Ogasawara-ryu (Łucznictwo, jazda konna i etykieta)
小笠原流Japońska szkoła łucznictwa, strzelania z konia i etykiety rodu Ogasawara. Tradycję łączy z 1187 i Minamoto no Yoritomo, historycy datują udokumentowanego nauczyciela sioguna dopiero na 1430.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Ogasawara-ryu (Łucznictwo, jazda konna i etykieta)
Ogasawara-ryu to szkoła rodu Ogasawara łącząca łucznictwo, strzelanie z konia i etykietę. Nihon Kobudo Kyokai podaje, że w okresie Kamakura założył ją Ogasawara Nagakiyo, który w 1187 roku w wieku 26 lat został nauczycielem Minamoto no Yoritomo i wraz z ojcem Kagami Tomomitsu ułożył nowe obrzędy wojowników, w tym yabusame. Słowniki Daijisen i Nikkoku wymieniają Nagakiyo jako założyciela szkoły łucznictwa i jazdy, a Nikkoku dodaje, że dopełnił jej jego potomek Sadamune. Encyklopedia Heibonsha w haśle Futaki Ken'ichi podaje jednak, że tradycje o Nagakiyo jako nauczycielu Yoritomo i o Sadamune jako nauczycielu cesarza Go-Daigo pochodzą od rodu Ogasawara z okresu Edo i są historycznie wątpliwe, a Nipponica w haśle Ihara Kesao dodaje, że według Azuma kagami Yoritomo kazał jedynie spisać tradycje rodowe i że pierwszym udokumentowanym nauczycielem łucznictwa sioguna z rodu był Mochinaga z gałęzi z Kyoto w 1430 roku.
Czytaj dalej
Według Nipponica gałąź z Kyoto trwała jako nauczyciele siogunów Ashikaga, a jej linia boczna służyła rodowi Tokugawa jako chorążowie z urzędem nauczyciela obrzędu strzeleckiego, podczas gdy dzisiejsza szkoła wywodzi się z domu Heibei, który według Nipponica pochodził z prowincji Kai i służył bakufu jako dowódca łuczników. Przedstawiciel szkoły Ogasawara Kiyotada w studium z 2006 roku podaje, że w 1562 roku jego dom przejął tradycję od głównej linii rodu i że Tokugawa Ieyasu zaprosił jego przodka do Edo, gdzie został nauczycielem Hidetady. Za ósmego sioguna Yoshimune, według Nihon Kobudo Kyokai, dwudziesty przedstawiciel Sadamasa został mianowany nauczycielem i zarządcą strzelania z konia i ustanowił według rodzinnych pism nowe yabusame, a Heibonsha podaje, że kierował obrzędami łuczniczymi i jeździeckimi siogunatu. W okresie Meiji szkoła według Nihon Kobudo Kyokai za zgodą rodu siogunów otworzyła salę nauki w Kandzie w Tokyo, a w 1880 roku pokazała yabusame przed cesarzem, koryu.com i Ogasawara Kiyotada mówią o otwarciu nauki dla publiczności. Według Nihon Kobudo Kyokai szkoła wymaga opanowania trzech rzeczy, etykiety reiho, łucznictwa kyujutsu i strzelania z konia kyubajutsu, i jest jedyną szkołą łucznictwa wśród członków Nihon Kobudo Kyokai i Nihon Kobudo Shinkokai. Nipponica przypomina, że w okresie Tokugawa rozpowszechniła się jako nauka etykiety, a w 1941 roku ministerstwo oświaty włączyło etykietę Ogasawara do przepisów o etykiecie. Dziś według Nipponica istnieją dwie linie: Ogasawara Kiyotada, potomek rodu chorążych, określa się jako trzydziesty pierwszy przedstawiciel szkoły, a oddzielnie od niego potomek dawnych panów z Kokury założył w 1980 roku w Tokyo instytut badań nad etykietą, który według japońskiej Wikipedii uczy tylko etykiety bez łucznictwa i jazdy.
Historia
Nihon Kobudo Kyokai podaje, że szkołę założył w okresie Kamakura Ogasawara Nagakiyo, urodzony według Nipponica w 1162, zmarły w 1242 roku, który w 1187 roku w wieku 26 lat został nauczycielem Minamoto no Yoritomo i wraz z ojcem Kagami Tomomitsu ułożył nowe obrzędy wojowników, w tym yabusame i porządek wizyty w świątyni Tsurugaoka Hachiman. Słowniki Daijisen, Nikkoku i Britannica wymieniają Nagakiyo jako założyciela szkoły łucznictwa i jazdy, Nikkoku dodaje, że dopełnił jej jego potomek Sadamune, a Daijisen podaje, że obrzędową etykietę wojowników ustalił w okresie Muromachi Ogasawara Nagahide, wasal Ashikagi Yoshimitsu. Dave Lowry pisze na koryu.com, że około 1380 roku Nagahide napisał pierwszy pełny tekst o etykiecie, Sangi itto, w którym trzema sztukami są etykieta, jazda i łucznictwo.
