Pencak Silat Cikalong
Sundajski styl z okolic Cianjuru, lokalnie zwany maenpo. Według recenzowanego artykułu mistrzostwo poznaje się po wyczuciu dotyku, a nie po jurus.
Podstawowe informacje
IndonezjaCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Pencak Silat Cikalong
O sztuce walki Pencak Silat Cikalong
Pencak Silat Cikalong to jeden z głównych stylów sundajskich Jawy Zachodniej, lokalnie zwany maenpo Cikalong i związany z Cianjurem. Badania z lat 1977 do 1978, cytowane przez Heryanę 2018, zaliczają go do trzech głównych aliran Jawy Zachodniej obok Cimande i Timbangan. Według Purwanto i Perdani 2023 styl rozwinął na początku dziewiętnastego wieku Raden Haji Ibrahim (1816 do 1906), z urodzenia Raden Jayaperbata. Był bezpośrednim potomkiem regenta Cianjuru Wiratanudatary IV i według informatorów uczył się u ponad siedemnastu nauczycieli, a Wilson 2002 podaje około czterdziestu. Największy wpływ miało czterech mistrzów z Batawii i okolic. Nie udało nam się znaleźć roku powstania, ponieważ źródła podają przedział od początku dziewiętnastego wieku do 1907. Według artykułu Ibrahim uznał, że wyuczone umiejętności zmierzają do okaleczenia i zabicia przeciwnika, i jako silny muzułmanin zaangażowany w sufizm stworzył styl, którego ruchy mają przeciwnika ocalić, a nie zabić. Głównym wskaźnikiem mistrzostwa nie jest konkretny jurus, lecz zdolność wykonania susun tempel, czyli wyczucie dotyku, na podstawie którego można zdecydować, czy kontynuować walkę, czy ją zakończyć. Maenpo dawniej rozprzestrzeniało się w zamkniętych kręgach szlachty z Cianjuru. Dziś według tego samego artykułu może się go uczyć każdy, a szkoła Mancika przyjmuje uczniów łagodnych, którzy nie krzywdzą innych.
Historia
Purwanto i Perdani 2023 piszą, że szkołę maenpo Cikalong rozwinął na początku dziewiętnastego wieku Raden Haji Ibrahim (1816 do 1906), który wcześniej nazywał się Raden Jayaperbata. Był bezpośrednim potomkiem Radena Adipati Aria Wiratanudatary IV, regenta Cianjuru, który rządził od 1727 do 1761, i znaczącym sundajskim szlachcicem. Tytuł Haji oznacza, że odbył pielgrzymkę do Mekki. Według informatorów uczył się u ponad siedemnastu nauczycieli, a Wilson 2002 podaje około czterdziestu.
Czytaj dalej
Największy wpływ miało czterech nauczycieli. Byli to Raden Ateng Alimuddin, szwagier Ibrahima z Kampung Baru w Jatinegarze, oraz Abang Ma'ruf z Kampung Karet, Abang Madi z Kampung Gang Tengah i Abang Kari z Kampung Benteng w Tangerangu. Praca kwalifikacyjna z UIN Sunan Gunung Djati podaje, że Ibrahim urodził się w Cikalongu, a styl nosi nazwę od miejsca jego urodzenia w dzisiejszej wsi Cijagang. Jest to informacja z tej pracy, której nie potwierdziliśmy w innym źródle. Draeger 1972 pisze, że Tjikalong jest bardzo podobny do tjimande, ponieważ czerpie z niego podstawę techniczną, oraz że powstał koło Sukabumi i ma długą historię. Nowsze artykuły specjalistyczne łączą go natomiast z Cianjurem. Maenpo początkowo rozprzestrzeniało się tylko w zamkniętych kręgach szlachty z Cianjuru. Informator powiedział, że nauka rozchodziła się potajemnie wśród cianjurskich menak, ponieważ grupę uważano za moralnie rozwiniętą. Nie udało nam się znaleźć roku powstania. Pubmedia 2024, artykuł studencki, pisze o rozwoju około 1907, inna praca o roku 1817 według Dienaputry 2006.
Czym się różni
Draeger 1972 pisze, że tjimande może użyć pięści i blokuje nieopartym ramieniem, podczas gdy Tjikalong woli otwartą dłoń i podpiera od spodu wolną ręką blokujące ramię. Według Purwanto i Perdani 2023 silat rozwijany w Cianjurze używał według Wilsona 2002 i Heryany tenaga dalam, czyli energii wewnętrznej, podczas gdy Sabandar i Cimande kładły nacisk na tenaga halus, rafinowaną energię wewnętrzną, i mistykę. Te nauki niepokoiły Ibrahima. Z powodu subtelności i duchowych celów rozwój maenpo ograniczył się do pewnych kręgów arystokratycznych. Wikipedia w języku indonezyjskim podaje, że Aria Wiranagara, zwany Aria Cikalong, był jednym z najlepszych uczniów Abaha Khaera, założyciela Cimande, a jego wnuk stworzył później nowy aliran. Artykuł naukowy Purwanto i Perdani tej linii nie wspomina i łączy Cikalong z Ibrahimem, dlatego nie uznajemy jej za udokumentowaną.
