Commando Krav Maga

Podstawowe informacje

ZałożycielMoni Aizik

Kraj pochodzeniaIzrael

RegionBliski Wschód

Główny naciskMieszane

Poziom kontaktuPełny kontakt

Charakter i pochodzenie

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla Commando Krav Maga

O sztuce walki Commando Krav Maga

Commando Krav Maga, w skrócie CKM, to system samoobrony związany z Monim Aizikiem, izraelskim imigrantem w Kanadzie. Według dziennika Toronto Star Aizik uczył od 1978 roku judo i jiu-jitsu w żydowskim centrum społecznościowym w Toronto, a nazwa Commando Krav Maga powstała w 2004 roku. Roku powstania samego systemu nie udało nam się udokumentować. Technicznie CKM opiera się według magazynu Black Belt na prostych ruchach dużych mięśni, kontroli atakującej kończyny przy rozbrajaniu oraz treningu w ciemności, hałasie i zwykłym ubraniu. Od izraelskich organizacji wywodzących się z linii Imi Lichtenfelda różni się tym, że wychodzi z zaplecza Aizika w judo i jiu-jitsu. Wokół systemu toczą się spory. Aizik twierdzi, że izraelska armia poprosiła go po wojnie Jom Kippur o poprawę walki w zwarciu, nie udało się tego niezależnie zweryfikować. Brytyjska Advertising Standards Authority zakazała w 2008 roku reklamy, która określała go jako byłego komandosa sił specjalnych, a angielska Wikipedia uważa jego tytuły wojskowe i sportowe za kwestionowane. Dane o liczbie instruktorów i o szkoleniu elitarnych jednostek pochodzą od samej organizacji.

Historia

Commando Krav Maga (CKM) to system Moniego Aizika. Według dziennika Toronto Star Aizik uczył w 1978 roku jako nowy imigrant z Izraela judo i jiu-jitsu w żydowskim centrum społecznościowym w Toronto, a angielska Wikipedia umieszcza jego przybycie do Ameryki Północnej w latach osiemdziesiątych. Nazwa Commando Krav Maga powstała według Toronto Star w 2004 roku po około dwudziestu latach rozwoju, ale informacja pochodzi od dawnego ucznia Aizika. Aizik twierdzi, że po wojnie Jom Kippur armia poprosiła go o poprawę walki w zwarciu. Nie udało się tego niezależnie zweryfikować. Brytyjska Advertising Standards Authority (ASA) zakazała w 2008 roku na skargę konkurencyjnej szkoły reklamy, która określała go jako byłego komandosa izraelskich sił specjalnych i eksperta od walki z terroryzmem. Firma twierdziła w postępowaniu, że jego akta wojskowe są tajne, a ASA nie uznała tego za dowód. Oficjalna strona CKM podaje, że Aizik przywiózł system do Kanady w latach osiemdziesiątych, w 2004 roku otworzył go dla cywilnej publiczności, a w 2005 roku założył Combat Survival-Reality Based Institute. Rok 2004 zgadza się z danymi Toronto Star, jednak oba źródła pochodzą z kręgu organizacji.

Czym się różni

CKM różni się od głównego nurtu krav magi pochodzeniem. Izraelskie organizacje wywodzą się z linii Imi Lichtenfelda, CKM z zaplecza Aizika w judo i jiu-jitsu. Angielska Wikipedia uznaje nazwę systemu oraz wojskowe i sportowe tytuły Aizika za kwestionowane. Krytyczny tekst australijskiej szkoły konkurencyjnej organizacji twierdzi, że Aizik nie był w armii instruktorem krav magi, opiera się jednak głównie na anonimowych źródłach. Zasady, które podaje CKM, czyli proste ruchy, uspokajanie konfliktu i powrót do domu jako cel, są wspólne także innym nurtom krav magi. Sądzimy zatem, że CKM różni się od nich nie tyle techniką, ile osobą założyciela i sposobem promocji. Prawie wszystkie szczegóły o systemie pochodzą od organizacji, jej instruktorów lub życzliwych artykułów, niezależnego opisu treningu nie znaleźliśmy.

Technika

Według magazynu Black Belt system opiera się na prostych ruchach dużych mięśni i na kontroli całej atakującej kończyny przed rozbrojeniem noża. Black Belt wymienia techniki zwane rhino i wiz oraz rozbrojenie broni palnej w staniu, na klęczkach i w leżeniu. Toronto Star opisuje system jako walkę bez zasad z celowaniem w oczy, gardło i krocze. Oba teksty mają przychylny ton, a niezależnej oceny techniki nie znaleźliśmy. Filozofię systemu oficjalna strona podsumowuje hasłem „Nie żyjemy, aby walczyć, walczymy, aby żyć”. Przemoc uważa za ostateczność, pierwszeństwo ma uspokojenie sytuacji, a sukcesem nie jest wygranie walki, lecz bezpieczny powrót do domu.

Trening

Według magazynu Black Belt trening odbywa się w zwykłym ubraniu, z naoliwioną bronią, w ciemności, ze stroboskopem i hałasem. Konkretnego programu z niezależnego źródła nie znaleźliśmy. Według oficjalnej strony do dyplomu instruktorskiego prowadzi czterodniowy obóz szkoleniowy (bootcamp) pod kierunkiem instruktorów najwyższego poziomu. Organizacja oferuje publiczne lekcje, seminaria, zajęcia indywidualne i kursy online. Oprócz programu podstawowego ma odnogi dla policji (Total Officer Protection), wojska (CKM Military), kobiet (Smart Safe) i dzieci (CKM Super Kid).

Stopnie i postępy

Pełnego systemu stopni CKM nie znaleźliśmy w niezależnych źródłach. Udokumentowane są tylko poziomy instruktorskie, które przyznaje osobiście Aizik. Bermudzki dziennik Royal Gazette wspomniał w 2006 roku o miejscowym instruktorze, którego Aizik egzaminował i certyfikował na poziom 3.

Dziś

Toronto Star podał w 2014 roku, że CKM ma około 800 aktywnych instruktorów w krajach od USA po Chiny i Chile. To dane organizacji. Według tego samego artykułu szkolenie miała ukończyć kanadyjska jednostka JTF2, ale potwierdza to tylko wypowiedź ucznia Aizika.

Ciekawostki

Angielska Wikipedia podaje, że Aizik siedmiokrotnie wygrał krajowy tytuł w judo, i odwołuje się do magazynu Black Belt z 2010 roku. W dostępnym artykule Black Belt tej informacji jednak nie ma. Toronto Star wspomina, że uczeń Aizika przypisuje jego przetrwanie w rezerwie dużej posturze, co jest sprzeczne z twierdzeniem CKM, że rozmiar nie ma znaczenia.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.