ImpakuImpaku

Mok Gar

莫家拳

Jeden z pięciu wielkich stylów rodzinnych południowych Chin. Walczy tak blisko, że mówi się o nim: pierś przy piersi, oddech przy oddechu.

Podstawowe informacje

Mistrzowie i osobistości
Kraj pochodzeniaChiny
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopni5 stopni

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaWczesna nowożytność

Trening

StrójBez określonego stroju
SparingLekki kontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy w centrum

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce rzadko
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Krzywa nauki4/5
Wartość dla samoobrony3/5
Wartość dla kondycji4/5

Organizacja i zawody

System stopniCertyfikaty
Format zawodówFormy
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla Mok Gar

👊 Baza technik3 pozycji
📖 Słownik pojęć3 pozycji
👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji

O sztuce walki Mok Gar

Mok gar to jeden z pięciu wielkich stylów rodzinnych południowych Chin, zadomowiony w prowincji Guangdong. Tradycja wywodzi go od mnicha shaolińskiego zwanego Mok Da Shi, który miał przekazać techniki południowego Shaolinu; sławę styl zdobył jednak dopiero trzy pokolenia później, za dynastii Qing, za sprawą Mok Gin Kiu. Pokonał on wielu znanych zawodników i po nim pierwotna nazwa nan shaolin quan zmieniła się w mok gar, czyli „szkoła rodziny Mok”. Strona nie podaje więc ani założyciela, ani roku: udokumentować da się schemat przekazu, a nie datę. Rdzeniem technicznym jest skrajnie bliski dystans. O ćwiczących mok gar mówi się, że walczą pierś przy piersi, policzek przy policzku i oddech przy oddechu; z takiej bliskości atak nie ma rozbiegu, a rozstrzygają wyczucie czasu i struktura ciała. Osobliwością są jednak kopnięcia: mimo walki z bliska styl zachowuje bogaty zestaw kopnięć o własnych nazwach. Do programu należą też praca z bronią i własne postawy. Mok gar bywa wymieniany obok hung gar, bo jego elementy przeniknęły do tej szkoły. Stąd też bierze się częste mylenie nazwisk: Mok Kwai-lan, czwarta żona Wonga Fei-hunga, była po jego śmierci nosicielką hung gar i prowadziła jego szkołę oraz gabinet, lecz z założeniem mok gar nie ma nic wspólnego.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Wing ChunHung GarCailifoquanTie zhang gong (żelazna dłoń)Tai Chi styl SunNanquan (pięść Południa)