Bakti Negara (Silat balijski)
Balijska szkoła pencak silat z Denpasaru, założona według Draegera w 1955 roku. Źródła podają założycieli różnie, a technika opiera się na podstępie i blokach dłonią.
Podstawowe informacje
IndonezjaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Bakti Negara (Silat balijski)
Bakti Negara, w niektórych źródłach pisana Bhakti Negara, to balijska szkoła pencak silat z ośrodkiem w Badungu i Denpasarze. Według Draegera 1972 powstała w 1955 roku i działa w południowych częściach Bali. Źródła podają założycieli różnie. Draeger wymienia Ida Bagus Uka Dinwangkara, a Chambers, Draeger i Alexander 1970 dziękują Ida Bagus Oka Diwangkara jako przedstawicielowi szkoły. Depdikbud 1985 uznaje za założyciela stowarzyszenia Bhakti Cokordę Bagus Sayogę z przyjaciółmi i pisze, że Bhakti Negara zaczęła się od trzech osobistości: Anak Agung Meranggi, Bagus Keplang i Bapak Tantra. Wikipedia pisze o czterech weteranach walki o niepodległość i o dacie 31 stycznia 1955 roku. Dlatego nie podajemy jednego nazwiska.
Czytaj dalej
Depdikbud 1985 podaje jako poprzednika silat Bebugisan, którego w Badungu uczyli bugijscy żeglarze. Po uzyskaniu niepodległości zmieniono jego nazwę na Perkumpulan Pencak Silat Bhakti i z niego powstało więcej stowarzyszeń, między innymi Tri Darma, Bhakti Setia Budi, Bhakti Negara i Bhakti Barat. Ośrodkiem rozwoju Bhakti Negara jest obszar Badung z Denpasarem, skąd rozprzestrzeniła się po całym Bali i do Australii. Draeger opisuje styl jako bardzo zwodniczy i zalicza do niego chińskie słowo hua, czyli kwiaty, w znaczeniu ozdobnego podstępu. Ćwiczący udaje słabą postawę lub nieuwagę, aby wciągnąć przeciwnika w ślepy atak. Bloki wykonuje się prawie zawsze otwartymi dłońmi, a schwycony nadgarstek uwalnia się klepnięciem wolnej ręki. Według Depdikbud ruchy i jurusy pochodzą głównie z Cimande i Cikaret. Według Depdikbud 1985 do roku 1985 Bakti Negara, Perisai Diri i Kertha Wisesa rozeszły się po wsiach Bali, a wszystkie trzy były zarejestrowane w balijskiej okręgowej organizacji IPSI.
Historia
Draeger 1972 pisze, że Bhakti negara, czasem także sakti negara, została założona w 1955 roku przez Ida Bagus Uka Dinwangkara i że nazwa oznacza ofiarę, wyłączne oddanie, państwo. Według niego sam założyciel przyznaje, że jego system jest syntezą starszych jawajskich pomysłów z nowoczesnymi wpływami obcymi, jak japońskie jujutsu, aikido i karate-do oraz zachodni boks, a studiuje się także niektóre techniki judo Kodokan. Tridharmę, Bhakti Negara i Kertę mimo to uznaje za czysto balijskie style. Chambers, Draeger i Alexander 1970 dziękują Ida Bagus Oka Diwangkara i innym przedstawicielom Bhakti Negara.
Czytaj dalej
Depdikbud 1985 opisuje inną historię. Poprzednikiem był silat Bebugisan, którego w Badungu uczyli bugijscy żeglarze. Po uzyskaniu niepodległości zmieniono jego nazwę na Perkumpulan Pencak Silat Bhakti, którego osobistością i założycielem był Cokorda Bagus Sayoga z przyjaciółmi, wśród nich Bagus Aji Keplang, Gusti Rai Tokir, Anak Agung Meranggi, Pak Tantra i Resi Mpu Tantri. Stowarzyszenie rozrosło się na kilka stowarzyszeń, między innymi Tri Darma, Bhakti Setia Budi, Bhakti Negara i Bhakti Barat. Bhakti Negara zaczęła się od trzech osobistości, Anak Agung Meranggi, Bagus Keplang i Bapak Tantra, a dalej rozwijali ją pendekar Dewa Bagus Suwenda i Dewa Bagus Alit Dira. Ośrodkiem jest obszar Badung z Denpasarem, skąd rozprzestrzeniła się po całym Bali i za granicę, zwłaszcza do Australii. Wikipedia en pisze, że Bakti Negara została oficjalnie utworzona 31 stycznia 1955 roku w Banjar Kaliungu Kaja w Denpasarze przez czterech bojowników o niepodległość: Anak Agung Rai Tokir, I Bagus Made Rai Keplag, Anak Agung Meranggi i Sri Empu Dwi Tantra. Według niej kierownictwo i administrację powierzono Ida Bagus Oka Dewangkara. Autor O'ong Maryono podaje w serwisie silatindonesia.com, że 31 stycznia 1955 roku ponad stu pendekar i guru z całego Bali zorganizowało pierwszy kongres pencak silat na Bali, a pierwszym przewodniczącym pendekar był Anak Agung Rai Tokir, który zmarł w 1967 roku. Daty 31 stycznia 1955 roku nie znaleźliśmy ani u Draegera, ani w Depdikbud.
