Słownik pojęć — Kumdo
Kumdo: 7 udokumentowanych pojęć. Z tego: sprzęt i przyrządy (3), anatomia, poziomy i powierzchnie uderzeniowe (1), strój (1). Wśród nich Bogu, Kote, Ippon.
Pojęcia przejęte z: Kendo
Ochronny sprzęt w kendo z czterech części: hełm men, rękawice kote, napierśnik do i osłona bioder tare. Ważne trafienia celują w trzy z nich.
JaponiaSzerokie plisowane spodnie z siedmioma fałdami, noszone w kendo, iaido, aikido, kyudo i innych japońskich sztukach.
Najwyższa ocena w zawodach japońskich sztuk walki, „jeden pełny punkt”. W judo kończy walkę, w kendo jest podstawową jednostką punktacji.
Nadgarstek i przedramię. W kendo ważny cel trafienia i nazwa rękawic sprzętu bogu, w aikido i jujutsu obszar dźwigni jak kote-gaeshi.
Jelec japońskiego miecza między klingą a rękojeścią. Chroni dłoń i równoważy miecz. Zdobione tsuba są odrębną sztuką kolekcjonerską.
Rękojeść japońskiego miecza. W katanie jest obciągnięta skórą płaszczki i owinięta taśmą poprawiającą chwyt. Rękojeść ma też miecz treningowy shinai.
Wielokrotne ćwiczenie wejścia w rzut bez jego dokończenia, podstawowa metoda treningowa judo. W kendo ten sam termin oznacza ćwiczenie uderzeń.
Wspólne pojęcia sztuk walki — Korea Południowa
Pojęcia wspólne dla większości sztuk walki tej kultury: etykieta, tytuły, strój i sala treningowa.
Koreańskie polecenie „baczność”. Ćwiczący stoi wyprostowany z piętami razem i rękami wzdłuż ciała. W taekwondo zwykle poprzedza ukłon.
Korea PołudniowaStopień mistrzowski w japońskich i koreańskich sztukach walki, zwykle z czarnym pasem. Po raz pierwszy przyznał go w 1883 roku Kano Jigoro w judo.
Strój treningowy w koreańskich sztukach walki, głównie w taekwondo. Koreański odpowiednik japońskiego keikogi, zapisywany tymi samymi znakami 道服.
Sala treningowa koreańskich sztuk walki, głównie taekwondo i hapkido. Zapisywana tymi samymi znakami co japońskie dojo (道場).
Koreańska komenda oznaczająca „pozdrowienie” lub „ukłon”. W taekwondo następuje po komendzie charyeot na początku i na końcu treningu, walki i ćwiczenia.
Koreańskie określenie zestawów technik, odpowiednik japońskiego kata. Taekwondo WT nazywa je poomsae, taekwondo ITF teul, starsze i inne sztuki hyeong.
Okrzyk bojowy w koreańskich sztukach walki, odpowiednik japońskiego kiai o tych samych znakach (氣合). Usztywnia ciało przy uderzeniu i skupia siłę.
Koreańska szkoła sztuk walki, dosłownie „sala”. Z pierwszych kwanów po 1945 roku powstało taekwondo. Kierownik szkoły nazywa się kwanjang.
Stopień uczniowski przed stopniami mistrzowskimi dan. Liczy się go malejąco, od wysokiego numeru do pierwszego kyu, a po koreańsku nazywa się gup.
Koreański tytuł instruktora sztuk walki. Grzecznie zwraca się do niego sabeomnim. Zapisywany tymi samymi znakami co japońskie shihan.