Vovinam
Việt Võ ĐạoWietnamska sztuka walki, której od 1938 roku w Hanoi uczył Nguyễn Lộc. Znana z ataku nożycami nogami, od 2023 roku jest na krajowej liście niematerialnego dziedzictwa.
Podstawowe informacje
WietnamCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Vovinam
O sztuce walki Vovinam
Vovinam, od lat sześćdziesiątych z dopiskiem Việt Võ Đạo, to wietnamska sztuka walki założona przez Nguyễn Lộc (1912 do 1960). Według World Vovinam Federation (WVVF) ukończył on jesienią 1938 roku swoje badania i zaczął próbnie uczyć grupę przyjaciół. Green podaje rok 1938 i Hanoi. Dziennik Đại Đoàn Kết pisze, że ta sztuka powstała już w 1936 roku, a publicznie zaczęto jej uczyć dopiero w 1938. Według Greena Nguyễn Lộc dodał do swojej wiedzy elementy chińskiego wushu, judo, karate i taekwondo.
Czytaj dalej
Według Greena nazwa łączy słowo vo, sztuka walki, i vinam, skrót od Vietnam. Dopisek Việt Võ Đạo pojawił się według Greena w 1964 roku, według WVVF około 1966. W 1942 roku francuski reżim marionetkowy zamknął według Greena szkoły vovinamu, a Nguyễn Lộc uczył dalej w tajemnicy. Na początku lat pięćdziesiątych przeniósł się do Saigonu, a vovinam trafił potem do programów akademii wojskowych i policyjnych. Zmarł w 1960 roku, według WVVF w wieku 49 lat, według Greena 47, i przekazał kierownictwo swojemu głównemu uczniowi, Lê Sáng. Green opisuje ruchy vovinamu jako praktyczne i bezpośrednie, podobne do karate, ale bardziej elastyczne i swobodne. Najbardziej odróżniają go techniki nóg, zwłaszcza nożyce nogami, w których ćwiczący ściska przeciwnika obiema nogami i przewraca go. Dziennik Đại Đoàn Kết podaje dwadzieścia jeden takich technik ataku, đòn chân tấn công. Ćwiczy się według zasady cương nhu phối triển oraz z bronią, między innymi z mieczem, szablą, kijem i wachlarzem. World Vovinam Federation (WVVF) powstała w dniach 25 i 26 września 2008 roku w Ho Chi Minh. Na Igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej vovinam pojawił się po raz pierwszy 14 listopada 2011 roku w Dżakarcie. W listopadzie 2023 roku został umieszczony na krajowej liście niematerialnego dziedzictwa kulturowego Wietnamu za miasto Ho Chi Minh.
Historia
Według World Vovinam Federation (WVVF) Nguyễn Lộc urodził się 24 maja 1912 roku we wsi Hữu Bằng w okręgu Thạch Thất, dziś części Hanoi. Jesienią 1938 roku zakończył swoje badania i zaczął próbnie uczyć kilku przyjaciół. Około roku później pokazał swoich uczniów w hanojskiej operze, a wiosną 1940 roku otwarto pierwszy kurs publiczny w hanojskiej szkole pedagogicznej, po nim kursy w Nam Định, Sơn Tây i Thanh Hóa. Green podaje, że publiczne nauczanie w szkole pedagogicznej umożliwił dr Dang Vu Hy, przewodniczący stowarzyszenia sportowego. W 1942 roku według Greena francuski marionetkowy reżim zamknął szkoły vovinamu i zakazał mu nauczać, ale uczył on dalej w tajemnicy.
Czytaj dalej
Na początku lat pięćdziesiątych Nguyễn Lộc według Greena przeniósł się do południowego Wietnamu i otworzył szkołę w Saigonie. W ciągu dziesięciu lat vovinam trafił do programów akademii wojskowych i policyjnych. Według WVVF Nguyễn Lộc zmarł 29 kwietnia 1960 roku w Saigonie i przekazał kierownictwo swojemu głównemu uczniowi Lê Sáng. Jego szczątki spoczywają przy ulicy Sư Vạn Hạnh w dziesiątej dzielnicy Ho Chi Minh. W latach 1961-1963 według WVVF południowowietnamski reżim ograniczał szkoły sztuk walki, a vovinam uczono tylko w kilku prywatnych szkołach średnich. W 1964 roku nauczanie wznowiono, a od czasu, gdy otwarto nauczanie w szkołach, mniej więcej od 1966 roku, używa się nazwy Vovinam Việt Võ Đạo. Green datuje dodanie nazwy Việt Võ Đạo na rok 1964. 15 grudnia 1978 roku mistrz Nguyễn Văn Chiếu otworzył kurs przy basenie Hòa Bình w ósmej dzielnicy i w ten sposób wskrzesił szkołę w Ho Chi Minh. Rada mistrzów szkoły powstała według dziennika Báo Lào Cai w 2010 roku.