Czym się różni
Draeger 1972 uznaje Tridharmę, Bhakti Negara i Kertę za czysto balijskie style, a inne systemy walki na Bali za przeniesione skądinąd. Według niego Perisai Diri to wschodniojawajska przesadzona forma. Tridharma, Bhakti Negara i Kerta Wisesa wychodzą z niskich przysiadów i są bardzo zwodnicze. Depdikbud 1985 podaje, że Bhakti Negara i Kertha Wisesa pochodzą z jednego stowarzyszenia macierzystego na Bali i zawierają elementy Cimande i Cikaret. Od Perisai Diri różnią się tym, że działają głównie we wsiach wśród ludzi z wcześniejszymi więziami, podczas gdy PD jest w miastach. W Bhakti Negara i Kertha Wisesa nacisk kładzie się na spójność całości oraz na sport, sztukę taneczną i samoobronę, w PD na indywidualną samoobronę i sport. Element taneczny jest w Perisai Diri prawie nieobecny.
Technika
Draeger 1972 opisuje Bhakti negara jako bardzo zwodniczą. Kroki i ruchy są mieszanką minangkabauskich postaw siedzących sempok i depok, niskich przysiadów i niektórych sztywnych postaw chińskich. Sempok lub depok stosuje się tylko wtedy, gdy odległość od przeciwnika przekracza dwa jardy, na krótszy dystans ćwiczący woli stać.
Czytaj dalej
Metoda polega na udawaniu słabej postawy lub nieuwagi. Tę słabą pozycję ćwiczący pokazuje otwarcie i celowo w odległości około dwóch jardów od przeciwnika jako przynętę, aby rzucił się on w ślepy atak. Ćwiczący sprawiają wrażenie nieśmiałych i niemal nieszkodliwych, lecz zaatakowani odpowiadają serią precyzyjnych reakcji. Podstawowa filozofia jest obronna, a kontrataki przychodzą po udanej obronie. Ciało przeciwnika postrzegają jako prostokątny przekrój i koncentrują się na linii jego ramion. Prawie wszystkie bloki i odbicia wykonuje się otwartymi dłońmi. Schwycone ramię lub nadgarstek uwalnia się klepnięciem wolnej ręki, a uderzenie całym ramieniem ze skręconą pięścią przedkłada się nad chiński sposób. Taktyka według Draegera często celuje w wysuniętą nogę przeciwnika, a ćwiczący może przy tym nagle opaść z postawy wyprostowanej do sempok lub depok. Chambers, Draeger i Alexander 1970 piszą, że klepnięcie nie ma uwolnić schwyconego ramienia, lecz odwrócić uwagę, zanim zacznie działać prawdziwa kontrakcja. Z walki z bliska stosuje się dźwignie, mianowicie na ramię i łokieć, ale według Draegera nie są dobrze rozwinięte. Wśród broni Draeger wymienia kij, widlastą żelazną pałkę i krótki nóż pisau. Szczególne bronie to tombak jago, włócznia o długości około trzech metrów z twardym drewnianym drzewcem, która pojawia się głównie w rytuałach związanych z kremacją, oraz toyak, broń podobna do halabardy. Depdikbud 1985 podaje, że ruchy i jurusy Bhakti Negara pochodzą głównie z Cimande i Cikaret.
Trening
Depdikbud 1985 podaje, że materiał nauczania Bhakti Negara jest połączeniem materiału z aliran Cimande, Cikaret, Cikalong oraz balijskiego aliran i że wpłynęło na niego środowisko społeczno-kulturowe Bali, zwłaszcza sztuka balijska. Nauka obejmuje mentalne i duchowe kształtowanie członków, praktyczne hartowanie fizyczne, samoobronę, sztukę pencak silat, sportowy pencak silat i trening fizyczny dla zdrowia. Draeger 1972 pisze, że ruchy Tridharmy, Bhakti Negara i Kerty wywołuje i wykonuje rytm perkusyjnej muzyki bębnów. Konkretnej listy jurus ani przysięgi nie znaleźliśmy u Draegera ani w Depdikbud. O'ong Maryono pisze w serwisie silatindonesia.com, że w 1982 roku Dewa Bagus Alit Dira ujednolicił techniki Cimande, Cikalong, Cikaret, Melayu i Bugis w serie ruchów do muzyki balijskiej z balijskimi nazwami i że ten zbiór nazywa się Maya Buana.
