Weng chun (wieczna wiosna)

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaChiny

RegionAzja

Główny naciskUderzenia

System stopniBez stopni

Charakter i pochodzenie

Trening

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

O sztuce walki Weng chun (wieczna wiosna)

Weng chun, dosłownie wieczna wiosna, to południowochińska sztuka walki, którą łatwo pomylić z wing chun. W mandaryńskim nazwy 永春 i 咏春 są homofonami, w kantońskim różnią się tylko tonem, a ustna tradycja obu stylów wywodzi ich początek od mnicha z Shaolin Chi Sima, co jest legendą. Hongkoński spis niematerialnego dziedzictwa z 2014 roku wymienia jednak weng chun jako osobną pozycję nr 367, oddzielną od wing chun, a za osobną sztukę uważają go także historycy Judkins i Nielson. Udokumentowana historia zaczyna się w XX wieku. Najlepiej udokumentowaną postacią jest według anglojęzycznej Wikipedii Chu Chung-man z Foshan, lekarz, który w 1953 roku przeniósł się do Hongkongu. Tam poznał mistrzów Tang Yik i Wai Yan, a ich miejscem spotkań stała się sala Dai Tak Lan w Kowloon, w lokalu hurtowni drobiu Wai Yana. Do nauczania należą według Wikipedii formy z pustymi rękami, drewniany manekin, kij i podwójne noże. Opisu technicznego z wyżej cenionego źródła nie znaleźliśmy. To słabo udokumentowany styl i wciąż szukamy wiarygodnych źródeł.

Historia

Ustna tradycja weng chun umieszcza jego początki w świątyniach Shaolin i wskazuje jako twórcę mnicha Chi Sima. Jest to legenda, co podaje także anglojęzyczna Wikipedia. Według niej wing chun rozprzestrzeniał się głównie w środowisku kantońskiej opery Czerwonych Łodzi, a weng chun poza nim. Najlepiej udokumentowaną postacią jest według Wikipedii Chu Chung-man, urodzony na początku XX wieku w Foshan. Podczas II wojny światowej pracował jako lekarz w Makau, a od 1953 roku w szpitalu w Hongkongu. W Hongkongu poznał mistrzów Tang Yik i Wai Yan.

Czym się różni

Weng chun i wing chun łatwo pomylić. W mandaryńskim nazwy 永春 i 咏春 są homofonami, w kantońskim różnią się tylko tonem. Hongkoński spis wymienia weng chun (nr 367) osobno od wing chun (nr 380) i jego odgałęzień Pao Fa Lien, Snake Crane i Yip Man. Linię, której techniki odbiegają od współczesnego wing chun, uważają według anglojęzycznej Wikipedii za osobną sztukę Leung Ting, Paetzold oraz Judkins z Nielsonem. Twierdzenie, że weng chun jest bliższy hung gar niż wing chun, Wikipedia określa raczej jako opinię niż udowodniony fakt.

Technika

Opisu technicznego weng chun z wyżej cenionego źródła nie znaleźliśmy. Według anglojęzycznej Wikipedii jedna z nowoczesnych linii ma formę Weng Chun Kuen o jedenastu częściach, Fa Kuen, Luk Dim Boon Kuen i Saam Pai Fat, drewnianego manekina Muk Yan Jong, kij Luk Dim Boon Kwun oraz podwójne noże Fu Mo Siong Dao.

Trening

Według anglojęzycznej Wikipedii nauczanie w jednej z linii dzieli się na pięć poziomów rozumienia, zwanych ying, yi, lei, faat i seut, oraz na trzy dystanse: niebo, ziemię i człowieka. Konkretnego planu treningowego z wyżej cenionego źródła nie znaleźliśmy.

Stopnie i postępy

Systemu pasów ani stopni nie znaleźliśmy w źródłach. Obecne szkoły wywodzą swoje warianty z rodzin Wai Yana, Tang Yika i Chu Chung-mana oraz z sali Dai Tak Lan, gdzie ci mistrzowie się spotykali.

Dziś

Weng chun to pozycja nr 367 w kategorii sztuk walki pierwszego hongkońskiego spisu niematerialnego dziedzictwa kulturowego z 2014 roku, który obejmował 480 pozycji. Pełną listę opublikował dziennik South China Morning Post, a oficjalnego spisu nie udało nam się otworzyć. Historyk Ben Judkins zwrócił wówczas uwagę, że spis traktuje weng chun jako osobny styl. Sala Dai Tak Lan w Kowloon powstała według anglojęzycznej Wikipedii w lokalu hurtowni drobiu należącej do Wai Yana.

Ciekawostki

Operę kantońską, z którą tradycja wiąże wing chun, zakazano po buncie aktorów operowych w Foshan w 1854 roku pod wodzą Li Wenmao. Według anglojęzycznej Wikipedii zakaz zakończył się w 1870 roku, ale źródła różnią się co do jego długości. Większość Czerwonych Łodzi zniszczył w 1938 roku nalot na port w Foshan.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.