Silat Melayu (Silat malajski)
سيلت ملايوMalajska gałąź silatu, zadomowiona w Malezji, Singapurze i Brunei. Jej centralnym elementem jest bunga, płynna podstawa, z której wyrasta zastosowanie.
Podstawowe informacje
MalezjaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Silat Melayu (Silat malajski)
Silat Melayu to zbiorcza nazwa malajskiej gałęzi silatu. Nie jest to jedna szkoła i dlatego strona pozostawia pola założyciela i roku puste. Uprawia się go w Malezji, Singapurze i Brunei, a także na obszarach malajskich wpływów kulturowych: na Sumatrze, w południowej Tajlandii, na Filipinach i w Wietnamie. Rozkwit tradycji przypada na czasy sułtanatu Malakki w XV wieku, skąd rozeszła się po całej morskiej Azji Południowo-Wschodniej. Najbardziej znaną postacią jest legendarny wojownik Hang Tuah, którego dzieje opowiada Hikayat Hang Tuah; jego pojedynek z towarzyszem Hang Jebatem jest zapewne najczęściej przywoływanym pojedynkiem literatury silatu. Jest to jednak dzieło literackie, a nie kronika, i strona to zaznacza. Szkolenie ma własną budowę. Podstawą jest bunga, dosłownie kwiat — płynna, taneczna baza, z której dopiero rozwija się zastosowanie bojowe. Na niej opierają się langkah, czyli kroki i ustawienie stóp, jurus jako ciągi ruchowe, tari jako postać taneczna oraz buah, gdzie to wszystko staje się konkretnym zastosowaniem. To, że zastosowanie wywodzi się z podstawy estetycznej, a nie odwrotnie, jest dla silatu malajskiego rozstrzygające. Bronią centralną jest kris, sztylet o często falistej klindze wykuwanej ze złożonych warstw różnych metali; obok niego ćwiczy się parang i lembing, czyli włócznię. Silat wpisano na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO w 2019 roku.
Style i odmiany
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.