Silat Pattani
Malajski silat z obszaru sułtanatu Patani w południowej Tajlandii; odróżnia taneczną formę bunga od zastosowania buah.
Podstawowe informacje
TajlandiaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Silat Pattani
O sztuce walki Silat Pattani
Silat pattani to zbiorcza nazwa malajskiego silatu uprawianego na obszarze historycznego sułtanatu Patani, czyli w dzisiejszych prowincjach południowej Tajlandii Pattani, Yala i Narathiwat oraz w sąsiednim malezyjskim Kelantanie. Nie jest to pojedyncza szkoła z udokumentowanym założycielem, lecz rodzina miejscowych linii przekazywanych w malajsko-muzułmańskich wsiach od nauczyciela, guru, do ucznia; karta nie podaje zatem roku powstania. Do 1785 roku region był niezależnym sułtanatem malajskim, a po przyłączeniu do Syjamu zachował własny język i kulturę, dzięki czemu tradycja bojowa rozwijała się w oderwaniu od otoczenia tajskiego. Nauczanie rozróżnia dwa poziomy: bunga, dosłownie kwiat, to płynna sekwencja przypominająca taniec, w której ćwiczy się pozycje, pracę nóg i równowagę, natomiast buah, owoc, to bojowe zastosowanie tego samego ruchu, a więc obrona, dźwignia, obalenie lub uderzenie. Repertuar obejmuje niskie pozycje, koliste uniki, chwyt ramienia przeciwnika i następujące po nim rzuty, a wśród broni falisty sztylet kris oraz tasak golok. W Patani silat pełni obok roli bojowej także obrzędową: na weselach wykonuje się go przy bębnach gendang i piszczałce serunai jako pokaz, nie jako pojedynek. To właśnie ten wymiar muzyczny i społeczny odróżnia silat malajski od stylów indonezyjskich, z którymi dzieli podstawę techniczną.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.