Silat Cimande
Jedna z najstarszych linii jawajskiego silatu, od rzeki Cimande. Rozpoznaje się ją po twardej pracy przedramion; Abah Kahir przedstawił ją około 1760 roku.
Podstawowe informacje
Charakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Silat Cimande
O sztuce walki Silat Cimande
Silat Cimande to jedna z najstarszych i najbardziej wpływowych linii indonezyjskiego pencak silat. Nazwę nosi od rzeki Cimande na Jawie Zachodniej, w której okolicy powstał. Jako założyciela źródła podają Abaha Kahira. Uwaga co do imion: w literaturze występuje jako Pak Kahir, Abah Kahir, Embah Kahir i Eyang Kahir — to nie są różne osoby, lecz różne pełne szacunku formy zwracania się do tego samego imienia. To hasło podawało dotąd „Eyang Rangga", którego wśród poświadczonych form nie ma. Wedle tradycji Kahir przedstawił swój system uczniom około 1760 roku i zmarł w 1825. Trzeba zarazem powiedzieć, jak pewne są te daty. Wiadomości o początkach cimande przekazywano ustnie przez stulecia, a poszczególne szkoły i okolice przechowują wzajemnie sprzeczne rodowody — jedna wersja wywodzi Kahira od Baduyów, inna ze środowiska handlarzy koni. Same źródła ostrzegają, że żadnej wersji nie można brać za prawdę ostateczną. Technicznie cimande rozpoznaje się po pracy przedramion. Obronę i atak prowadzi się twardym kontaktem przedramienia o przedramię, co wymaga ich systematycznego hartowania; postawy są niskie, a ruch raczej prostoliniowy niż okrężny. Do szkoły należy także przysięga i obrzędowe przyjęcie ucznia.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.
