Sai
Dosłownie: szpilka do włosów
Tępa metalowa broń z długim środkowym bolcem i dwoma krótszymi bocznymi, noszona zwykle w parze; na Okinawie używała jej także lokalna policja.
Podstawowe informacje
JaponiaO broni
Sai to metalowa broń okinawskiego kobudō z długim środkowym bolcem i dwoma krótszymi bocznymi. Japońska nazwa oznacza dosłownie szpilkę do włosów. Używanie sai w okinawskim kobudō zatwierdził w 1668 roku okinawski książę Moto Chōhei. Podobną broń wcześniej stosowano w Indiach, Tajlandii, Chinach, Wietnamie, Malezji i Indonezji. Niektóre źródła przypuszczają, że koncepcja pochodzi od indyjskiej trishuli, starego hindusko-buddyjskiego symbolu. Główny bolec (monouchi), okrągły lub fasetowany, kończy się tępym ostrzem (saki). Dwa krótsze boczne bolce (yoku) mają tępe końce (tsume), a punkt między nimi nazywa się moto. Następuje jednoręczny uchwyt (tsuka) zakończony tępą metalową głowicą (tsukagashira). Sai nie jest ostrzone i nigdzie nie ma ostrego szpica. Sai trzyma się zwykle w parze, po jednym w każdej ręce. Na Okinawie używała go lokalna policja (ufuchiku) przy aresztowaniach i opanowywaniu tłumu. W dzisiejszym okinawskim kobudō powszechnie uczy się pięciu kat; nazwa nichō sai oznacza katę z dwoma sai, sanchō sai z trzema. Kobudō Matayoshi ćwiczy katy Matayoshi no Sai Dai Ichi (nichō sai), Matayoshi no Sai Dai Ni (sanchō sai) i Shinbaru no Sai. Taira Shinken opracował wariant manji sai, w którym jeden boczny bolec jest skierowany w przeciwną stronę. Para sai jest charakterystyczną bronią Raphaela z Wojowniczych Żółwi Ninja i komiksowej bohaterki Elektry.
Części broni
- Sztych — saki
- Rękojeść — tsuka
- Głowica — tsukagashira
Pokrewne rodzaje broni
- Odpowiednik w innej kulturze: Tekpi