Qixing Tanglangquan (modliszka siedmiu gwiazd)
七星螳螂拳Jedna z głównych odmian modliszki z Shandongu, którą według Wikipedii do Szanghaju i Hongkongu przywiózł Luo Guangyu.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Qixing Tanglangquan (modliszka siedmiu gwiazd)
Qixing tanglangquan, modliszka siedmiu gwiazd, jest jedną z odmian północnej modliszki z półwyspu Jiaodong w prowincji Shandong. Krajowa lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin podaje w zapisie z Laiyangu z 2008 roku, że modliszka z Laiyangu rozpowszechniła się i wytworzyła na półwyspie cztery główne odmiany, wśród nich odmianę siedmiu gwiazd. Zapisy z lat 2011 i 2014 wymieniają pięć lub inne odmiany i żaden z czterech zapisów nie opisuje odmiany siedmiu gwiazd osobno.
Czytaj dalej
Za twórcę modliszki przekaz, który podaje zapis z Laiyangu, uznaje Wang Langa z przełomu dynastii Ming i Qing. Założyciela odmiany siedmiu gwiazd ani roku jej powstania nie udało nam się znaleźć w źródłach wyższej wiarygodności. Chińska Wikipedia przypisuje nazwę odmiany Wang Yunshengowi, który od 1856 roku uczył się u Li Zhijiana i nazwał sztukę od sali swojego rodu, ponieważ pierwszy znak jej nazwy oznacza pierwszą z siedmiu gwiazd Wielkiego Wozu. Angielska Wikipedia podaje, że dzisiejsze linie siedmiu gwiazd wywodzą się z nauczania Li Sanjiana, którego imię zapisuje się w źródłach różnymi znakami. Według chińskiej Wikipedii Luo Guangyu uczył modliszki siedmiu gwiazd od 1919 roku w stowarzyszeniu Jingwu w Szanghaju, a później w Hongkongu, skąd jego uczniowie rozpowszechnili ją dalej. Ben Judkins w serwisie Kung Fu Tea uważa, że instruktorzy Jingwu przywieźli północną modliszkę do Hongkongu po raz pierwszy w latach dwudziestych. Dziś rywalizuje się w modliszce siedmiu gwiazd jako w samodzielnej dyscyplinie. Ogólnokrajowe otwarte zawody w 2025 roku i pierwsze zawody międzynarodowe w Laiyangu w 2026 roku, obie organizowane przez krajowe organy sportowe, prowadziły ją obok modliszki meihua i modliszki sześciu harmonii.
Historia
Krajowa lista niematerialnego dziedzictwa prowadzi modliszkę pod numerem VI-33. Zapis z Laiyangu z 2008 roku podaje przekaz, według którego modliszkę stworzył Wang Lang z Jiaodongu na przełomie dynastii Ming i Qing, a jako jego kontynuatorów wymienia Li Bingxiaoa, Liang Mengxianga i Song Zidego. Według zapisu modliszka z Laiyangu rozpowszechniła się i wytworzyła na półwyspie Jiaodong cztery główne odmiany, modliszkę taiji, meihua, siedmiu gwiazd i sześciu harmonii. Zapisy z Qixia i z dzielnicy Laoshan miasta Qingdao z 2011 roku mają identyczny tekst, wymieniają pięć odmian, w tym modliszkę xiaojia, i podają, że w Qixia rozpowszechnione są inne odmiany niż odmiana siedmiu gwiazd. Green w encyklopedii Martial Arts of the World pisze tylko ogólnie, że modliszka pojawiła się w Shandongu za dynastii Qing.
Czytaj dalej
Szczegółową linię odmiany siedmiu gwiazd podaje tylko chińska Wikipedia. Według niej za panowania Qianlonga Shengxiao daoren spisał traktat o sztuce pięści, który przeszedł na Li Zhijiana z powiatu Haiyang, zwanego Li Kuaishou, który miał firmę eskortową w Jinanie. U niego od 1856 roku uczył się Wang Yunsheng, podawany także jako Wang Yongsheng, który według Wikipedii nazwał sztukę modliszką siedmiu gwiazd. Linia prowadziła potem według Wikipedii do Fan Xudonga z powiatu Jimo, a od niego do Luo Guangyu z powiatu Penglai. W 1919 roku według chińskiej Wikipedii Luo Guangyu uczył w stowarzyszeniu Jingwu w Szanghaju, a później w Hongkongu, gdzie do jego uczniów należeli Zhao Zhimin i Huang Hanxun. Angielska Wikipedia dodaje, że dzięki nim styl rozpowszechnił się w świecie wśród chińskiej diaspory. Ben Judkins w serwisie Kung Fu Tea uważa, że północną modliszkę przywieźli do Hongkongu instruktorzy stowarzyszenia Jingwu w latach dwudziestych, ale nie wymienia Luo Guangyu.
Czym się różni
Krajowa lista zalicza modliszkę siedmiu gwiazd do głównych odmian modliszki z półwyspu Jiaodong, ale nie opisuje różnic między nimi. Według chińskiej Wikipedii dzisiejsze odmiany dzielą się na twardą modliszkę, do której należą odmiany siedmiu gwiazd, meihua i taiji, oraz miękką, zwaną odmianą sześciu harmonii. Angielska Wikipedia wymienia jako trzy główne style północnej modliszki style sześciu harmonii, ośmiu kroków i siedmiu gwiazd, natomiast krajowa lista wymienia odpowiednio cztery i pięć odmian. Nazwę wyjaśniają według chińskiej Wikipedii dwa przekazy. Według jednego chodzi o postawę kroków w kształcie Wielkiego Wozu, według drugiego o siedem części ciała, które współdziałają przy wydaniu siły.
