Madhya Kalaripayattu (styl środkowy)
Styl środkowy kalaripayattu, jeden z trzech stylów uznanych przez stowarzyszenie z Kerali. Według Zarrilli dodaje techniki w rysunku z mąki ryżowej i kroki w pięciu kręgach.
Podstawowe informacje
IndieCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Madhya Kalaripayattu (styl środkowy)
O sztuce walki Madhya Kalaripayattu (styl środkowy)
Styl środkowy kalaripayattu to jeden z trzech stylów, które według Phillip Zarrilli w encyklopedii sztuk walki Greena oficjalnie uznaje Kerala Kalaripayattu Association, obok północnego i południowego. Nazwę madhya, czyli środkowy, podaje angielska Wikipedia, a Zarrilli pisze o central style. Nie podaje ani założyciela, ani czasu powstania i zajmuje się stylem środkowym tylko krótko. W innym haśle tej samej encyklopedii opisuje ponadto tylko podwójny podział: kalaripayattu, które przetrwało głównie w środkowej i północnej Kerali, po 1958 zaczęto nazywać stylem północnym.
Czytaj dalej
Oprócz technik stylu północnego styl środkowy ma według Zarrilli własne techniki wykonywane wewnątrz rysunku z mąki ryżowej na podłodze kalari, zwanego kalam. Specjalnych kroków ataku i obrony uczy się we wzorze pięciu kręgów, dzięki czemu ćwiczący porusza się po trójkątach, czyli zygzakiem. Niektórzy mistrzowie stylu środkowego uczą cumattadi, ciągów kroków i uderzeń wywodzących się z pewnych póz zwierzęcych i wykonywanych w czterech kierunkach, które uczą reagować na atak z każdej strony. Recenzowany artykuł Shivshankar Rajmohan w Martial Arts Studies (2026) cytuje Vijayakumar (2000), według którego w środkowej Kerali uprawiano szczególną odmianę kalaripayattu zwaną Otimurisseri. Na zawodach stowarzyszenia według Zarrilli ogłasza się zwycięzców tylko w dwóch stylach, a mieszany program szkolny z 2012 roku również połączył tylko styl północny i południowy. To słabo opisany styl i wciąż szukamy wiarygodnych źródeł na jego temat.
Historia
Phillip Zarrilli pisze w encyklopedii Greena Martial Arts of the World, że Kerala Kalaripayattu Association oficjalnie uznaje trzy style kalaripayattu według przybliżonego obszaru, z którego pochodzą: północny, środkowy i południowy. Stylem środkowym zajmuje się tylko krótko i nie podaje ani jego założyciela, ani daty powstania, ani osobnej historii. W haśle o Indiach w tej samej encyklopedii opisuje tylko podwójny podział po 1958: formy tamilskie zaczęto nazywać stylem południowym, a samo kalaripayattu, które przetrwało głównie w środkowej i północnej Kerali, stylem północnym. W Journal of Asian Martial Arts (1992) Zarrilli dodaje, że style ćwiczone tradycyjnie na północy w kalari w jamie występują także w południowej i środkowej Kerali. Recenzowany artykuł Shivshankar Rajmohan w Martial Arts Studies (2026) cytuje Vijayakumar (2000), według którego w środkowych częściach Kerali uprawiano szczególną odmianę kalaripayattu zwaną Otimurisseri, a na północy Arappukai, Pillathaangi i Vattenthirippu, na południu zaś Dronamballi. Angielska Wikipedia nazywa styl środkowy Madhya Kalari lub Madhya Sampradayam i opisuje go jako styl złożony z formy północnej i południowej. Witryna turystyczna rządu Kerali podaje dwa style i zaznacza tylko, że według niektórych istnieje także styl środkowokeralski.
Technika
Oprócz technik stylu północnego styl środkowy obejmuje według Zarrilli własne techniki wykonywane wewnątrz rysunków z mąki ryżowej na podłodze kalari, zwanych kalam. Specjalnych kroków ataku i obrony uczy się we wzorze pięciu kręgów, dzięki czemu ćwiczący porusza się po trójkątach, czyli zygzakiem. Niektórzy mistrzowie stylu środkowego uczą cumattadi, ciągów kroków i uderzeń wywodzących się z pewnych póz zwierzęcych i wykonywanych w czterech kierunkach, które uczą ćwiczącego reagować na ataki ze wszystkich stron. Angielska Wikipedia podaje, że styl środkowy kładzie nacisk na siłę dolnej połowy ciała i szybkość oraz że przed bronią ćwiczy się kroki chuvadu i ćwiczenia ciała meypayattu.
Dziś
Na corocznych zawodach okręgowych i stanowych Kerala Kalaripayattu Association według Zarrilli ogłasza się zwycięzców generalnych w dwóch stylach, północnym i południowym, a osobnej kategorii stylu środkowego nie podaje. Mieszany program szkolny, który stowarzyszenia i Kerala State Sports Council opracowały w 2012 roku, połączył według The New Indian Express również tylko styl południowy i północny. Angielska Wikipedia podaje, że styl środkowy ćwiczy się rzadziej niż północny i południowy.
Ciekawostki
Magazyn podróżniczy Outlook Traveller umieszcza styl środkowy mniej więcej w okolicach Kochi i pisze, że dłużej ćwiczy się w nim pracę nóg i dolną połowę ciała, zanim uczeń sięgnie po broń.
Często zadawane pytania
Ile stylów kalaripayattu się wyróżnia?
Według Phillip Zarrilli Kerala Kalaripayattu Association oficjalnie uznaje trzy style: północny, środkowy i południowy. Na zawodach zwycięzców ogłasza się jednak tylko w dwóch, północnym i południowym.
Czym wyróżnia się styl środkowy kalaripayattu?
Według Zarrilli technikami wykonywanymi wewnątrz rysunku z mąki ryżowej zwanego kalam oraz krokami we wzorze pięciu kręgów, w których ćwiczący porusza się po trójkątach.
Czym jest cumattadi?
Ciągi kroków i uderzeń wywodzące się z póz zwierzęcych i wykonywane w czterech kierunkach. Według Zarrilli uczą ich niektórzy mistrzowie stylu środkowego.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.