Jeet Kune Do
截拳道System Bruce'a Lee z końca lat sześćdziesiątych, odrzucający zamknięte style. Wyszedł z wing chun, lecz uznał, że każdy sztywny system jest ograniczeniem.
Podstawowe informacje
Stany ZjednoczoneCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Jeet Kune Do
O sztuce walki Jeet Kune Do
Jeet Kune Do stworzył Bruce Lee pod koniec lat sześćdziesiątych jako odrzucenie stylów zamkniętych. Wyszedł od wing chun, którego uczył się u Yip Mana, ale doszedł do wniosku, że każdy sztywny system jest ograniczeniem: prawdziwa walka nie trzyma się formy, więc szkolenie nie powinno wiązać zawodnika kanonem technik. Nazwa znaczy "droga przechwytującej pięści" i odsyła do kluczowej zasady — trafić przeciwnika w chwili, gdy jego atak się zaczyna, a nie po jego zakończeniu. Technicznie JKD czerpie skąd się da: ciosy z boksu i ze szermierki (Lee studiował szermierkę i przeniósł z niej pracę dystansem i ręką przednią), kopnięcia z karate i savate, pracę nóg z boksu, chwyty z judo i zapasów. Postawa jest bokiem, silna ręka z przodu, bo najszybsza droga do celu jest najkrótsza. Lee zmarł w 1973 roku i nie zostawił zamkniętego systemu — zostawił zasady i notatki. Stąd trwały spór: jedna linia uczy konkretnego materiału, którego Lee nauczał (Jun Fan Gung Fu), druga traktuje JKD jako metodę własnych poszukiwań i materiał zmienia. Obie powołują się na tę samą nazwę. Znaczenie historyczne jest bezsporne — JKD wyprzedziło logikę współczesnego MMA o dwadzieścia lat. Praktyczna jakość dzisiejszego klubu zależy jednak wyłącznie od tego, co się w nim naprawdę trenuje i czy się sparuje.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.