Yamanni-ryu Bojutsu
山根流棒術Okinawska szkoła walki kijem, rozpoznawalna po elastycznym, zamachowym ruchu drążka zamiast sztywnych, zatrzymanych bloków.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Yamanni-ryu Bojutsu
O sztuce walki Yamanni-ryu Bojutsu
Yamanni-ryū to okinawska szkoła bōjutsu, czyli walki długim kijem. Różni się od innych okinawskich szkół sposobem prowadzenia samego kija: zamiast sztywnych bloków i zatrzymanych pozycji posługuje się elastycznym, odbijającym się ruchem, w którym koniec kija porusza się dalej wraz z zamachem, dzięki czemu ten rozpęd przenosi się na kolejne uderzenie zamiast za każdym razem wkładać nową siłę. Ta cecha jest dla szkoły określająca i przypisuje się ją Chinenowi Sandzie, który żył w latach 1842–1925. Nazewnictwo tej konkretnej szkoły jest wyjątkowo zawiłe i warto je poznać dokładnie. Tradycja wywodzi ten łańcuch nauczycieli od Sakugawy Kangi z końca osiemnastego wieku, który według przekazu przekazał ją rodzinie Chinenów, poczynając od Chinena Umikany. Sanda wniósł do tradycji ów elastyczny, odbijający się ruch, lecz właściwą nazwę szkoła otrzymała dopiero później, od jego wnuka, Chinena Masamiego, który żył w latach 1898–1976 — i który nazwał ją na cześć własnego dziadka. Stąd też bierze się fakt, że szkoła funkcjonuje pod kilkoma różnymi nazwami: Yamanni-ryū, Yamane-ryū, a także Yamanni-Chinen-ryū. Rok założenia nie jest udokumentowany, a katalog pozostawia to pole puste zamiast zgadywać datę. Wśród uczniów Chinena Masamiego byli Higa Seitoku, o którym mówi się, że jako jedyny uczeń otrzymał oficjalną licencję bōjutsu bezpośrednio od wnuka założyciela, oraz Kishaba Chogi; dziś szkoła jest nauczana poza Japonią, na przykład przez Oshiro Toshihiro.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.