Czytaj dalej
Encyklopedia Heibonsha w haśle Futaki Ken'ichi podaje, że tradycje o Nagakiyo jako nauczycielu Yoritomo i Yoriie, o Sadamune jako nauczycielu cesarza Go-Daigo i o innych przodkach jako nauczycielach siogunów głosi ród Ogasawara od okresu Edo i są one historycznie wątpliwe: według wiarygodnych źródeł pozycja nauczyciela sioguna ustaliła się dopiero od Mochinagi za sioguna Yoshinori. Nipponica w haśle Ihara Kesao dodaje, że według Azuma kagami Yoritomo kazał jedynie spisać tradycje rodowe, że yabusame i kasagake przeszły na ród Hojo, a pierwszym dowodem jest rok 1430, gdy Mochinaga z gałęzi z Kyoto został według dziennika Mansai jugo nikki łucznikiem Yoshinori. Według Nipponica gałąź z Kyoto trwała jako nauczyciele siogunów Ashikaga, a jej linia boczna służyła rodowi Tokugawa jako chorążowie z urzędem nauczyciela obrzędu strzeleckiego i pod koniec bakufu uczyła łucznictwa w szkole wojskowej Kobusho. Dzisiejsza szkoła wywodzi się z domu Heibei, który według Nipponica pochodził z prowincji Kai i służył bakufu jako dowódca łuczników i strzelców. Ogasawara Kiyotada w studium z 2006 roku podaje, że w 1562 roku jego dom przejął tradycję od głównej linii rodu i że Tokugawa Ieyasu zaprosił jego przodka do Edo, dał mu siedzibę i uczynił go nauczycielem Hidetady. Za ósmego sioguna Yoshimune, według Nihon Kobudo Kyokai, dwudziesty przedstawiciel Sadamasa został mianowany nauczycielem i zarządcą strzelania z konia i ustanowił według rodzinnych pism nowe yabusame, Heibonsha podaje, że Sadamasa kierował obrzędami łuczniczymi i jeździeckimi bakufu i że od tamtej pory nazwa Ogasawara zachowała się do dziś jako nazwa rodu obrzędów. Dwudziesty ósmy przedstawiciel Kiyomu stworzył według Nihon Kobudo Kyokai dla piętnastego sioguna Yoshinobu sposób szkolenia w walce konnej, w okresie Meiji szkoła otworzyła w Kandzie naukę dla publiczności, a w 1880 roku pokazała yabusame przed cesarzem. Ohkuma Hiroaki we wprowadzeniu do sympozjum z 2006 roku podaje, że według badań Imamura Yoshio Ogasawara-ryu stworzyła szkołę wcześniej niż jakakolwiek inna japońska sztuka walki.
Czym się różni
Słownik Daijisen rozróżnia pod nazwą Ogasawara-ryu trzy różne rzeczy: obrzędową etykietę wojowników, którą ustalił Ogasawara Nagahide, szkołę łucznictwa i jazdy od Nagakiyo oraz szkołę wiedzy wojskowej założoną przez Ogasawarę Ujitakę. Japońska Wikipedia zlicza sześć różnych tradycji o tej nazwie, w tym szkołę herbaty sencha i ceremonię herbaty rodu z Kokury. Dziś według Nipponica istnieją dwie linie: Ogasawara Kiyotada, potomek rodu chorążych, określa się jako trzydziesty pierwszy przedstawiciel szkoły, a potomek dawnych panów z Kokury założył w 1980 roku w Tokyo instytut etykiety, Dave Lowry podaje, że w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku potomek Sadamune zgłosił roszczenie do kierowania tylko jedną trzecią szkoły, etykietą, i że spór nigdy nie został ostatecznie rozstrzygnięty. Od Heki-ryu, którą Nipponica i Heibonsha nazywają szkołą strzelania pieszo, Ogasawara-ryu różni się naciskiem na obyczaje, a Heibonsha dodaje, że Otsubo-ryu, w przeciwieństwie do Ogasawara-ryu, specjalizowała się tylko w jeździectwie. Reguły yabusame przekazują według Britannica obok Ogasawary także szkoły Takeda i Miura.
Technika
Nihon Kobudo Kyokai podaje, że ród Ogasawara jest znany jako ród etykiety, ale pierwotnie była to sztuka walki obejmująca łucznictwo i jazdę, a etykieta powstała przez ujęcie podstawowych ruchów rodzinnej sztuki w towarzyskie zachowanie wojowników. Przewodnik koryu.com wymienia przy szkole dziedziny bajutsu, kyujutsu i yabusame, a Guy Buyens opisuje na koryu.com strzelanie z konia kisha, które powstało jako łucznictwo konne i później stało się obrzędem, yabusame jako obrzęd, w którym jeźdźcy w pełnym stroju łowieckim okresu Kamakura cwałują i strzelają do trzech tarcz wzdłuż prostego toru, oraz strzelanie pieszo hosha. Dave Lowry podaje, że według nauki szkoły istnieje dziewięć odrębnych sposobów ukłonu z pozycji siedzącej. Japońska Wikipedia podaje, że jako szkoła łucznictwa różni się od Heki-ryu unoszeniem łuku przed ciałem, wywodzonym ze strzelania z konia, podczas gdy Heki-ryu unosi łuk ukośnie, i że należy do obrzędowego nurtu łucznictwa.
