Ryuei-ryu

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaJaponia

RegionAzja

Główny naciskUderzenia

Poziom kontaktuLekki kontakt

System stopniPasy

Charakter i pochodzenie

Trening

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla Ryuei-ryu

O sztuce walki Ryuei-ryu

Ryuei-ryu to okinawskie karate rodziny Nakaima z wsi Kume w Nahie. Według rodzinnej tradycji Nakaima Norisato (Kenri, 1819–1879) uczył się w Chinach u mistrza zwanego Ryu Ryu Ko, a sztukę przekazywali potem tylko syn Kenchu i wnuk Kenko. Badacze Graham Noble i Mark Bishop podważają tę linię, a Bishop uważa, że unikalne kata stylu stworzył dopiero Kenko w latach sześćdziesiątych. Nie udało nam się potwierdzić żadnej z tych wersji. Udokumentowane jest, że czasopismo Jinbutsu Orai w 1964 roku nazywało już sztukę Kenko Ryuei-ryu i że zaczęto jej publicznie nauczać około 1970 roku. Według Kenko obejmuje ona walkę bez broni, metody ze starymi chińskimi broniami i metody zdrowotne. Noble wymienia jedenaście kata. Sanchin, Seisan, Seiunchin i Sanseru są bliskie wersjom z Goju-ryu, natomiast Ohan, Pachu, Anan, Paiku i Heiku nie ma żaden inny styl. Dziennik Ryukyu Shimpo podkreśla pracę nóg, dystans „jedna noga, dwie pięści” i jedność ataku z obroną. Światową widoczność stylowi przynieśli zawodnicy kata. Sakumoto Tsuguo zdobył trzy tytuły mistrza świata z rzędu, a jego uczeń Kiyuna Ryo zdobył cztery z rzędu i w 2021 roku w Tokio pierwsze olimpijskie złoto w kata mężczyzn.

Historia

Ryuei-ryu to karate rodziny Nakaima z wsi Kume w Nahie. Według rodzinnej tradycji Nakaima Norisato (Kenri, 1819–1879) w wieku dziewiętnastu lat uczył się w Chinach u mistrza zwanego Ryu Ryu Ko, a po powrocie przekazał sztukę rodzinie. Jedynym jego uczniem miał być syn Kenchu (1856–1953), a po nim wnuk Kenko (1911–1989). Rodzina podaje, że tajne księgi i broń przywiezione z Chin zniszczyła bitwa o Okinawę. Badacze podważają tę linię. Historyk Graham Noble uważa za mało prawdopodobne pod względem chronologii, by Kenri i Higaonna Kanryo mieli tego samego chińskiego nauczyciela, ponieważ dzieli ich około czterdziestu lat. Według Noble'a Mark Bishop twierdzi, że unikalne kata stylu stworzył Kenko w latach sześćdziesiątych na potrzeby turniejów. Nie udało nam się potwierdzić żadnej z tych wersji. Nakaima Kenko był pedagogiem i dyrektorem szkół publicznych. Kaiden Ryuei-ryu otrzymał w wieku 37 lat i uczył się karate także u Oshiro Chojo i Yabu Kentsu. Wzmianka w czasopiśmie Jinbutsu Orai z grudnia 1964 roku nazywa już jego sztukę Ryuei-ryu, a według Noble'a zaczęto jej publicznie nauczać około 1970 roku.

Czym się różni

Graham Noble zalicza Ryuei-ryu do stylów podobnych do Goju-ryu. Kata Sanchin, Seisan, Seiunchin i Sanseru występują także w Goju-ryu, a wersje Ryuei-ryu są do nich bardzo podobne. Niseishi z Ryuei-ryu jest według Noble'a nietypowe i leży między ortodoksyjnym Niseishi a Sanseru z Goju-ryu. Paiho łączy się z kata białego żurawia Hakutsuru, które ćwiczy Shito-ryu. Kata Ohan, Pachu, Anan, Paiku i Heiku są unikalne dla Ryuei-ryu. Noble pisze o nich, że wyglądają raczej jak współczesne karate niż chińskie formy, technikę uczniów ocenia jednak jako mocną i czystą, a wątpliwości ma tylko co do historii.

