Dźwignia kimura

Podstawowe informacje

O technice

Kimura to dźwignia, która za pomocą podwójnego chwytu nadgarstka izoluje staw barkowy i łokciowy i działa głównie na bark. To odwrócona dźwignia na nadgarstek: nadgarstek chwyta się ręką po tej samej stronie, podczas gdy zwykła dźwignia na nadgarstek używa chwytu z przeciwnej strony. Najlepiej wykonuje się ją z pozycji na ziemi, takich jak mount czy side control, i wymaga dźwigni całym ciałem. W judo nazywa się gyaku ude garami. Nazwę nosi po japońskim judoce Masahiko Kimurze, który tą techniką pokonał Hélia Gracie 23 października 1951 roku. Stało się to w drugiej z trzech planowanych dziesięciominutowych rund, po tym jak Hélio wcześniej dwukrotnie pokonał partnera treningowego Kimury; podawaną różnicę wagi 36 kg historycy uznają za prawdopodobnie zawyżoną. Pochodzenie samej techniki jest niepewne, a jej prawdopodobnymi źródłami są catch wrestling i judo. Podobne pozycje pojawiają się w niemieckich manuskryptach zapaśniczych z XVI wieku i na khmerskich reliefach świątynnych z XII wieku. W catch wrestlingu za twórcę podwójnej dźwigni na nadgarstek w latach 20. XX wieku uznaje się często Lorigo Morellego. Przepisy zapaśnicze NCAA z 1928 roku ostrzegały, że podwójna dźwignia na nadgarstek doprowadzona do skręcającego hammerlocka staje się chwytem zakazanym. David Avellan stworzył w 2012 roku Kimura Trap System, a technika jest popularna zwłaszcza w no-gi BJJ.