Pencak Silat Beksi
Betawijski silat z Tangerangu łączący chińskie kuntao i miejscowy silat; nazwa odsyła do pozycji jeźdźca.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Pencak Silat Beksi
O sztuce walki Pencak Silat Beksi
Beksi to jeden z najbardziej rozpowszechnionych stylów silatu ludu Betawi, rdzennej ludności Dżakarty i okolic. Powstał jako połączenie dwóch tradycji: chińskiego kuntao i miejscowego silatu. Stworzył go Lie Tjeng Hok, chiński peranakański rolnik ze wsi Kampung Dadap w dystrykcie Kosambi, na terenie dzisiejszego Tangerangu, który połączył sztukę walki swojej rodziny z tym, czego nauczył się u betawijskich mistrzów Ki Jidana i Ki Miaha. Sama nazwa stylu wskazuje na ten rodowód: według badacza G. J. Nawiego pochodzi ona z hokkieńskiego wyrażenia bhe si, czyli pozycja jeźdźca, która jest zarazem techniczną podstawą szkoły. Nauczanie opiera się na dwunastu układach podstawowych zwanych jurus oraz na ich zaawansowanych odmianach; w różnych liniach pozostają takie same elementy kluczowe beksi, gedig i tancep. Pod względem technicznym jest to styl krótkiego dystansu, z mocną niską pozycją, pracą przedramienia i szybkimi prostymi uderzeniami prowadzonymi z osi ciała; charakterystyczna jest praca w miejscu, w której ćwiczący nie ustępuje, lecz utrzymuje pozycję i przenosi ciężar ciała. Źródła nie podają roku powstania, dlatego karta go nie wymienia. Ze swojej bazy w Tangerangu beksi rozprzestrzeniło się do dżakarckiej dzielnicy Petukangan i do Batujaya, a dziś w aglomeracji Dżakarty działa co najmniej sto dwadzieścia klubów.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
