Tekpi

Podstawowe informacje

O broni

Tekpi to krótka metalowa broń Azji Południowo-Wschodniej z długim ostrzem środkowym i dwoma krótszymi bocznymi. Po malajsku nazywa się tekpi, po indonezyjsku cabang (w pisowni niderlandzkiej tjabang), co oznacza gałąź; tajskie trisul oznacza trójząb. Miejsce powstania nie jest pewne. Część badaczy wywodzi ją od indyjskiej trishuli, a najstarsze świadectwa umieszcza się w imperium Śriwidźaja, gdzie do obrony używała jej szlachta pałacowa. Szkoła Black Triangle umieszcza jej powstanie na Jawie, opierając się jednak głównie na przedstawieniach w sztuce jawajskiej. Składa się z metalowego ostrza głównego, dwóch krótszych zagiętych ostrzy bocznych, jednorącz uchwytu i tępej metalowej głowicy. Wykonuje się ją z żelaza lub stali i mierzy od 30 do 49 cm. Zwykle nosi się ją w parze. Głównym ostrzem atakuje się szybkimi pchnięciami, jak nożem lub krisem, a zagięte ostrza boczne chwytają broń przeciwnika i pomagają go rozbroić. Przy odwrotnym chwycie ostrze skierowane jest ku łokciowi, a uderza się głowicą. W pencak silat cabang należy do charakterystycznej broni tradycji sundajskiej i moluckiej; za najlepszych wojowników posługujących się nią w Indonezji uchodzą zwolennicy silatu Kwitang. Tekpi przypomina okinawskie sai. Szkoła Black Triangle uważa je za jedną broń pod trzema nazwami: cabang w Indonezji, tekpi w Malezji i sai na Okinawie.

Części broni

• Sztych
• Rękojeść
• Głowica

Pokrewne rodzaje broni

• Odpowiednik w innej kulturze: Sai

Pielęgnacja

• Pielęgnacja głowni ze stali i żelaza