Shin no Shinto-ryu Jujutsu
Szkoła jujutsu z Osaki z połowy XVIII wieku, wywodząca się z linii Yoshin-ryu. Razem z Yoshin-ryu jest według NKK jednym z dwóch korzeni szkoły Tenjin Shin'yo-ryu.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Shin no Shinto-ryu Jujutsu
O sztuce walki Shin no Shinto-ryu Jujutsu
Shin no Shinto-ryu to japońska szkoła jujutsu z połowy XVIII wieku. Według Nipponiki założył ją Yamamoto, który służył przy zamku w Osace. Najpierw uczył się Yoshin-ryu i uzyskał licencję, ale to mu nie wystarczyło. Z przekazywanych 303 technik wybrał część, dodał własne pomysły, ustalił cztery stopnie i zebrał zestaw w 87 technik. Około 1751 roku usamodzielnił się i nazwał szkołę Shin no Shinto-ryu. Abe (2022) cytuje wcześniejsze opracowanie, które potwierdza zarówno rok 1751, jak i związek z Yoshin-ryu. Według Nipponiki drugim następcą był Doi Mutansai Yasunobu, a trzeci, Honma Joemon Masato, udał się do Edo i zwiększył renomę szkoły. Znaczenie historyczne szkoły jest pośrednie. Według Nihon Kobudo Kyokai założyciel Tenjin Shin'yo-ryu po śmierci nauczyciela Yoshin-ryu uczył się u Honmy i połączył obie szkoły, według Nipponiki w 1822 roku. Tenjin Shin'yo-ryu uczył się Kano Jigoro, zanim założył Kodokan judo, więc związek z judo jest pośredni. Dziś szkoła nie należy do szkół członkowskich Nihon Kobudo Kyokai ani Nihon Kobudo Shinkokai. Japońska Wikipedia podaje, że linia posiadaczy licencji najwyraźniej wygasła pod koniec okresu Showa lub na początku okresu Heisei.
Historia
Według Nipponiki założyciel Yamamoto żył od 1715 do 1798 roku i służył przy zamku w Osace. Najpierw uczył się Yoshin-ryu i uzyskał licencję, ale to mu nie wystarczyło. Z przekazywanych 303 technik wybrał część, dodał własne pomysły, ustalił cztery stopnie i zebrał zestaw w 87 technik. Około 1751 roku usamodzielnił się i nazwał szkołę Shin no Shinto-ryu. Nipponica podaje też, że szkoła wyrosła z linii Yoshin-ryu. Według Nipponiki drugim następcą był Doi Mutansai Yasunobu, a trzeci, Honma Joemon Masato, udał się do Edo i zwiększył renomę szkoły. Japońska Wikipedia podaje, że Honma pochodził z Bitchu i był w służbie rezydencji domeny Tsu w Edo. Abe (2022) cytuje starszy spis szkół, według którego założyciel pochodził z Osaki, nauczył się Yoshin-ryu, a potem założył własną szkołę. Według Abego linia rozdzieliła się od Honmy, a jedna gałąź miała dojo w powiecie Kodama w dzisiejszym mieście Honjo w prefekturze Saitama. Do prefektury Fukushima szkoła dotarła według Abego z obszaru Musashi przez domenę Nihonmatsu, a okoliczności są niejasne.
Czym się różni
Japońska Wikipedia podaje, że w pierwszych dwóch pokoleniach szkoła zetknęła się z Kito-ryu i przejęła część jej zwojów i zasad, a u niektórych zwojów jest według tego samego źródła możliwy także kierunek odwrotny. Według Nipponiki i Nihon Kobudo Kyokai Shin no Shinto-ryu jest jednym z dwóch korzeni Tenjin Shin'yo-ryu, a drugim korzeniem jest Yoshin-ryu. Nazwa Tenjin Shin'yo-ryu powstała według Nihon Kobudo Kyokai ze słowa tenjin i znaków shin i yo z obu pierwotnych szkół.
Technika
Nipponica podaje, że założyciel ujął zestaw w 87 technik w czterech stopniach. Abe (2022) według książki z 1935 roku podaje łącznie 86 technik: pierwszy i średni stopień po 28 technik oraz kolejne zestawy po 5, 5, 10 i 10 technik. Różnicy między 87 a 86 technikami źródło nie wyjaśnia. Japońska Wikipedia podaje, że system różni się zależnie od linii, ale jujutsu szkoły składa się głównie z trzech stopni, a także że przekazywano techniki krępowania, ataki na wrażliwe miejsca, uderzenia oraz metody cucenia i leczenia kości. W niektórych liniach dodano według japońskiej Wikipedii przed pierwszym stopniem techniki wstępne, a przed średnim stopniem techniki z kijem.
Stopnie i postępy
Według Nipponiki szkoła ma cztery stopnie technik. Abe (2022) opisuje dwa zwoje z linii w prefekturze Fukushima. Zwój z 1908 roku odpowiada według Abego przekazaniu pierwszego stopnia, a zwój z 1911 roku, który nosi inną nazwę szkoły, przekazaniu stopnia średniego.
Dziś
Shin no Shinto-ryu nie udało nam się znaleźć na liście szkół członkowskich Nihon Kobudo Kyokai ani Nihon Kobudo Shinkokai. Japońska Wikipedia podaje, że w okresach Showa i Heisei szkoła była przekazywana w Tokio, na Hokkaido i w prefekturach Fukushima, Saitama, Gunma, Aichi i Wakayama, a linia posiadaczy licencji najwyraźniej wygasła pod koniec okresu Showa lub na początku okresu Heisei.
Ciekawostki
Nipponica pisze o założycielu Tenjin Shin'yo-ryu, że na trakcie Tokaido w Kusatsu stanął wraz z jednym uczniem naprzeciw ponad stu osobom i zrozumiał przy tym skuteczność uderzeń atemi. Tę samą historię podaje Nihon Kobudo Kyokai.
Często zadawane pytania
Jaki jest związek Shin no Shinto-ryu z Tenjin Shin'yo-ryu?
Według Nihon Kobudo Kyokai założyciel Tenjin Shin'yo-ryu połączył szkoły Yoshin-ryu i Shin no Shinto-ryu, a nową nazwę ułożył ze słowa tenjin i znaków shin i yo z obu pierwotnych szkół.
Ile technik ma Shin no Shinto-ryu?
Nipponica podaje 87 technik w czterech stopniach. Abe według książki z 1935 roku podaje łącznie 86 technik.
Kiedy powstała Shin no Shinto-ryu?
Według Nipponiki założyciel usamodzielnił się około 1751 roku i nazwał szkołę Shin no Shinto-ryu. Abe potwierdza rok 1751 według starszego autora.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.