Suijutsu
水術Bojowe pływanie samurajów: pływanie w zbroi oraz strzelanie z łuku lub broni lontowej podczas stabilnego deptania wody.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Suijutsu
Suijutsu, zapisywane też suieijutsu, to japońska sztuka pływania bojowego. Nazwa oznacza dosłownie umiejętności wodne, a dyscyplina należy do bugei juhappan, osiemnastu podstawowych technik bojowych, które powinien opanować każdy samuraj. Nie chodziło przy tym o pływanie w dzisiejszym sportowym znaczeniu. Najtrudniejszą częścią nauki, wykładaną przez sporą liczbę szkół, było pływanie w zbroi, zwane katchu gozen oyogi. Zbroja nie unosi się na wodzie, a pływak w niej nie może pracować ramionami w zwykły sposób, dlatego ruch napędzały głównie nogi, a ciało utrzymywano w pozycji pionowej. Właśnie na tym opiera się druga charakterystyczna grupa technik: deptanie wody na tyle stabilne, by można było strzelić z łuku lub z broni lontowej, nie mocząc jej. Poszczególne szkoły różniły się profilem. Iwakura-ryu skupiała się na nietypowych sytuacjach w wodzie, w tym na tym, jak w niej jeść; Shinden-ryu uczyła metod pływania na długie dystanse; Kankai-ryu specjalizowała się w pływaniu w morzu. Suijutsu jest więc jedną z niewielu dyscyplin bojowych, których celem nie jest pokonanie przeciwnika, lecz dotarcie, wraz z pełnym wyposażeniem, tam, dokąd inni nie dotrą. Jego miejsce wśród osiemnastu podstawowych technik pokazuje, jak dużą wagę przykładało do niego szkolenie samurajów: nie było umiejętnością poboczną, lecz stało na równi z szermierką, łucznictwem czy jazdą konną. Dlatego suijutsu bywa dziś przywoływane jako dowód, że wyszkolenie samuraja obejmowało znacznie więcej niż tylko walkę wręcz.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.