Technika
Według Purwanto i Perdani 2023 głównym wskaźnikiem opanowania maenpo Cikalong jest zdolność wykonania susun tempel, zwanego też tapal lub tapalan. Jest to wyczucie dotyku lub przylgnięcia do przeciwnika, na podstawie którego można zdecydować, czy kontynuować walkę, czy ją zakończyć. Rasa, czyli odczucie, jest według Wilsona 2002 stopniem czucia i świadomości ruchu, który trzeba trenować, aby ćwiczący potrafili dotykiem odczytać siłę przeciwnika i ją pokonać. Według programu szkoły Mancika podstawowymi ruchami maenpo są jurus, czyli dziesięć podstawowych form Cikalong, pancer, czyli postawa i oparcie jednej nogi, tangtungan, czyli gotowość w trzech typach, sambutan, czyli ułożenie rąk w ataku lub obronie w trzech pozycjach, oraz susun tempel. Draeger 1972 podaje, że Tjikalong woli otwartą dłoń i podpiera od spodu wolną ręką blokujące ramię.
Trening
Purwanto i Perdani 2023 podają, że maenpo Cikalong podkreśla zasadę uczenia się walki, a nie walki jako takiej. Śmiertelne ruchy przeciwnika zmieniają się przez dodanie ruchów ślizgowych, ułożeń rąk i zmysłów, a pesilat pozostają skromni. Rasa jest w tradycji Cikalong uczona jako kontynuacja po jurus i usik i ćwiczona przez długie powtarzane tempelan lub tapal. W najbardziej podstawowej postaci usik i zdolność postrzegania trenuje się właśnie przez susun tempel w parach. Heryana 2018 pisze, że u aliran Cimande i Cikalong nauka duchowa jest udzielana po jurus lub równocześnie z nimi i formułuje się jako talek, czyli ślubowanie ucznia. Sama nauka, patalekan, nie jest źródłem ruchów i obie szkoły można się nauczyć także bez niej.
Stopnie i postępy
Pasów, szarf ani egzaminów nie znaleźliśmy w źródłach. Purwanto i Perdani 2023 podają według programu szkoły Maenpo Cikalong Mancika pięciostopniową drogę nauki. Pierwszy krok nazywa się Kahiji Keu'eung i oznacza strach, drugi Kadua Nineung, czyli pragnienie, trzeci Katilu Leuheung to etap średnio zaawansowany z połową pełnej siły, czwarty Kaopat Teuneung oznacza zapamiętanie i precyzję celu, a piąty Kalima Ludeung odwagę z rozwagą i dojrzałość. Jest to opis jednej szkoły, a nie ogólnokrajowego systemu.
Dziś
Purwanto i Perdani 2023 piszą, że maenpo przeszło przemianę z ekskluzywnej arystokratycznej sztuki walki w praktykę, której może się nauczyć każdy, oraz ze śmiercionośnej sztuki w bardziej obronną umiejętność. Rozwija się raczej jako sztuka i ćwiczenie filozoficzne niż jako sport. R. H. Azis Asy'arie, zwany Wa Azis, założył 12 grudnia 2012 szkołę Maenpo Cikalong Mancika. Przyjmuje uczniów ze wszystkich grup, pod warunkiem że są łagodni i nie krzywdzą innych. Ido Movement for Culture 24(4) opisuje Pencak Silat Maenpo Cikalong jako rozwijające się dziedzictwo kulturowe społeczności Cianjuru na Jawie Zachodniej. Zawiera wartości troski, skromności, odwagi, uczciwości, dyscypliny, szacunku i samokontroli wywodzone z nauki założyciela. Draeger 1972 pisał, że najlepsi młodzi styliści i najlepsi przedstawiciele tjikalong są w mieście Cianjur.
Ciekawostki
Atlantis Press podaje, że kultura Cianjuru opiera się na trzech filarach. Są to ngaos, czyli recytacja Koranu, mamaos, czyli śpiew tembang Cianjuran, oraz maenpo, które jest silatem pochodzącym z Cianjuru. Liczba nauczycieli Ibrahima różni się w źródłach. Informatorzy Purwanto i Perdani podają ponad siedemnastu, Wilson 2002 około czterdziestu, a praca kwalifikacyjna z UIN Sunan Gunung Djati ponad czterdziestu. Imię założyciela pojawia się w tekstach w dwóch postaciach, Raden Haji Ibrahim i Raden Jayaperbata. Jedna praca kwalifikacyjna zapisuje je także jako R. Djajabrata.
Często zadawane pytania
Kto założył Pencak Silat Cikalong?
Według Purwanto i Perdani 2023 styl rozwinął Raden Haji Ibrahim (1816 do 1906), z urodzenia Raden Jayaperbata. Był potomkiem regenta Cianjuru i według informatorów uczył się u ponad siedemnastu nauczycieli.
Kiedy powstało Cikalong?
Nie udało nam się znaleźć roku powstania. Purwanto i Perdani 2023 piszą o początku dziewiętnastego wieku, artykuł studencki Pubmedia 2024 o rozwoju około 1907.
Czym jest susun tempel?
Jest to wyczucie dotyku lub przylgnięcia do przeciwnika, według którego decyduje się, czy kontynuować walkę, czy ją zakończyć. Purwanto i Perdani 2023 określają je jako główny wskaźnik opanowania maenpo Cikalong.
Czym Cikalong różni się od Cimande?
Według Draegera 1972 Cikalong woli otwartą dłoń i podpiera od spodu wolną ręką blokujące ramię, podczas gdy tjimande może użyć pięści i blokuje nieopartym ramieniem.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.