Wiktor Spiridonow

Podstawowe informacje

Data urodzenia20/12/1882

Data śmierci7/9/1944

Kraj pochodzeniaRosja

ZawódŻołnierz, Policjant

Biografia

Wiktor Spiridonow był rosyjskim oficerem i jednym z trzech twórców sambo, których Wszechrosyjska Federacja Sambo i międzynarodowa federacja FIAS podają razem z Wasilijem Oszczepkowem i Anatolijem Charłampijewem. Urodził się 20 grudnia 1882 roku w guberni wiackiej, FIAS podaje rok 1883. Zmarł 7 września 1944 roku w Moskwie.

W wieku siedemnastu lat wstąpił do wojska jako ochotnik i służył w batalionie kremlowskim. W czasie wojny rosyjsko-japońskiej służył w zwiadzie konnym i otrzymał ordery świętej Anny i świętego Stanisława. W pierwszej wojnie światowej dowodził jako porucznik kompanią piechoty, został ciężko kontuzjowany i po roku w szpitalach odszedł ze służby. Według dziennika Wieczerniaja Moskwa studiował sztuki walki od 1906 roku samodzielnie, znał boks, zapasy i jiu-jitsu.

W 1923 roku uczestniczył w założeniu towarzystwa sportowego Dynamo, gdzie prowadził sekcję obrony i ataku dla funkcjonariuszy bezpieczeństwa i milicji. System nazywał się najpierw SAM, potem SAMOZ i w końcu SAMBO. Napisał trzy podręczniki, z lat 1927, 1928 i 1933, przeznaczone dla NKWD i niejawne. W 1934 roku doprowadził do zniesienia programu Oszczepkowa w Centralnej Wyższej Szkole Milicji. Pod koniec życia uczył walki wręcz żołnierzy brygady OMSBON.

Pochowany jest na cmentarzu Wagańkowskim, gdzie jego grób był długo uważany za zaginiony. 20 grudnia 2012 roku odsłonięto tam nagrobek z popiersiem.

Młodość

Wiktor Spiridonow urodził się w guberni wiackiej. Wszechrosyjska Federacja Sambo podaje rok 1882, angielska Wikipedia dokładną datę 20 grudnia 1882 roku, międzynarodowa federacja FIAS rok 1883, a encyklopedia Znanie Rossii rok 1881 lub 1883. W wieku siedemnastu lat wstąpił do wojska jako ochotnik i ze względu na posturę został przydzielony do batalionu kremlowskiego. Ukończył kazańską szkołę piechoty.

W 1905 roku wyjechał jako podoficer do Mandżurii, gdzie w wojnie rosyjsko-japońskiej służył w zwiadzie konnym. Według Wszechrosyjskiej Federacji Sambo otrzymał ordery świętej Anny 4. i 3. klasy oraz świętego Stanisława 3. klasy z mieczami i kokardą, angielska Wikipedia podaje świętego Stanisława bez mieczy. W pierwszej wojnie światowej dowodził jako porucznik kompanią piechoty, został ciężko kontuzjowany i po roku w szpitalach odszedł ze służby z awansem.

Szkolenie i nauczyciele

Nauczyciela sztuk walki nie znaleźliśmy u Spiridonowa w źródłach. Według dziennika Wieczerniaja Moskwa od 1906 roku zajmował się samodzielną nauką jiu-jitsu, a Wszechrosyjska Federacja Sambo podaje, że dobrze znał boks, zapasy i jiu-jitsu. Po rewolucji pracował w Głównym Zarządzie Pancernym Armii Czerwonej i prowadził szkołę dla instruktorów milicji.

O jego szkoleniu wiemy mało, ponieważ jego akta osobowe zostały według dziennika Wieczerniaja Moskwa zniszczone na początku lat czterdziestych. Wnioskujemy, że jego system wyrastał z praktyki: z pierwszą grupą czternastu operatywnych Dynamo sam chodził na aresztowania.

Wkład i innowacje

W 1923 roku uczestniczył w założeniu proletariackiego towarzystwa sportowego Dynamo i od początku prowadził jego sekcję obrony i ataku, w której powstawała nowa szkoła samoobrony bez broni. System nazywał się najpierw SAM, potem SAMOZ i w końcu SAMBO. W 1927 roku wydał podręcznik samoobrony bez broni według systemu jiu-jitsu, w 1928 roku książkę o treningu i zawodach, a w 1933 roku książkę o podstawach i metodyce. Wszystkie były przeznaczone dla NKWD i nie wolno ich było publikować.

W lutym 1929 roku odbyły się pierwsze mistrzostwa moskiewskiego Dynamo w jego systemie. Spiridonow przygotował wielu instruktorów, a sekcje samoobrony powstały w wielu oddziałach regionalnych Dynamo. W 1934 roku doprowadził do zniesienia programu Wasilija Oszczepkowa w Centralnej Wyższej Szkole Milicji, ponieważ sprzeczny był z jego własnym zatwierdzonym programem. W 1940 roku jego uczeń W. P. Wołkow wydał książkę Sambo.

Filozofia i zasady

W drugiej książce z 1928 roku Spiridonow napisał, że nie uważa systemu samoobrony za zamknięty i że będzie się on dalej doskonalił według doświadczeń praktycznych. Wnioskujemy, że rozumiał system jako otwarty i zmienny, co odpowiada też temu, jak w ciągu lat zmieniał jego nazwę.

Legendy i udokumentowane fakty

Rywalizacja trzech twórców sprawiła, że za twórcę sambo długo uważano tylko jednego z nich. Prezydent Wszechrosyjskiej Federacji Sambo Siergiej Jelisiejew powiedział w 2018 roku, że nie ma sensu rozstrzygać, kto zrobił najwięcej, i że wszyscy trzej są czczeni jednakowo. Udokumentowane jest, że Spiridonow i Oszczepkow pracowali równolegle i w sporze: w 1934 roku Spiridonow doprowadził do zniesienia nauczania Oszczepkowa w szkole milicji.

Źródła rozchodzą się w roku urodzenia (od 1881 do 1883) i śmierci: FIAS podaje w nagłówku 7 września 1944 roku, w tekście jednak rok 1943. Wszechrosyjska Federacja Sambo i nagrobek z 2012 roku opierają się na roku 1944.

Dziedzictwo

W ostatnich latach uczył walki wręcz żołnierzy Samodzielnej Brygady Strzelców Zmotoryzowanych Specjalnego Przeznaczenia OMSBON, której trzon stanowili sportowcy Dynamo. Zmarł 7 września 1944 roku, FIAS w tekście podaje rok 1943, i został pochowany na cmentarzu Wagańkowskim. Grób był przez dziesięciolecia uważany za zaginiony, odnaleźli go członkowie Towarzystwa Nekropolistów, a 20 grudnia 2012 roku odsłonięto tam nagrobek z popiersiem dłuta rzeźbiarza Aleksandra Rukawisznikowa.

18 grudnia 2020 roku odsłonięto w moskiewskich Łużnikach pomnik twórców sambo Spiridonowa, Oszczepkowa i Charłampijewa. FIAS wymienia go w galerii sław wśród trzech twórców.

Nauczyciele, uczniowie i rodzina

Powiązane sztuki walki

Cytaty