Technika

Według Nakaimy Kenko z 1977 roku Ryuei-ryu obejmuje kenpo, czyli walkę bez broni, heiho, wojskowe metody ze starymi chińskimi broniami, oraz yojoho, metody zdrowotne. Noble wymienia jedenaście kata: Sanchin, Seisan, Niseishi, Sanseru, Seiunchin, Ohan, Pachu, Anan, Paiku, Heiku i Paiho. Dziennik Ryukyu Shimpo podaje jako cechy charakterystyczne dystans „jedna noga, dwie pięści”, jedność ataku z obroną i nacisk na pracę nóg. Sakumoto Tsuguo naucza technik bez broni oraz broni bo i sai i używa terminów muchimi, ruch jak przyklejony, oraz wabagutu, zakaz zbędnego ruchu. Panamerykański główny instruktor Shinjo Tomohiro podaje, że styl nie wymaga obniżania środka ciężkości i kładzie nacisk na naturalną postawę.

Trening

Nakaima Kenko przedkładał pojmowanie budo jako sportu i wychowania nad pojęcie jutsu, które zmierza tylko do skuteczności technicznej. Jego uczeń Sakumoto Tsuguo prowadzi trening surowo. Według Ryukyu Shimpo mówi uczniom, że chwila rozluźnienia może oznaczać śmierć, a od Kiyuny Ryo żądał już w szkole podstawowej obietnicy, że będzie trenował 365 dni w roku. Budowy zwykłej lekcji nie znaleźliśmy w źródłach.

Stopnie i postępy

Nie udało nam się potwierdzić systemu kyu i dan w Ryuei-ryu w oficjalnym źródle. Według stanu z 1977 roku Nakaima Kenko posiadał stopień hanshi w karate-do i kobudo oraz kyoshi w kendo. Jego uczniowie Sakumoto Tsuguo i Kinjo Takeyuki mieli u niego stopnie w karate-do, judo i kendo.

Dziś

Najbardziej znanym przedstawicielem stylu jest Kiyuna Ryo, uczeń Sakumoto Tsuguo. 6 sierpnia 2021 roku wygrał w Nippon Budokan pierwsze olimpijskie złoto w kata mężczyzn, z wynikiem 28,72 wobec 27,66 Damiana Quintera z Hiszpanii, i został pierwszym Okinawczykiem ze złotem olimpijskim. Mistrzem świata w kata był w latach 2014, 2016 i 2018. 20 listopada 2021 roku wygrał w Dubaju kata Ohan dai, zdobywając czwarty tytuł z rzędu, czego według Ryukyu Shimpo nikt wcześniej nie dokonał. W grudniu 2020 roku po raz dziewiąty z rzędu wygrał All-Japan Emperor's Cup, co dziennik określa jako rekord. Głową rodowej sztuki jest według amerykańskiego stowarzyszenia Ryuei-ryu w piątym pokoleniu Nakaima Kenji.

Ciekawostki

Nakaima Kenko cytował dawny chiński słownik Shuowen Jiezi, który tłumaczy znak jutsu jako drogę wewnątrz wsi, i pytał, czy używanie dla karate terminu kobujutsu nie oznacza cofania się w czasie. Nazwę kobudo Kenshin-ryu stworzył Hayashi Teruo ze znaku Ken z imienia Nakaimy Kenko i Shin z imienia Tairy Shinkena. Sakumoto Tsuguo, trener Kiyuny, zdobył według Ryukyu Shimpo trzy tytuły mistrza świata w kata z rzędu w drugiej połowie lat osiemdziesiątych. Kiyuna pobił go czwartym tytułem z rzędu.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.