Montante (iberyjski miecz dwuręczny)

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaPortugalia

Główny naciskBroń

Charakter i pochodzenie

Trening

Organizacja i zawody

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Katalogi i bazy dla Montante (iberyjski miecz dwuręczny)

O sztuce walki Montante (iberyjski miecz dwuręczny)

Montante to miecz dwuręczny i zarazem dyscyplina szermiercza znana z tak zwanych zasad montante (reglas del montante). Manuel Valle Ortiz i Mary Dill Curtis (Materiales para la Historia del Deporte, 2009) opisują je jako sekwencję uderzeń i ruchów bez wyraźnej wzmianki o przeciwniku, którą zapisało kilku hiszpańskich i portugalskich autorów, Paredes, Godinho i Figueiredo. Według nich Carranza cytuje mistrza Romána, którego księga z 1532 roku zawierała szesnaście zasad montante. Daniel Jaquet (Acta Periodica Duellatorum, 2020) podaje anonimowy hiszpański druk Las reglas del montante z 1563 roku, przechowywany w Toledo.

Historia

Według Manuel Valle Ortiz i Mary Dill Curtis (Materiales para la Historia del Deporte, 2009) zasady montante opisuje kilku hiszpańskich i portugalskich autorów. Carranza w drugim dialogu swojej księgi z 1582 roku cytuje mistrza Francisca Romána i podaje, że jego księga z 1532 roku zawiera szesnaście zasad montante. Valle Ortiz i Curtis cytują też zasady montante Paredesa, zachowane w El pasatiempos Jehana Lhermite'a. Daniel Jaquet (Acta Periodica Duellatorum, 2020) podaje anonimowy hiszpański druk Las reglas del montante z 1563 roku w państwowej bibliotece w Toledo. Biblioteca Nacional de Portugal przechowuje rękopis El libro lhamado arte de esgrima, który ułożył mistrz Domingo Luís Godino z Santarém, datowany na 1599 rok, liczący 137 folio. Diogo Gomes de Figueyredo według strony tytułowej ukończył Memorial da Prattica do Montante 10 maja 1651 roku w Alcántara i zadedykował go księciu Theodosius, którego był nauczycielem w nauce o broni. Leguina (1904) podaje rękopis w Bibliotece Królewskiej (Biblioteca da Ajuda) oraz jego wydanie przez Sousa Viterbo z 1899 roku. Wiktenauer podaje jako rok urodzenia Figueyredo około 1600, a jako dzień śmierci 30 września 1685 roku.

Czym się różni

Manuel Valle Ortiz (Acta Periodica Duellatorum, 2018) pisze, że zasady La Verdadera Destreza miały pasować do każdej broni i wyraźnie wymienia montante. Carranza podaje zasady montante Romána w drugim dialogu, poświęconym destrezie w ogóle. Wiktenauer określa montante jako centralny element starszej tradycji, którą Destreza wyparła.

Technika

Druga zasada Figueyredo (Regra II) według cytatu u Valle Ortiz i Curtis (2009) łączy cięcia talho i revez z naprzemiennymi krokami lewą i prawą nogą, montante trzyma się czubkiem do przodu z rękami wysoko przed oczami, a sekwencja kończy się cięciem w ramię i obrotem montante. Według przekładu na Wiktenauerze pierwsza zasada prosta zaczyna się od wyprostowanego ciała, lewej nogi z przodu i czubka montante na ziemi, następnie cięcie talho od dołu do góry z prawą nogą z przodu i cięcie revez drugim ostrzem z lewą nogą z przodu, a ciało zawsze obraca się tam, gdzie montante tnie. Zasady złożone są według Figueyredo odpowiednikiem prostych, które są ich podstawą. Valle Ortiz i Curtis podają, że sekwencje cięć w anonimowym hiszpańskim tekście, prawdopodobnie z XVI wieku, są podobne do zasad montante.

Trening

Memorial da Prattica do Montante według Wiktenauera uznaje montante za zbyt niebezpieczne do ćwiczeń z partnerem, dlatego składa się z serii ćwiczeń solowych. Figueyredo wyróżnia zasady z montante negro, które wszystkie kończą się cięciem w lewe ramię i obrotem montante z powrotem czubkiem do ziemi.

Dziś

Spis HEMA w Acta Periodica Duellatorum (Fürgut, 2021) obejmuje miecze dwuręczne, w tym montante i spadone, jako osobną dyscyplinę. W Niemczech ćwiczono je w 2021 roku w 32 z 124 miejsc, w 2019 roku w 14 miejscach, w Austrii w 6 z 34 miejsc. Według autora miecze dwuręczne odnotowały w czasie pandemii największy wzrost liczby miejsc nauczania. Wiktenauer podaje transkrypcję i angielski przekład traktatu Figueyredo autorstwa Eric Myers i Steve Hick z 2009 roku.

Ciekawostki

Leguina (1904) według Cucali podaje, że mistrzowie broni nosili na czarnym stroju skórzany kaftanik i buty, biały kapelusz z czerwonymi piórami, a po lewej stronie kaftanika duży haftowany montante. Cytuje też sprawozdanie z XVII wieku z Córdoby, gdzie mistrz szermierki podczas publicznej gry szermierczej zamiatał widzom nogi montante.

Często zadawane pytania

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.