Persaudaraan Setia Hati Terate (PSHT)

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaIndonezja

RegionAzja

Główny naciskMieszane

System stopniSzarfy

Charakter i pochodzenie

Trening

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

O sztuce walki Persaudaraan Setia Hati Terate (PSHT)

Persaudaraan Setia Hati Terate, w skrócie PSHT, to indonezyjska organizacja i szkoła pencak silatu z Madiun na wschodniej Jawie. Wywodzi się z Setia Hati, którą w 1903 roku założył Ki Ngabei Soerodiwirjo pod nazwą Sedulur Tunggal Kecer. Według Utomo 2017 jego uczeń Ki Hajar Harjo Utomo otrzymał w 1922 roku zgodę na założenie własnej organizacji i w Madiun utworzył Pencak Silat Setia Hati pod nazwą Pemuda Sport Club. Draeger 1972 opisuje rozwój inaczej: według niego Terate jest odnogą Setia Hati, którą założyciel w 1917 roku po przeprowadzce do Winogo koło Madiun przemianował. Ani roku 1922, ani Hardjo Oetomo Draeger nie wspomina.

Historia

Według Draegera 1972 setia hati terate jest wschodniojawajską odnogą setia hati, pierwotnie zwanej Sedulur Tunggal Ketjer, którą w 1903 roku w Surabaji założył Ki Ngabehi Soerodiwirjo, zwany Pak Soero. W 1917 roku założyciel według niego przeniósł się do Winogo koło Madiun i z pomocą najzdolniejszego ucznia przemianował system, aż cała forma ostatecznie nazywała się setia hati terate. Imię ucznia jest w dostępnym tekście przekręcone.

Czym się różni

Utomo 2017 pisze, że nazwa Persaudaraan Setia Hati Terate stała się niemal ogólnym określeniem całego Setia Hati i przyćmiewa inne gałęzie, na przykład Setia Hati Winongo. Draeger 1972 widzi Terate jako wschodniojawajską odnogę Setia Hati z kopnięciami, tjalukiem i kolorowymi szarfami. Według niego jego popularność jest ograniczona do muzułmanów w Indonezji, a jest to forma całkowicie pod wpływem muzułmańskim. Chambers, Draeger i Alexander 1970 opisują Setia Hati ogólniej jako środkowojawajską syntezę taktyk rąk i nóg.

Technika

Draeger 1972 pisze, że około 75 procent wszystkich taktyk setia hati terate używa nogi inaczej niż do przemieszczania się, a mimo to system sprawia wrażenie zrównoważonego, bo obejmuje wszystkie rodzaje ataków i obron. Ekspert według niego polega mniej na kontakcie fizycznym, a bardziej na unikach, które według Draegera umożliwia hipnoza wroga. Draeger twierdzi też, że ekspert nie gardzi wrogiem, lecz lubi go jako człowieka. System według Draegera rozwinął się z podróży założyciela po Chinach, Sumatrze, Borneo i Jawie i stał się syntezą. Ulubioną bronią jest ostrze tjaluk, krótki nóż pochodzenia muzułmańskiego, noszony ukryty w ubraniu lub w szerokiej szarfie. Chambers, Draeger i Alexander 1970 określają styl Setia Hati jako środkowojawajską syntezę taktyk rąk i nóg. Według nich praktykujący Setia Hati udaje, że cicho się cofa i jest gotów przyjąć porażkę, po czym atakuje zaskakującym mocnym kopnięciem z dowolnej pozycji, także z ziemi. Książka mówi o Setia Hati ogólnie, nie wprost o Terate. Według Wikipedii id nauka w SH Terate dzieli się na grupy: ajaran dla początkujących, prestasi dla turniejów i bela diri praktis. Do ajaran zalicza senam massal, senam dasar, jurus, jurus belati i kuncian. Jest to informacja Wikipedii, która cytuje literaturę PSHT.

Trening

Draeger 1972 podaje, że każdy, kto wstępuje do nauki, musi złożyć przysięgę dotyczącą siedmiu obowiązkowych punktów: czcić Boga, nie popełniać cudzołóstwa, wspierać rząd, myśleć przed działaniem, kochać wszystkich ludzi, uznawać i szanować założyciela Pak Soera oraz rozwiązywać osobiste problemy w rozmowie z członkami. Nauka według niego zaczyna się od umiejętności fizycznych, takich jak równowaga, postawa, ruch, unik i uderzenia. Wraz z doświadczeniem przybywa nietypowych elementów, do których Draeger zalicza uniki i hipnozę. Wikipedia id dodaje, że naucza się także Ajaran Setia Hati, czyli relacji człowieka do Boga, ludzi i wszechświata, oraz Ajaran dan Gerakan Budi Luhur, i że organizacja ma serię jawajskich zasad filozoficznych. Jest to informacja Wikipedii.

Stopnie i postępy

Draeger 1972 pisze, że członków rozpoznaje się po kolorach szarf noszonych na stroju treningowym. Najniższy kolor opisuje jako neutralny odcień, wyżej następują różowy, zielony i biały. Po osiągnięciu białego pasa jest według niego ukończony pierwszy stopień umiejętności, drugi stopień jest średni, a trzeci jest najwyższym możliwym wyróżnieniem. Portal shterate.com z 2011 roku podaje, że droga w PSHT dzieli się na trzy stopnie, tingkat satu, dua i tiga. Pierwszy stopień dzieli się na kroki związane z systemem pasów i slendang, czyli szarf, a każdy krok kończy się egzaminem. Jest to twierdzenie PSHT o sobie.

Dziś

Kemhan 2017 cytuje przewodniczącego PSHT: organizacja działa w 236 miastach i powiatach Indonezji, ma 59 komisariatów uniwersyteckich i dziesięć specjalnych oddziałów za granicą w dziewięciu krajach. Jako kraje wymienia Malezję, Holandię, Rosję, Timor Wschodni, Hongkong, Koreę Południową, Japonię, Belgię i Francję. Jest to twierdzenie organizacji o sobie z 2017 roku. Raport ministerstwa nie podaje liczby członków. Portal PSHT z 2011 roku mówi o 1,5 miliona członków w 177 cabang, Wikipedia en o siedmiu milionach, choć cytowane strony tej liczby nie zawierają, a Wikipedia id o dziesięciu milionach w 2021 roku bez podanego źródła. Organizacja od dawna pozostaje w sporze o kierownictwo. Według Republika z 1 grudnia 2023 roku Sąd Najwyższy Indonezji oddalił drugi przegląd skargi Drs R Moerdjoko i Tono Suharyanto o uchylenie decyzji ministerstwa prawa z 26 września 2019 roku, która uznaje podmiot prawny PSHT kierowany przez Dr Muhammada Taufiqa.

Ciekawostki

Draeger 1972 wyjaśnia, że terate to niezwykły kwiat, który potrafi długo żyć z wodą i bez niej, a nazwa oznacza więc samowystarczalną całość, która nigdy nie pozna śmierci. Portal shterate.com z 2011 roku określa terate jako lilię wodną, która kwitnie nawet w błocie i zachowuje czystość. Według tego samego portalu PSHT jest jedynym stylem pencak silatu, który używa broni krambit. Obok niej wymienia celurit, trisula, toya, golok, parang i pisau. Draeger wspomina przy terate tylko tjaluk. Jest to twierdzenie PSHT o sobie.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.