Trening
Według Nihon Kobudo Kyokai szkoła wymaga opanowania trzech rzeczy, etykiety reiho, łucznictwa kyujutsu i strzelania z konia kyubajutsu, i kładzie nacisk na przebieg szkolenia. Ogasawara Kiyotada opisał w wypowiedzi z 2005 roku, że uczeń po przyswojeniu podstaw etykiety uczy się łucznictwa, a potem strzelania z konia, zaczynając od yabusame. Według niego szkoła nie nazywa swoich miejsc ćwiczeń dojo, ponieważ według niej drogi się nie naucza, lecz się nią chodzi, a naucza się techniki. Kiyotada pisze też, że łucznictwo i strzelanie z konia jego szkoły nie są zawodami w trafianiu do celu i że najbardziej ceni proces ćwiczenia. Według Nihon Kobudo Kyokai szkoła ćwiczy strzelanie z konia w świątyniach Tsurugaoka Hachimangu w Kamakurze, Omiya Hachimangu w Suginami, Shimogamo w Kyoto i Kasuga Taisha w Narze oraz w klubie jeździeckim w Nikko, a strzelanie pieszo prowadzą miejscowe stowarzyszenia uczniów. Highlighting Japan podaje, że szkoła zawsze przekazywała umiejętności jednemu dziecku.
Dziś
Ogasawara-ryu kyubajutsu reiho jest jedyną szkołą łucznictwa i jazdy wśród członków Nihon Kobudo Kyokai i Nihon Kobudo Shinkokai, na której czele stoi trzydziesty pierwszy przedstawiciel Ogasawara Kiyotada. Według Nihon Kobudo Kyokai służy strzelaniem pieszo i z konia podczas obrzędów świątyń w całej Japonii, obrzęd yabusame w Tadasu no mori przy świątyni Shimogamo w Kyoto jest wpisany jako niematerialny zabytek kultury prefektury Kyoto, co roku 3 maja w Kyoto zbierają się uczniowie z całego kraju, szkoła ma oddziały w Australii i Wielkiej Brytanii, a w 2008 roku założyła organizację non-profit na rzecz wspierania swojej tradycji. Witryna szkoły podaje siedzibę w dzielnicy Setagaya w Tokyo, przewodnik koryu.com w Fujisawie. Nipponica podaje, że reguły yabusame odnowione za Yoshimune i przekazane rodowi Ogasawara są wpisane jako niematerialny zabytek kultury dzielnicy Shinjuku w Tokyo. Według japońskiej Wikipedii szkoła wykonuje obrzędy strzelania pieszo i z konia w świątyniach Meiji Jingu, Atsuta Jingu, Ise Jingu, Yasukuni i Tsurugaoka Hachimangu. Według Nipponica etykieta Ogasawara rozpowszechniła się w okresie Meiji jako podręcznik dla szkół dla dziewcząt, a w 1941 roku ministerstwo oświaty włączyło ją do przepisów o etykiecie.
Ciekawostki
Prezentacja szkoły przez Nihon Kobudo Kyokai podaje w dziale o przekazywanych zwojach tytuły innej szkoły, które wyraźnie nie należą do łucznictwa. Dave Lowry pisze, że etykiety szkoły przez wieki uczono tylko szlachtę i samurajów, a dopiero w okresie Edo, gdy warstwa kupiecka wzbogaciła się, szkoła zaczęła uczyć także niewojowników. Witryna szkoły mówi o 850 latach tradycji, Nihon Kobudo Kyokai o ponad ośmiuset. Japońska Wikipedia podaje, że Tokugawa Yoshimune nie nazwał odnowionego strzelania z konia yabusame, ponieważ udokumentowanie wyposażenia było niewystarczające, i ustanowił je jako nowy sposób.
Często zadawane pytania
Kiedy powstała Ogasawara-ryu?
Szkoła wiąże swoje powstanie z rokiem 1187, gdy według Nihon Kobudo Kyokai Ogasawara Nagakiyo został nauczycielem Minamoto no Yoritomo. Heibonsha uważa tę tradycję za późną i wątpliwą, a Nipponica umieszcza pierwszego udokumentowanego nauczyciela sioguna z rodu w roku 1430.
Czego uczy się w Ogasawara-ryu?
Trzech rzeczy: etykiety reiho, łucznictwa kyujutsu i strzelania z konia kyubajutsu. Według Nihon Kobudo Kyokai etykieta jest streszczeniem podstawowych ruchów rodzinnej sztuki łuku i konia w zachowaniu wojowników.
Gdzie dziś można zobaczyć yabusame szkoły Ogasawara?
Według Nihon Kobudo Kyokai szkoła ćwiczy strzelanie z konia w świątyniach Tsurugaoka Hachimangu w Kamakurze, Omiya Hachimangu, Shimogamo w Kyoto i Kasuga Taisha w Narze, a obrzęd w Tadasu no mori przy świątyni Shimogamo jest zabytkiem kultury prefektury Kyoto.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.