Sanhuang Paochui (pięść trzech cesarzy)
三皇炮捶Północnochiński styl z Jizhou w Hebei, na liście niematerialnego dziedzictwa prowincji (2012). Linia od trzech cesarzy i mnichów shaolin to tradycja, udokumentowany Song Mailun z końca Qing.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Sanhuang Paochui (pięść trzech cesarzy)
O sztuce walki Sanhuang Paochui (pięść trzech cesarzy)
Sanhuang paochui, armatnia pięść trzech cesarzy, to północnochiński styl, którego nazwa nawiązuje do legendy o trzech mitycznych cesarzach Fu Xi, Shennongu i Gonggongu. Według miejscowego przekazu powstał z połączenia nieba, ziemi i trzech cesarzy. Tradycja, którą podaje angielska Wikipedia, opowiada też o shaolińskim mnichu Tanzongu, który zaprezentował paochui na uroczystości cesarza Gaozu, oraz o linii od mnicha Puzhao z góry Emei przez Qiao Sanxiu i Gan Fengchi (za panowania Kangxi i Yongzheng) i Qiao Heling (za panowania Qianlong) do Yu Liandeng i Song Mailun, którzy podzielili styl na gałęzie Song i Yu. Dla tej linii nie znaleźliśmy innego źródła niż Wikipedia. Lata od 1736 do 1795 to lata panowania Qianlonga, a nie daty życia Qiao Helinga.
Czytaj dalej
Udokumentowana historia jest młodsza. Beijing Daily (2017) wiąże początek stylu z Song Mailunem z końca dynastii Qing, zwanym Boską Pięścią, rodem z wsi Zhaojiazhuang w Jizhou w prefekturze Hengshui w prowincji Hebei, który założył agencję eskortową Huiyou, według artykułu największą w stolicy. Sympozjum pekińskich praktyków w dniach 29 i 30 października 1983 uznało Zhaojiazhuang za kolebkę stylu. W 2012 roku Sanhuang paochui został zapisany w czwartej partii prowincjonalnej listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego Hebei w kategorii akrobatyka i sporty zawodnicze jako pozycja powiatu Jizhou. Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa Chin go nie znaleźliśmy. Źródła nie podają ani założyciela, ani roku powstania. Według Beijing Daily system z Jizhou dzieli się na dwanaście stałych układów, a do broni należą sztylet, krótki i długi miecz, para mieczy, halabarda Chunqiu, krótki kij i włócznia Zilong. Angielska Wikipedia podaje jako podstawę stylu układ oparty na uderzeniach krzyżowych z pozycją jeźdźca i wybuchową siłą fajin, bez źródła. Przekazywanie odbywa się głównie od nauczyciela do ucznia, a w Jizhou styl ćwiczy według artykułu z 2017 roku prawie dwieście osób, głównie młodzież.
Historia
Według tradycji jest to sztuka trzech mitycznych cesarzy Fu Xi, Shennonga i Gonggonga, a według miejscowej legendy powstała z połączenia nieba, ziemi i trzech cesarzy. Angielska Wikipedia podaje dalej, powołując się na Canzonieriego (1998), że mnich Tanzong zaprezentował paochui na uroczystości cesarza Gaozu i że pierwsi mnisi shaolin uczyli się go od praktyków z góry Emei, a także linię od mnicha Puzhao, który na Emei uczył się u taoistycznego kapłana, przez jego uczniów Qiao Sanxiu i Gan Fengchi za panowania Kangxi i Yongzheng oraz Qiao Heling za panowania Qianlong do Song Mailuna i Yu Liandenga, którzy podzielili styl na gałęzie Song i Yu. Dla tej linii nie znaleźliśmy innego źródła niż Wikipedia, chodzi o tradycję.
