Perisai Diri
Indonezyjski silat założony w 1955 roku w Surabai. Połączył linie rodzime z chińskim siauw liem sie i naucza się go w literackim indonezyjskim.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Perisai Diri
Perisai diri, dosłownie „tarcza samego siebie”, to indonezyjski styl pencak silatu. Założył go Raden Mas Soebandiman Dirdjoatmodjo, urodzony 8 stycznia 1913 roku, który formalnie ustanowił styl pod tą nazwą 2 lipca 1955 roku w Surabai przy pomocy Imama Ramelana. Jego własne przygotowanie było niezwykle szerokie. Uczył się silatu u Hasana Basriego w Jombangu i u Sayida Sahaba w Solo, a także u własnego dziadka Ki Jogosurasmo i u Soegita w linii Setia Saudara. Rozstrzygające były jednak czternaście lat u Yap Kie Sana w Banyumasie, gdzie studiował chińską linię siauw liem sie. To właśnie połączenie linii jawajskich z chińską podstawą nadaje perisai diri jego kształt. Od innych szkół indonezyjskich odróżniają go trzy rzeczy, z których żadna w latach pięćdziesiątych nie była oczywista. Program spisał w literackim indonezyjskim, a nie po jawajsku ani w przekazie ustnym, dzięki czemu udostępnił go uczniom w całym kraju. Dewiza szkoły brzmi Pandai Bersilat Tanpa Cedera, czyli „umieć silat bez urazu”. A zasadą techniczną jest satu detik dua gerak — jedna sekunda, co najmniej dwa ruchy. Ta zasada jest rdzeniem stylu. Nie chodzi o szybkość pojedynczej techniki, lecz o to, by w czasie, którego przeciwnik potrzebuje na jeden ruch, ćwiczący wykonał dwa: obronę i odpowiedź jako jedną całość, a nie jako następstwo. Perisai diri należy do największych indonezyjskich szkół silatu.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