Stopnie i postępy
Depdikbud 1985 podaje stopnie uczniów Bhakti Negara. Siswa tingkat I nosi czarną kurtkę i czerwony pas, tingkat II czerwony pas z dwoma czarnymi paskami, III z trzema, a IV z czterema. Piąty stopień to już kader z niebieskim pasem. Wyżej następują Dewan Guru Muda z żółtym pasem, Dewan Guru ze złotożółtym i Dewan Pendekar z czarnym pasem. Każdy stopień trwa dwa lata, zależnie od zdolności ucznia, a po każdym potrzebne jest potwierdzenie lokalnym egzaminem i ceremonialną ofiarą sesajen według miejscowego zwyczaju i religii. Pendekar bywa według dokumentu zdolny leczyć członków siłą duchową lub tenaga dalam. Kolory pasów różnią się w innych źródłach. O'ong Maryono pisze, że Dewa Bagus Alit Dira wprowadził hierarchię od czerwieni z jednym do trzech pasków przez niebieski, żółty i fioletowy po czarny i biały. Wikipedia en podaje czerwony, niebieski, brązowy, żółty i fioletowy dla mistrzów nauczycieli i uznaje system pasów za przejęty z japońskich sztuk. Green 2001 pisze, że Bhakti Negara zaproponowała eklektyczne podejście i próbowała dodać wymiar sportowy.
Dziś
Depdikbud 1985 podaje, że do roku 1985 Bhakti Negara, Perisai Diri i Kertha Wisesa rozeszły się po wsiach Bali, a wszystkie trzy były zarejestrowane w okręgowej organizacji IPSI na Bali. Bhakti Negara miała oddziały w Badung, Karangasem, Gianyar, Bangli, Klungkung, Tabanan, Jembrana i Buleleng. Dokument nie podaje liczby członków. Nauczania w szkołach ani udziału w uroczystościach nie znaleźliśmy ani u Draegera, ani w Depdikbud. Wikipedia en pisze, że po standaryzacji Bakti Negara stała się częścią banjaru lub organizacji wiejskiej i weszła do balijskiego systemu szkolnego, a dziś ćwiczy się ją w prawie każdym mieście i wsi na Bali. Twierdzenie o rozpowszechnieniu jest w Wikipedii en bez cytatu, a wejście do systemu szkolnego podaje także witryna szkoły. Jakarta Post 2012 wymienia bakti negara jako balijski styl obok silek harimau Minangkabau i cimande Sundajczyków.
Ciekawostki
Draeger 1972 wyjaśnia, że do ogólnego sposobu walki Bhakti negara najlepiej pasuje chińskie słowo hua, kwiaty, w znaczeniu ozdobnego podstępu. Dodaje, że miejscami przejawiają się niektóre chińskie formy walki. O'ong Maryono cytuje w serwisie silatindonesia.com motto Bakti Negara: hinduizm jest moją religią, a Bakti Negara jest moim pencak silat. Według pendekara Sri Empu Dwi Tantry słowo Bakti ma mistyczną wykładnię jako skrót trzech części, a Negara w znaczeniu mistycznym oznacza moc. Jest to twierdzenie autora serwisu.
Często zadawane pytania
Kto założył Bakti Negara?
Źródła się rozchodzą. Draeger 1972 wymienia Ida Bagus Uka Dinwangkara, Depdikbud 1985 opisuje początek z trzema osobistościami, Anak Agung Meranggi, Bagus Keplang i Bapak Tantra, a Wikipedia pisze o czterech weteranach walki o niepodległość.
Czy Bakti Negara jest czysto balijską sztuką?
Draeger 1972 uznaje ją za czysto balijski styl, a zarazem pisze, że sam założyciel opisuje system jako syntezę jawajskich pomysłów i nowoczesnych wpływów obcych. Depdikbud 1985 podaje, że ruchy pochodzą głównie z Cimande i Cikaret.
Czym Bakti Negara wyróżnia się technicznie?
Według Draegera 1972 jest bardzo zwodnicza: ćwiczący udaje słabą postawę lub nieuwagę, aby wciągnąć przeciwnika w ślepy atak, i wykonuje prawie wszystkie bloki otwartymi dłońmi.
Jak awansuje się w Bakti Negara?
Według Depdikbud 1985 każdy ze stopni ucznia trwa dwa lata, a po każdym potrzebne jest potwierdzenie lokalnym egzaminem i ceremonialną ofiarą. Uczniowie noszą czerwony pas, od drugiego stopnia z czarnymi paskami, a piąty stopień to kader z niebieskim pasem.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.