Liuhe Tanglangquan (modliszka sześciu harmonii)
六合螳螂拳Odmiana modliszki szantuńskiej, którą Wikipedia uznaje za miękką modliszkę i wywodzi z linii Wei San, Lin Shichun i Ding Zicheng.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Liuhe Tanglangquan (modliszka sześciu harmonii)
Liuhe tanglangquan, modliszka sześciu harmonii, jest jedną z odmian północnochińskiej modliszki z półwyspu Jiaodong w prowincji Szantung. Państwowa lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego Chin w zapisie z Laiyangu z 2008 roku zalicza ją do czterech głównych odmian modliszki obok modliszki taiji, meihua i siedmiu gwiazd. Żaden z zapisów nie opisuje jej jednak osobno, a nie udało nam się też znaleźć jej zapisu na liście prowincjonalnej ani miejskiej.
Czytaj dalej
Linię odmiany szczegółowo opisuje chińska Wikipedia. Według niej zaczyna się ona od Wei Sana, właściwie Wei Delina, który przekazał ją rodzinie Lin podczas ukrywania się w Zhaoyuanie, a od Lin Shichuna trafiła do Ding Zichenga z powiatu Huang. Ding Zicheng, żyjący od 1880 do 1956 roku, był według obu Wikipedii spadkobiercą, nie założycielem. Nie udało nam się znaleźć w źródłach ani założyciela, ani roku powstania odmiany. Według chińskiej Wikipedii nazwa modliszka sześciu harmonii jest późniejsza, w Zhaoyuanie sztukę nazywano po prostu liuhequan. Angielska Wikipedia określa modliszkę sześciu harmonii jako najbardziej miękką i najbardziej wewnętrzną z modliszek, o bardzo odmiennym programie i własnych formach. Chińska zalicza ją do modliszki miękkiej, a siedmiu gwiazd, meihua i taiji do twardej. Uczniowie Ding Zichenga według angielskiej Wikipedii nauczali w Szantungu i na Tajwanie, dokąd według chińskiej Wikipedii w 1949 roku wyjechał jego uczeń Zhang Xiangsan. Dziś modliszka sześciu harmonii rywalizuje osobno. Ogólnokrajowe zawody modliszki w 2025 roku i pierwsze zawody międzynarodowe w Laiyangu w 2026 roku zaliczyły ją do głównych odmian.
Historia
Zapis z Laiyangu na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa z 2008 roku podaje, że modliszka z Laiyangu rozprzestrzeniła się i na półwyspie Jiaodong wykształciła cztery główne odmiany, wśród nich odmianę sześciu harmonii. Żaden z zapisów nie podaje nazwiska spadkobiercy odmiany sześciu harmonii.
Czytaj dalej
Linię szczegółowo opisuje chińska Wikipedia. Według niej modliszka sześciu harmonii to szantuńska sztuka pięści z późnych czasów dynastii Qing, która zaczyna się od Wei Delina zwanego Wei San z wsi na zachód od Laiyangu, żyjącego za panowania Tongzhi. W młodości uczył się według Wikipedii liuhe, tongbei i pigua w Cangzhou, a w Laiyangu u Li Bingxiao. Po ucieczce z więzienia w Dengzhou ukrywał się w Zhaoyuanie w majątku rodziny Lin i przekazał jej modliszkę sześciu harmonii, swoich nauczycieli jednak podobno nigdy nie wymieniał. Lin Shichun z Zhaoyuanu, żyjący według Wikipedii od 1825 do 1912 roku, choć ta sama Wikipedia przypisuje mu wiek 88 lat, uczył tylko krewnych i przyjaciół, a prawdziwe przekazanie dostali według niej Zhao Tongshu w Zhaoyuanie oraz Wang Jichen i Ding Zicheng z powiatu Huang. Według chińskiej Wikipedii Ding Zicheng założył w 1926 roku w powiecie Huang instytut badań sztuk walki. Jego uczeń Zhang Xiangsan wyjechał według niej w 1949 roku na Tajwan, gdzie współzakładał tajwańskie prowincjonalne stowarzyszenie sztuk walki. Angielska Wikipedia podaje, że od Ding Zichenga modliszki sześciu harmonii uczył się też Liu Yunqiao.
Czym się różni
Państwowa lista zalicza modliszkę sześciu harmonii do głównych odmian modliszki, ale nie opisuje różnic. Chińska Wikipedia dzieli modliszkę na twardą, do której należą siedmiu gwiazd, meihua i taiji, oraz miękką, zwaną sześciu harmonii, i podaje, że każda z odmian ma własny charakter i wymagania. Angielska Wikipedia określa modliszkę sześciu harmonii jako najbardziej miękką i najbardziej wewnętrzną. Według chińskiej Wikipedii w linii Zhang Xiangsana przekazuje się obok sześciu form modliszki także zbiór sztuk liuhequan, w tym szablę i kij. Xu Ji wnioskuje z tego według niej w artykule o modliszce sześciu harmonii, że powstała ona z połączenia sztuk liuhe z modliszką. Tajwańska linia Zhang Xiangsana ćwiczy według tej samej Wikipedii także formy meihua i zhaiyao dzięki wymianie ze spadkobiercą innej odmiany modliszki z Yantai.
