcznikach z lat 1927, 1928 i 1933, z których ostatni ma w tytule metodykę treningu.
Dziś
Samodzielnych zawodów systemu Spiridonowa dziś nie znaleźliśmy, jego dziedzictwo przypomina się w sambo. Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) podaje, że sambo istnieje dziś jako sambo bojowe, sambo sportowe i zbiór technik samoobrony, a używają go rosyjskie jednostki policyjne i siły zbrojne. Międzynarodowa Federacja Sambo (FIAS) obchodzi jako dzień narodzin sambo 16 listopada 1938, Spiridonowa w swojej historii nie wymienia. Prezydent Ogólnorosyjskiej Federacji Sambo Siergiej Jelisiejew uważa według dziennika Vechernyaya Moskva Spiridonowa, Oszczepkowa i Charłampijewa za jednakowo czczonych nauczycieli sambo. Angielska Wikipedia podaje, że wszystkim trzem odsłonięto w grudniu 2020 pomnik przy kompleksie olimpijskim Łużniki w Moskwie. Jak dokładnie techniki Spiridonowa przeszły do sambo bojowego, w źródłach nie znaleźliśmy, Life podaje tylko, że Charłampijew wyszedł z systemów Spiridonowa i Oszczepkowa.
Ciekawostki
Encyklopedia Martial Arts of the World (Green 2001) przypisuje Spiridonowowi autorstwo skrótu sambo, ale podaje go pod błędnym imieniem Władimir. Według Greena Sowieci umniejszali jego udział, ponieważ był oficerem carskim. Strona proza.ru podaje, że osobowa teczka Spiridonowa z początku lat czterdziestych została zniszczona, dlatego o jego pracy w tych latach jest mało wiadomości. Rok jego śmierci różni się w źródłach (1943 lub 1944), a angielska Wikipedia ma w jednym artykule dwie różne daty, 7 i 9 września 1944. Numer uchwały Ogólnozwiązkowego Komitetu Kultury Fizycznej z 16 listopada 1938 (633) podaje tylko proza.ru, tekstu uchwały nie znaleźliśmy. Michaił Łukaszew pisze, że Spiridonow i Oszczepkow prowadzili zimną wojnę, choć się uzupełniali, a Siergiej Jelisiejew, prezydent Ogólnorosyjskiej Federacji Sambo, uważa wszystkich trzech za jednakowo szanowanych nauczycieli sambo. Według angielskiej Wikipedii pomnik wszystkim trzem stoi od grudnia 2020 przy moskiewskich Łużnikach.
Często zadawane pytania
Kim był Wiktor Spiridonow?
Twórca systemu samoobrony SAM, który od 1923 prowadził sekcję obrony i ataku w towarzystwie sportowym Dynamo i wydał podręczniki samoobrony bez broni z lat 1927, 1928 i 1933. Encyklopedia Martial Arts of the World zalicza go obok Oszczepkowa i Charłampijewa do twórców sambo. Zmarł w 1944.
Kto wymyślił słowo sambo?
Skrót sambo przypisują Spiridonowowi encyklopedia Martial Arts of the World i rosyjski serwis Life. Międzynarodowa Federacja Sambo uznaje za dzień narodzin sambo 16 listopada 1938.
Czym system Spiridonowa różnił się od sambo sportowego?
Według Life chodziło o samoobronę w ubraniu nastawioną na wyeliminowanie napastnika, z wykorzystaniem przedmiotów pod ręką i elementów jiu-jitsu. Sportową formę sambo przypisuje encyklopedia Martial Arts of the World Charłampijewowi.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.