ImpakuImpaku

Pencak Silat Beksi

Betawijski silat z Tangerangu łączący chińskie kuntao i miejscowy silat; nazwa odsyła do pozycji jeźdźca.

Podstawowe informacje

Założyciel
Kraj pochodzeniaIndonezja
RegionAzja
Główny naciskMieszane
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniSzarfy

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiTradycyjna
Epoka powstaniaXIX wiek

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingPółkontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy w centrum

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce powszechnie
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Krzywa nauki4/5
Wartość dla samoobrony3/5
Wartość dla kondycji4/5

Organizacja i zawody

System stopniSzarfy
Format zawodówFormy
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaZnaczące
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaZnaczące
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla Pencak Silat Beksi

👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji

O sztuce walki Pencak Silat Beksi

Beksi to jeden z najbardziej rozpowszechnionych stylów silatu ludu Betawi, rdzennej ludności Dżakarty i okolic. Powstał jako połączenie dwóch tradycji: chińskiego kuntao i miejscowego silatu. Stworzył go Lie Tjeng Hok, chiński peranakański rolnik ze wsi Kampung Dadap w dystrykcie Kosambi, na terenie dzisiejszego Tangerangu, który połączył sztukę walki swojej rodziny z tym, czego nauczył się u betawijskich mistrzów Ki Jidana i Ki Miaha. Sama nazwa stylu wskazuje na ten rodowód: według badacza G. J. Nawiego pochodzi ona z hokkieńskiego wyrażenia bhe si, czyli pozycja jeźdźca, która jest zarazem techniczną podstawą szkoły. Nauczanie opiera się na dwunastu układach podstawowych zwanych jurus oraz na ich zaawansowanych odmianach; w różnych liniach pozostają takie same elementy kluczowe beksi, gedig i tancep. Pod względem technicznym jest to styl krótkiego dystansu, z mocną niską pozycją, pracą przedramienia i szybkimi prostymi uderzeniami prowadzonymi z osi ciała; charakterystyczna jest praca w miejscu, w której ćwiczący nie ustępuje, lecz utrzymuje pozycję i przenosi ciężar ciała. Źródła nie podają roku powstania, dlatego karta go nie wymienia. Ze swojej bazy w Tangerangu beksi rozprzestrzeniło się do dżakarckiej dzielnicy Petukangan i do Batujaya, a dziś w aglomeracji Dżakarty działa co najmniej sto dwadzieścia klubów.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Kuntao (kuntau)Pencak Silat Harimau MinangkabauSilat PattaniSilat Gayung FataniKbach Kun Boran KhmerSilat Cimande