Technika
Źródła o wyższej wiarygodności nie opisują techniki odmiany sześciu harmonii osobno. Zapis z Laiyangu na państwowej liście podsumowuje techniki rąk modliszki ogólnie w dwunastu znakach i w regule, że bez chwytu się nie uderza, po chwycie uderza się od razu i kilkakrotnie. Angielska Wikipedia określa modliszkę sześciu harmonii jako najbardziej miękką i najbardziej wewnętrzną z modliszek. Program w witrynie szkoły Su Yu-changa podaje dla modliszki sześciu harmonii szesnaście podstawowych technik.
Trening
Trening opisują tylko chińska Wikipedia i program jednej szkoły. Według chińskiej Wikipedii modliszka sześciu harmonii ma sześć zachowanych form, których nazwy różnią się w zależności od miejsca, a spadkobiercy uczą też form luohanquan, shuangjin i duanchui. Linia Zhao Chunhe i Zhang Yukuna w Zhaoyuanie przekazuje według niej dziesięć form. Program w witrynie szkoły Su Yu-changa podaje dziewięć form ręcznych, z których dwie ćwiczy się w parze, a z broni szablę, dwie szable, miecz i włócznię.
Stopnie i postępy
Kolejność nauczania w tajwańskiej linii Zhang Xiangsana opisuje chińska Wikipedia z odwołaniem do artykułu o jego linii. Nauka zaczyna się według niej od form podstawowych i formy zimu lianhuan quan, a potem obejmuje między innymi dwanaście serii tantui, luohanquan, formy meihua lu i qixing zhaiyao oraz formę liuhe duanchui. Najwyższy stopień tworzy według niej sześć głównych form modliszki sześciu harmonii, wśród nich tiechi i shuangfeng.
Zawody
Dziennik Renmin ribao podaje, że modliszka sześciu harmonii należała do odmian ogólnokrajowych otwartych zawodów modliszki, które odbyły się w czerwcu 2025 roku na terenie Akademii Wychowania Fizycznego w Szantungu w Rizhao i były pierwszymi ogólnokrajowymi zawodami tylko w modliszce. Agencja China News Service napisała, że na pierwszych międzynarodowych zawodach modliszki w Laiyangu w sierpniu 2026 roku modliszka sześciu harmonii była osobną konkurencją gołą ręką. Zawody współorganizowały zarząd sztuk walki przy Generalnej Administracji Sportu i Chińskie Stowarzyszenie Wushu.
Dziś
Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa modliszka sześciu harmonii jest wymieniona tylko jako jedna z odmian w zapisach z Laiyangu, Qixia i Laoshanu. Dziennik China Daily w maju 2025 roku pisał o Zhang Daojinie z Yantai, praktyku modliszki sześciu harmonii, którego zaproszono do Hiszpanii na wymianę sztuk walki. Uczniowie Ding Zichenga nauczali według angielskiej Wikipedii w Szantungu i na Tajwanie, a w Hiszpanii odmianę ma w swoim programie szkoła Su Yu-changa.
Ciekawostki
Według chińskiej Wikipedii Ding Zicheng przekazał Zhang Xiangsanowi własnoręczny rękopis technik modliszki o dziewięćdziesięciu trzech technikach. Na prośbę Liu Yunqiao powstały według Wikipedii jego kopie dla uczniów, a uczeń Liu, Xu Ji, przekazał rękopis z powrotem do Szantungu. Ding Zicheng był według tej samej Wikipedii zamożnym lombardnikiem o przydomkach Ding Baiwan i Tie Gebei.
Często zadawane pytania
Kto założył modliszkę sześciu harmonii?
Nie udało nam się znaleźć założyciela w źródłach. Chińska Wikipedia zaczyna linię od Wei Sana, a Ding Zichenga, żyjącego od 1880 do 1956 roku, podaje jako spadkobiercę, nie założyciela.
Czym modliszka sześciu harmonii różni się od modliszki siedmiu gwiazd?
Chińska Wikipedia zalicza modliszkę sześciu harmonii do modliszki miękkiej, a siedmiu gwiazd do twardej. Angielska Wikipedia określa tę pierwszą jako najbardziej miękką z modliszek, z własnymi formami.
Ile form ma modliszka sześciu harmonii?
Według chińskiej Wikipedii ma sześć zachowanych form, których nazwy różnią się w zależności od miejsca. Linia w Zhaoyuanie przekazuje według niej dziesięć form.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.