Bando
Birmański system walki bez broni, który zaczyna od ustąpienia i odpowiada dopiero, gdy atak się wyczerpie. Podzielony według około dwunastu zwierząt.
Podstawowe informacje
MjanmaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Bando
Bando to birmański system walki bez broni, a jego nazwa służy również jako zbiorcze określenie birmańskich sztuk walki w ogóle. Zasadą podstawową jest, że się nie zaczyna — ćwiczący najpierw ustępuje i przyjmuje atak, a dopiero potem przechodzi do kontry. To nie postawa moralna, lecz taktyka: napastnik odsłania się w chwili, gdy jego ruch się wyczerpuje, i właśnie tam pada odpowiedź. System dzieli się według zwierząt, których wymienia się około dwunastu — dzik, byk, kobra, pyton, pantera, tygrys, orzeł, żmija, skorpion, jeleń i małpa. Nie chodzi o naśladowanie; każde zwierzę oznacza sposób walki, czyli dystans, rodzaj ciosu i zachowanie pod naciskiem. Dzik prze prosto naprzód, kobra atakuje górny poziom z bliska, jeleń unika i schodzi w bok. Bando należy do tej samej rodziny co lethwei i banshay. Do bando należą jeszcze dwie części tej samej tradycji: banshay obejmuje broń, czyli miecz, kij i włócznię, a naban to birmańskie zapasy. W Birmie wszystkie trzy ćwiczy się zwykle razem jako całość; dopiero na Zachodzie się rozdzieliły.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.