Liuhe Tanglangquan (modliszka sześciu harmonii)
六合螳螂拳Najbardziej miękki ze stylów modliszki. W przeciwieństwie do twardych gałęzi siedmiu gwiazd i kwiatu śliwy stawia na pracę wewnętrzną i własne formy.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Liuhe Tanglangquan (modliszka sześciu harmonii)
O sztuce walki Liuhe Tanglangquan (modliszka sześciu harmonii)
Liuhe Tanglangquan, czyli modliszka sześciu harmonii, to północnochiński styl i najbardziej odrębna gałąź w całej rodzinie stylów modliszki. Podczas gdy gałęzie siedmiu gwiazd i kwiatu śliwy należą do stylów twardych, gałąź sześciu harmonii jest najbardziej miękka i najbardziej wewnętrzna z całej rodziny — nie odpowiada siłą na siłę, lecz przekierowuje nadchodzącą energię. Ma też własny program: formy, które nie występują w żadnym innym stylu modliszki. Pochodzenie całej modliszki tradycyjnie przypisuje się mężczyźnie imieniem Wang Lang, ale źródła zaznaczają, że wielu badaczy kwestionuje jego istnienie i uważa, że mogło to być raczej połączenie kilku tradycji z Szantungu. Legendy umieszczają jego początki w kilku epokach naraz, od dynastii Song aż po przełom Ming i Qing około 1650 roku, i znają nawet opowieść o modliszce walczącej z kołem wozu; źródło określa to wszystko wyraźnie jako podanie ludowe, a nie historię. Dla gałęzi sześciu harmonii jako przekaziciela linii wskazuje się Ding Zichenga, o którym jednak pisze się, że styl przekazywał, a nie że go stworzył. Katalog usunął więc z pól zarówno wcześniej podawanego założyciela, jak i rok 1850, pozostawiając je puste. Uczniowie Ding Zichenga uczyli później w Szantungu i na Tajwanie, gdzie styl żyje do dziś, niesiony dalej przez ich własne linie uczniów.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.