Czym się różni
Green porównuje ruchy vovinamu do karate, ale określa je jako bardziej elastyczne i swobodne. Najbardziej odróżniają vovinam według niego techniki nóg. Dziennik Đại Đoàn Kết pisze, że vovinam wywodzi się z tradycyjnych wietnamskich zapasów vật i łączy je z tym, co najlepsze w sztukach walki całego świata. Obecnie istnieją dwie światowe organizacje. World Vovinam Federation (WVVF) z siedzibą w mieście Ho Chi Minh powstała w 2008 roku i wydaje przepisy, standardy techniczne i stopnie. Organizacja diaspory Vovinam Việt Võ Đạo World Federation z radą mistrzów organizuje własne mistrzostwa świata, a w 2000 roku przyjęła własną konwencję o stopniach.
Technika
Green opisuje ruchy vovinamu jako bardzo praktyczne i bezpośrednie, podobne do karate, ale z większą elastycznością i swobodą. Jego zdaniem najbardziej odróżniają go szczególne techniki nożne, wiele wysokich kopnięć w wyskoku i obalenia nożycami, w których ćwiczący ściska przeciwnika obiema nogami i podcina go, najbardziej znane są latające nożyce. Dziennik Đại Đoàn Kết podaje, że vovinam ma w sumie dwadzieścia jeden ofensywnych technik nożnych đòn chân tấn công, którymi przeciwnika obala się obiema nogami. Według dziennika vovinam od dawna słynie z trzech technik: uderzeń łokciem chỏ, które są w niektórych zawodach zakazane, ponieważ łokieć jest w nim używany bardzo mocno, techniki chém quét, cięcia z jednej strony i podmiecenia z drugiej, oraz ofensywnych technik nożnych. Program obejmuje uderzenia, kopnięcia, zasłony, kolana, łokcie i rzuty oraz broń kiếm, đao, côn, thương i sztylet. Według serwisu Znews w ramach zasady cương nhu phối triển ćwiczy się gołe ręce, łokcie, nogi i kolana oraz broń, w tym miecz, szablę i wachlarz.
Trening
Green podaje, że uczniowie ćwiczą techniki nożne najpierw na wysokości nóg, a z postępem wysokość rośnie, aż sięga szyi i twarzy. Aby się nie kontuzjować, muszą opanować upadki i przewroty. Na każdym stopniu uczą się dziesięciu ćwiczeń z konkretnymi technikami ataku lub obrony, a potem układów łączących te dziesięć ćwiczeń. Program nauczania według World Vovinam Federation dzielił się we wczesnym okresie na trzy poziomy, początkujący, średni i uniwersytecki, ukierunkowane na sztukę walki, siłę walki i naukę o walce. Recenzowane wietnamskie czasopismo o naukach o sporcie zbadało, jak studenci trzeciego roku uniwersytetu sportowego w Ho Chi Minh używają ofensywnych technik nożnych w walce sportowej.
Stopnie i postępy
Green opisuje system siedemnastu kolorowych pasów, który wznosi się od odcieni niebieskiego dla początkujących po biały pas z niebieskim, czarnym, żółtym i czerwonym paskiem dla wielkiego mistrza. Niebieski oznacza według niego nadzieję, czarny kolor wody, żółty kolor ziemi, czerwony kolor ognia, a biały czystość. World Vovinam Federation (WVVF) podaje, że wydaje standardy techniczne i stopnie oraz organizuje międzynarodowe egzaminy na pasy. Paralelna organizacja diaspory, Vovinam Việt Võ Đạo World Federation, przyjęła 19 sierpnia 2000 roku w Los Angeles międzynarodową konwencję o stopniach. Uznaje ona dwa systemy, tradycyjny z 1964 roku i międzynarodowy. Według niej minimalny wiek dla 1. dangu to 16 lat, między 1. a 2. dangiem obowiązuje okres oczekiwania dwóch lat, a między 2. a 3. oraz 3. a 4. trzech lat. Stopnie od czerwonego pasa 5. dangu przyznaje tylko rada mistrzów. Pełnej tabeli kolorów i stopni w formie tekstowej nie udało nam się znaleźć.
