Hankido

Hankido to koreańska sztuka walki stworzona w latach osiemdziesiątych przez Myung Jae-nama (zmarłego w 1999 roku). Wywodzi się z tradycyjnego hapkido, które Myung studiował i które stanowi jego techniczną podstawę, ale poszła w innym kierunku: podczas gdy hapkido bywa opisywane jako sztuka pół-wewnętrzna, hankido jest sztuką wewnętrzną. Nie opiera się na sile, lecz na tym, co jej twórca nazywał siłą miękkości. Cały system opiera się na trzech pojęciach — won, czyli kole, ju, czyli płynięciu, oraz hwa, czyli sercu. Ruch jest kolisty i nieprzerwany; siła atakującego nie jest zatrzymywana, lecz odprowadzana w łuk, aż się wyczerpie. Podstawę stanowi dwanaście technik samoobrony, powiązanych z dwudziestoma czterema ćwiczeniami oddechowymi; ćwiczy się je w formie zwanej ilsoo sik dae ryun, czyli jedna technika przeciwko jednemu atakowi. Publicznie hankido zostało po raz pierwszy zaprezentowane na 1. Międzynarodowych Igrzyskach H.K.D. w Seulu, a nazwa została zarejestrowana w 1993 roku. Źródła nie podają dokładnego roku powstania, dlatego to pole w zapisie pozostaje puste. Po śmierci Myunga w 1999 roku rozwój sztuki przejęła Fundacja Jaenam Musul Won, a mistrz Ko Baek Yong założył Światową Federację Hankimuye, która rozpowszechnia sztukę za granicą, przede wszystkim w Europie i Stanach Zjednoczonych. Hankido różni się więc od większości koreańskich systemów tym, że jego miarą nie jest skuteczność wobec oporu, lecz płynność ruchu i oddechu, co czyni je bliższym praktyce wewnętrznej niż rywalizacji sportowej.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Nihon Tai Jitsu Han Mu Do Sin Moo Hapkido Taiho-jutsu (Sztuka zatrzymania)Sambo Samoobrona Real aikido