ImpakuImpaku

Pachi Tanglangquan

Połączenie bajiquanu i stylu modliszki stworzone przez tajwańskiego mistrza Su Yu-changa. Dziś uczy się go bardziej w Europie i Ameryce niż w Chinach.

Podstawowe informacje

ZałożycielSu Yu-chang
Kraj pochodzeniaChiny
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopni6 stopni

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiNowoczesna synteza
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingPółkontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy w centrum

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce rzadko
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Krzywa nauki4/5
Wartość dla samoobrony3/5
Wartość dla kondycji4/5

Organizacja i zawody

System stopniBez stopni
Format zawodówFormy
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczących10–100 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiKluczowe
KopnięciaZnaczące
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońZnaczące

Katalogi i bazy dla Pachi Tanglangquan

👊 Baza technik4 pozycji
📖 Słownik pojęć3 pozycji

O sztuce walki Pachi Tanglangquan

Pachi Tanglangquan to system łączący bajiquan, czyli pięść ośmiu krańców, ze stylami modliszki. Stworzył go tajwański mistrz Su Yu-chang, urodzony 24 czerwca 1940 roku w Dongshan koło Tainan, zmarły 29 kwietnia 2019 roku na La Palmie na Wyspach Kanaryjskich. Do bajiquanu trafił w 1963 roku, gdy zaczął trenować u Liu Yun-chiao, jednej z ważnych postaci tajwańskiego przekazu tego stylu. Modliszkę i mizongyi przejął od Chang Tekueia. Ćwiczył także xingyiquan i tai chi w stylu Wu, dzięki czemu powstały system opiera się na więcej niż dwóch korzeniach, a nie na jednej linii przekazu. Rok, w którym sam system powstał, nie jest wyraźnie udokumentowany, a katalog usunął z pola wcześniej podawany rok 1980; potwierdzone są jedynie etapy kariery samego Su. W 1976 roku wyjechał do Caracas w Wenezueli, w 1989 roku otworzył pierwszy europejski oddział na Majorce, a w 1992 roku szkolił służby bezpieczeństwa na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie. Stamtąd jego instytut rozszerzył się dalej, do Tokio, Nowego Jorku, Holandii, Norwegii, Wielkiej Brytanii i wreszcie z powrotem na Tajwan. To jeden z niewielu chińskich systemów, który dziś jest silniej obecny poza Chinami niż w samych Chinach.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

Wing ChunHung GarCailifoquanTie zhang gong (żelazna dłoń)Tai Chi styl SunNanquan (pięść Południa)