Czytaj dalej
Beijing Daily (2017) wiąże początek stylu z Song Mailunem z końca dynastii Qing, zwanym Boską Pięścią Song, rodem z wsi Zhaojiazhuang w gminie Beizhanghuai w powiecie Jizhou (prefektura Hengshui, prowincja Hebei), który założył agencję eskortową Huiyou, według artykułu największą w stolicy. Datowanie Song Mailuna różni się więc w źródłach, Wikipedia umieszcza go wśród uczniów Qiao Helinga z czasów Qianlong. Sympozjum pekińskich praktyków 29 i 30 października 1983 uznało Zhaojiazhuang za kolebkę stylu. W 2012 roku Sanhuang paochui został zapisany w czwartej partii prowincjonalnej listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego prowincji Hebei w kategorii akrobatyka i sporty zawodnicze jako pozycja powiatu Jizhou. Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa Chin nie znaleźliśmy pozycji o tej nazwie. Źródła nie podają ani założyciela, ani roku powstania.
Trening
Cały system w Jizhou dzieli się według Beijing Daily (2017) na dwanaście stałych układów. Do broni w nauczaniu należą sztylet, krótki miecz, długi miecz, para mieczy, halabarda Chunqiu, krótki kij i włócznia Zilong. Przekazywanie odbywa się głównie od nauczyciela do ucznia, piąte pokolenie, Zhao Gengfang i Zhao Dongliang, uczyło się u czwartego pokolenia, Zhao Hengtonga, który w 2017 roku miał 62 lata i mieszka w Xinjiangu. W Jizhou styl ćwiczy według artykułu prawie dwieście osób, głównie młodzież. Angielska Wikipedia podaje jako podstawę stylu układ oparty na uderzeniach krzyżowych shizichui z pozycją jeźdźca i wybuchową siłą fajin, bez wskazania źródła. Dokładniejszego opisu techniki ze źródła na poziomie federacji lub z listy niematerialnego dziedzictwa nie mamy.
Dziś
Styl nosi dziś linia w Jizhou w Hebei, gdzie w styczniu 2016 roku otwarto salę wystawową Sanhuang paochui ze 130 fotografiami, 70 przedmiotami i dwudziestoma tysiącami znaków tekstu. Angielska Wikipedia podaje rozpowszechnienie w Pekinie, Hebei, Shanxi, Shandongu, Liaoningu, Henanie i Jilinie, bez źródła, a potwierdzić udało nam się tylko Jizhou. Sanhuang paochui nie jest odrębną dyscypliną wushu sportowego, nie występuje w przepisach IWUF dla tradycyjnego wushu z 2019 roku, a regulamin 8. Mistrzostw Świata w Kung-Fu 2019 podaje tylko ogólne paochui wśród stylów tradycyjnych we wspólnej kategorii pozostałych stylów. Nie znaleźliśmy federacji ani stowarzyszenia, które obejmowałoby styl, ani stopni czy tytułów właściwych dla stylu.
Ciekawostki
Beijing Daily podaje, że Li Yaochen, późniejszy nosiciel stylu, stworzył technikę walki mieczem wuji dao, której według artykułu używali żołnierze w bitwie pod Xifengkou przeciwko japońskim oddziałom, roku artykuł nie podaje. Halabarda Chunqiu, którą prezentuje Zhao Dongliang, waży według tego samego artykułu dwadzieścia kilogramów, a włócznia Zilong Zhao Gengfanga mierzy cztery metry.
Często zadawane pytania
Czy Sanhuang paochui jest na liście niematerialnego dziedzictwa?
Na państwowej liście Chin go nie znaleźliśmy. Został zapisany na prowincjonalnej liście prowincji Hebei w czwartej partii z 2012 roku jako pozycja powiatu Jizhou w Hengshui.
Ile układów ma Sanhuang paochui?
Według Beijing Daily system linii z Jizhou dzieli się na dwanaście stałych układów, a do broni należą między innymi halabarda Chunqiu i włócznia Zilong.
Gdzie leży kolebka Sanhuang paochui?
Sympozjum pekińskich praktyków w październiku 1983 roku uznało za kolebkę stylu wieś Zhaojiazhuang w powiecie Jizhou w prefekturze Hengshui w Hebei, miejsce urodzenia Song Mailuna.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.