Lutte Contact
Francuski sport zapaśniczo-kontaktowy z lat dziewięćdziesiątych. Dopuszcza uderzenia, kopnięcia, rzuty i dźwignie, lecz zakazuje łokci, uderzeń głową i kolana w głowę.
Podstawowe informacje
FrancjaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Lutte Contact
Lutte contact to francuski sport kontaktowy, który na początku lat dziewięćdziesiątych stworzyli Christian i Michèle Ribert z Orléans. Oboje wcześniej trenowali shorinji kempo i widać to w ostatecznej formie: lutte contact opiera się na połączeniu części uderzeniowej i zapaśniczej w jednych ramach przepisów. Nie udało nam się ustalić dokładnego roku powstania; źródła, które znaleźliśmy, mówią jedynie o początku lat dziewięćdziesiątych. Zasady są rzeczą rozstrzygającą, bo właśnie w nich tkwi cały sens sportu. Dozwolone są uderzenia ręką, kopnięcia, rzuty, dźwignie i duszenia. Zakazane są łokcie, uderzenia głową i kolano w głowę. Jest więc celowo szerszy niż boks, a zarazem celowo węższy niż zapasy w stylu wolnym bez broni — chodzi o to, by dać się spotkać obu światom, ale odciąć techniki, które ranią najbardziej. Walczy się w stroju wywodzącym się z kimona, bez rękawów. Rękawy brakują celowo: chwyt bierze się za materiał na tułowiu, a nie za ramię, co zmienia całą część zapaśniczą. Historia zawodów zaczyna się od Golden Trophy, rozgrywanego od 1994 roku. Sport nadzoruje Union française de lutte contact, a należy do niego około czterdziestu klubów, więc jest to dyscyplina mniejszościowa o trwałej, lecz niewielkiej bazie.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.