Ryuei-ryu
劉衛流Okinawskie karate rodziny Nakaima, przez trzy pokolenia nauczane wyłącznie w rodzinie. Publicznie otwarto je dopiero w 1971 roku.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Ryuei-ryu
Ryuei-ryu to okinawskie karate związane z rodziną Nakaima. Jego początek leży w Chinach: Nakaima Norisato wyjechał w wieku dziewiętnastu lat do Fuzhou i przez siedem lat uczył się u chińskiego mistrza znanego jako Ryu Ryu Ko, od którego otrzymał formalne potwierdzenie. Do domu wrócił około 1875 roku nie tylko z metodą walki, lecz także ze znajomością medycyny chińskiej i ziołolecznictwa, które należały do nauczania. Osobliwością jest sposób przekazu. Norisato przekazał sztukę synowi Kenchu, ten wyłącznie własnemu synowi Kenko — przez trzy pokolenia metoda istniała jako dziedzictwo rodzinne, bez publicznej szkoły i bez nazwy. Dopiero w 1971 roku, mając sześćdziesiąt lat, Nakaima Kenko uznał, że tajemnica nie ma już sensu; przyjął grupę dwudziestu nauczycieli jako pierwszych uczniów spoza rodziny i od tej chwili sztuka nosi nazwę ryuei-ryu. Strona nie podaje więc jednego roku założenia: rok 1875 należy do przybycia metody na Okinawę, a 1971 do powstania szkoły w dzisiejszym rozumieniu. Technicznie styl stoi bliżej chińskich korzeni niż większość kierunków okinawskich; zachowuje własny zestaw kata, których inne szkoły nie mają, a obok pracy bez broni także broń okinawską. To właśnie formy ryuei-ryu, przede wszystkim Anan i Paiku, stały się w ostatnich dekadach częstym wyborem na mistrzostwach świata w kata.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.