Technika
Zapis z Laiyangu na krajowej liście podsumowuje techniki rąk modliszki ogólnie w dwunastu znakach i w zasadzie, że bez chwytu się nie uderza, a po chwycie uderza się od razu i kilkakrotnie. Modliszkę opisuje ogólnie jako sztukę łączącą techniki długie i krótkie oraz twardość z miękkością. To, co jest szczególne dla odmiany siedmiu gwiazd, opisuje tylko Wikipedia. Chińska Wikipedia podaje, że łączy głównie krok qixing bu ze stylu changquan z krokiem małpy i że nazywa się ją także twardą modliszką. Angielska Wikipedia pisze, że modliszka siedmiu gwiazd łączy metody twarde i miękkie, ataki długie i krótkie oraz zasady wewnętrzne i zewnętrzne. Według niej wielu uważa ją za najtwardszą z modliszek, ale to powiązanie uznaje za mylące.
Trening
Trening odmiany siedmiu gwiazd opisuje tylko chińska Wikipedia. Podaje ponad czterdzieści nazw form rąk, wśród nich czternaście serii tantui, formę białej małpy i sześć serii form zhaiyao. Z broni wymienia między innymi szablę, kij, kij trójdzielny, włócznię, miecz, wielką szablę i parę maczug, a z ćwiczeń w parach na przykład kij przeciw kijowi, wielką szablę przeciw włóczni i gołe ręce przeciw wielkiej szabli. Zapis z Laiyangu na krajowej liście podaje dla modliszki ogólnie tiesha zhang jako ćwiczenie zewnętrzne i luohan gong jako ćwiczenie wewnętrzne.
Zawody
Ogólnokrajowe otwarte zawody w tradycyjnych sztukach walki, w części poświęconej modliszce, odbyły się od 26 do 30 czerwca 2025 roku na terenie Akademii Wychowania Fizycznego w Shandongu w Rizhao. Według dziennika Renmin ribao były to pierwsze ogólnokrajowe zawody tylko w modliszce, wystartowało 65 drużyn i 913 zawodników, a rywalizowano w głównych odmianach, wśród nich w odmianie siedmiu gwiazd, oraz z bronią. Zorganizowali je między innymi zarząd sztuk walki przy Generalnej Administracji Sportu i Chińskie Stowarzyszenie Wushu. Agencja China News Service napisała, że na pierwszych międzynarodowych zawodach w modliszce w Laiyangu, które trwały do 3 sierpnia 2026 roku, zebrało się 118 drużyn i ponad 1800 uczestników z Chin i z zagranicy. Wśród konkurencji gołymi rękami była modliszka siedmiu gwiazd obok modliszki meihua, taiji i sześciu harmonii.
Dziś
Agencja China News Service podała w 2026 roku, że modliszka rozwinęła się w ciągu ponad trzystu lat w główne odmiany, wśród nich odmianę siedmiu gwiazd, i że w Laiyangu podczas zawodów międzynarodowych otwarto pierwsze chińskie muzeum modliszki. Według gazety Qilu wanbao w muzeum wystawiona jest stara włócznia, której używał mistrz modliszki siedmiu gwiazd Lin Jingshan i którą podarował jego wnuk. Angielska Wikipedia podaje, że w Chinach modliszka siedmiu gwiazd jest szeroko rozpowszechniona w prowincjach Liaoning i Shandong. Ben Judkins w serwisie Kung Fu Tea przytacza hongkoński wykaz dziedzictwa niematerialnego z 2014 roku, w którym modliszka ma pozycję 391, a jej warianty pozycje od 392 do 395. Jakie to warianty, Judkins nie podaje. Chińska Wikipedia odsyła do zapisu modliszki siedmiu gwiazd w hongkońskiej bazie dziedzictwa niematerialnego.
Ciekawostki
Nazwa wywodzi się według chińskiej Wikipedii z nazwy sali rodu Wang Yunshenga, ponieważ pierwszy znak tej nazwy oznacza pierwszą z siedmiu gwiazd Wielkiego Wozu. Według tej samej Wikipedii Luo Guangyu twierdził, że jego nauczyciel Fan Xudong zostawił własnoręczny odpis pięciotomowego dzieła Shaolin zhenchuan. Agencja China News Service pisała o brytyjskim uczestniku zawodów w Laiyangu w 2026 roku, który planował napisać książkę o modliszce siedmiu gwiazd i przyjechał do Chin poznać jej historię.
Często zadawane pytania
Kto założył modliszkę siedmiu gwiazd?
Założyciela odmiany nie udało nam się znaleźć w źródłach wyższej wiarygodności. Chińska Wikipedia przypisuje nazwę odmiany Wang Yunshengowi, który od 1856 roku uczył się u Li Zhijiana.
Dlaczego nazywa się ją modliszką siedmiu gwiazd?
Chińska Wikipedia podaje dwa wyjaśnienia, postawę kroków w kształcie Wielkiego Wozu i siedem części ciała, które współdziałają przy wydaniu siły. Według tej samej Wikipedii odmiana nosi nazwę od sali rodu Wang Yunshenga.
Czy rywalizuje się w modliszce siedmiu gwiazd?
Tak. Ogólnokrajowe zawody w modliszce w 2025 roku obejmowały odmianę siedmiu gwiazd, a zawody międzynarodowe w Laiyangu w 2026 roku prowadziły ją jako samodzielną dyscyplinę.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.