Qixing Tanglangquan (modliszka siedmiu gwiazd)
七星螳螂拳Najszerzej uprawiana gałąź modliszki północnej. Łączy metody twarde i miękkie, ataki długie i krótkie; jej założyciel nie jest udokumentowany.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Qixing Tanglangquan (modliszka siedmiu gwiazd)
O sztuce walki Qixing Tanglangquan (modliszka siedmiu gwiazd)
Modliszka siedmiu gwiazd to najszerzej uprawiana gałąź północnochińskiego stylu tanglangquan. Strona nie podaje założyciela i robi to celowo. Tradycja przypisuje powstanie modliszki jako całości człowiekowi zwanemu Wang Lang, ale wielu badaczy wątpi w jego istnienie i uważa styl raczej za zlanie się miejscowych metod z Shandongu. Nie zgadzają się też datowania: jedna legenda umieszcza początek za dynastii Song u opata Fu Ju, podczas gdy większość źródeł mówi o późnym Mingu albo wczesnym Qingu, mniej więcej około 1650 roku. Rok 1700, który tu wcześniej stał, nie opiera się na niczym. Udokumentować da się dopiero postaci nowoczesne. Li Sanjian uchodzi za podstawę nauczania siedmiu gwiazd; rozstrzygający dla rozpowszechnienia był Luo Guangyu, który przeniósł styl przez stowarzyszenie atletyczne Jingwu do Szanghaju, Hongkongu i dalej. Stamtąd trafił za ocean dzięki uczniom takim jak Chiu Chi Man i Wong Hon Fun. Technicznie gałąź siedmiu gwiazd wyróżnia się tym, że nie trzyma jednej pozycji: łączy metody twarde i miękkie, atak długi i krótki, zasady wewnętrzne i zewnętrzne. Charakterystycznym elementem jest hak modliszki, którym chwyta się ramię przeciwnika i ściąga je z linii, podczas gdy druga ręka atakuje.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.