Zawody
Vovinam po raz pierwszy pojawił się na Igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej 14 listopada 2011 roku w Dżakarcie, gdzie według VietNamNet Wietnam, Laos, Kambodża i Indonezja rywalizowały o czternaście kompletów medali. Według World Vovinam Federation był tam po raz drugi w 2013 roku w Mjanmie, z osiemnastoma kompletami, potem nie wystąpił na trzech igrzyskach i wrócił w 2022 roku w Hanoi. Miał tam według dziennika Việt Nam News piętnaście kompletów medali, sześć kategorii w walce sportowej i dziewięć w pokazach. Paralelna federacja diaspory ocenia formy punktami od 1 do 10 według zasad konkurencji technicznej mistrzostw świata 2022 w Paryżu. Wśród kategorii są formy quyền oraz kategoria z czterema obowiązkowymi technikami z dwudziestu jeden i dwiema wolnymi. Siódme mistrzostwa świata WVVF miały się według Báo Lào Cai odbyć od 22 do 30 listopada 2023 roku w mieście Ho Chi Minh.
Dziś
W listopadzie 2023 roku minister kultury, sportu i turystyki Nguyễn Văn Hùng podpisał decyzję, na mocy której vovinam Việt Võ Đạo został wpisany za miasto Ho Chi Minh na krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego. Wietnamska federacja vovinamu przygotowuje według Báo Lào Cai nominację do UNESCO i planuje akademię vovinamu w mieście Ho Chi Minh. World Vovinam Federation (WVVF) powstała 25 i 26 września 2008 roku w mieście Ho Chi Minh z udziałem przedstawicieli z ponad trzydziestu krajów. Według VietNamNet w 2008 roku powstała też wietnamska federacja krajowa, w 2009 azjatycka, a w 2010 europejska. W 2023 roku wietnamska federacja obchodziła 85 lat od założenia szkoły, a jej prezesem, także prezesem WVVF, jest według Báo Văn hóa Mai Hữu Tín. Poza Wietnamem według Greena pierwsza szkoła otworzyła się w 1976 roku w Houston, a WVVF podaje vovinam w kilku krajach europejskich już od 1973 roku.
Ciekawostki
Według tradycji, którą podaje Green, nożyce w locie powstały po to, aby wietnamska piechota mogła w XIII wieku atakować mongolską jazdę. Hasła szkoły brzmiały według Greena Wietnamczycy ćwiczą wietnamską sztukę walki i Kto nie jest uczniem vovinamu, nie jest wietnamskim patriotą. Green podaje też, że 25 sierpnia 1999 roku po raz pierwszy awansowano kobietę na stopień wyższego mistrza vovinamu. Według VietNamNet vovinam stał się w 2011 roku po grze shuttlecock drugim wietnamskim sportem na Igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej.
Często zadawane pytania
Kto założył vovinam?
Vovinam założył Nguyễn Lộc (1912 do 1960), który według World Vovinam Federation jesienią 1938 roku zaczął uczyć grupę przyjaciół. Green podaje Hanoi. Dziennik Đại Đoàn Kết stwierdza, że ta sztuka powstała już w 1936 roku.
Czym są nożyce w vovinamie?
To techniki ataku nogami đòn chân tấn công, w których ćwiczący ściska przeciwnika obiema nogami i przewraca go. Dziennik Đại Đoàn Kết podaje ich dwadzieścia jeden.
Czy vovinam jest na Igrzyskach Azji Południowo-Wschodniej?
Tak, po raz pierwszy w 2011 roku w Dżakarcie, potem w 2013 roku w Mjanmie i po przerwie ponownie w 2022 roku w Hanoi.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.