Liu he ba fa (wodna pięść)
六合八法拳Styl wewnętrzny zwany też wodną pięścią. Historia udokumentowana od Wu Yihui (1887–1958), w Hongkongu w inwentarzu niematerialnego dziedzictwa, na państwowej liście Chin go nie znaleźliśmy.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Liu he ba fa (wodna pięść)
O sztuce walki Liu he ba fa (wodna pięść)
Liuhebafa quan, pięść sześciu harmonii i ośmiu metod, bywa z powodu płynnego ruchu nazywana także wodną pięścią (shuiquan) i zalicza się do stylów wewnętrznych obok taijiquan, xingyiquan i baguazhang, a chińska Wikipedia podaje, że łączy ich istotę. Sześć harmonii według witryn szkół i Kung Fu Today łączy ciało z umysłem, umysł z zamiarem, zamiar z qi, qi z duchem, duch z ruchem i ruch z pustką, osiem metod to qi, kość, kształt, podążanie, uniesienie, powrót, zatrzymanie i ukrycie. Długa forma ma według Kung Fu Today 66 postaw w dwóch częściach, żadne inne źródło tej liczby nie potwierdziło, jedyną bronią stylu jest według tej samej witryny miecz Qinglong jian, a zestaw qigong nazywa się Zhuang fa. Opisu techniki ze źródła na poziomie związku ani z listy dziedzictwa nie mamy.
Czytaj dalej
Tradycja przypisuje styl taoiście Chen Tuan z góry Hua w prowincji Shaanxi, urodzonemu około roku 871, Paul Dillon (YMAA, 2003) uznaje to za legendę, a Kung Fu Today wskazuje na duże luki w udokumentowaniu przed erą Daoguang (od 1821 do 1850). Udokumentowana historia zaczyna się od Wu Yihui (1887–1958), urodzonego w Tieling w prowincji Liaoning, którego hongkoński inwentarz niematerialnego dziedzictwa podaje jako nauczyciela współczesnej postaci stylu za panowania cesarza Guangxu. Według angielskiej Wikipedii zaczął studiować styl w 1900, w 1901 został w Pekinie przyjęty na ucznia przez Yan Guoxing i Chen Guangdi, jako pierwszy uczył go publicznie, w latach trzydziestych w Szanghaju, a w 1936 Zhang Zhijiang mianował go kierownikiem nauczania Centralnej Akademii guoshu, rok 1936 potwierdza też Dillon. Lata życia różnią się w źródłach, Dillon podaje śmierć w 1961, Wikipedia w 1958 z powołaniem się na rodzinę. Wang Xiangzhai wysłał według Wikipedii do nauki u Wu Yihui czterech swoich uczniów yiquan, Han Xingqiao, Zhang Changxin, Zhao Daoxin i Gao Zhendong. Do Hongkongu przeniósł styl uczeń Wu Yihui, Chan Chor Fan, później Chan Yik Yan (1909–1982), który zaczął tam uczyć w latach czterdziestych dwudziestego wieku. Hongkoński inwentarz niematerialnego dziedzictwa prowadzi styl pod kodem 3.69 jako Hua Yue Xin Yi Liu He Ba Fa Chuan. Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa Chin nie znaleźliśmy liuhebafa, a w przepisach IWUF dla tradycyjnego wushu z 2019 roku styl nie występuje.
Historia
Tradycja wywodzi liuhebafa od taoisty Chen Tuan z góry Hua w prowincji Shaanxi, który urodził się około roku 871, jak podaje Paul Dillon (YMAA). Dillon uznaje to za legendę, a Kung Fu Today wskazuje na duże luki w udokumentowaniu przed erą Daoguang (od 1821 do 1850). Źródła nie podają ani założyciela, ani roku powstania.
Czytaj dalej
Udokumentowana historia zaczyna się od Wu Yihui. Hongkoński inwentarz niematerialnego dziedzictwa podaje, że współczesne liuhebafa da się wywieść od Wu Yihui za panowania cesarza Guangxu. Według angielskiej Wikipedii urodził się 30 listopada 1887 roku w Tieling w Liaoning, naukę stylu rozpoczął w 1900, w 1901 został w Pekinie formalnie przyjęty na ucznia przez Yan Guoxing i Chen Guangdi, w latach trzydziestych uczył w Szanghaju, a w 1936 Zhang Zhijiang mianował go kierownikiem nauczania Centralnej Akademii guoshu, co potwierdza też Dillon. Zmarł według Wikipedii 29 marca 1958 roku w Szanghaju, z powołaniem się na rodzinę, Dillon i brytyjska szkoła DMAA podają rok 1961, a Kung Fu Today podaje jako rok narodzin 1886. Blog o Wu Yihui umieszcza początek nauki u Yan już w zimie 1896, źródła różnią się więc także co do daty przyjęcia na ucznia. Do Hongkongu przeniósł styl uczeń Wu Yihui, Chan Chor Fan, później znany jako Chan Yik Yan (1909–1982), który według inwentarza zaczął tam uczyć w latach czterdziestych dwudziestego wieku. Hongkoński inwentarz prowadzi styl pod kodem 3.69 jako Hua Yue Xin Yi Liu He Ba Fa Chuan w dziedzinie praktyk społecznych, rytuałów i uroczystości. Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa Chin nie znaleźliśmy liuhebafa.
Technika
Opis techniki mamy tylko ze witryn szkół i z Kung Fu Today, brakuje źródła na poziomie związku lub listy dziedzictwa. Sześć harmonii (liu he) według nich łączy ciało z umysłem, umysł z zamiarem, zamiar z qi, qi z duchem, duch z ruchem i ruch z pustką. Osiem metod (ba fa) to qi, kość (gu), kształt (xing), podążanie (sui), uniesienie (ti), powrót (hai), zatrzymanie (lei) i ukrycie (fu), brytyjska DMAA podaje obok tego także zewnętrzne wyliczenie (wznoszenie i opadanie, ruch i bezruch). Chińska Wikipedia podaje, że styl łączy istotę xingyiquan, baguazhang i taijiquan. Długa forma ma według Kung Fu Today 66 postaw w dwóch częściach, górną część tworzą pierwsze 32 postawy, inne źródła nie podają liczby. Jedyną bronią stylu jest według tej samej witryny miecz Qinglong jian, a według Tao Pingxiang styl nie ma innej broni, DMAA pisze, że niektóre linie dodają broń. Zestaw qigong stylu nazywa się Zhuang fa, a uczył go Wu Yinghua, syn Wu Yihui.
Dziś
W Hongkongu styl figuruje w inwentarzu niematerialnego dziedzictwa pod kodem 3.69 jako Hua Yue Xin Yi Liu He Ba Fa Chuan, a linia wywodzi się od Chan Yik Yan (1909–1982). Na państwowej liście niematerialnego dziedzictwa Chin go nie znaleźliśmy. Liuhebafa nie jest odrębną dyscypliną zawodów wushu, w przepisach IWUF dla tradycyjnego wushu z 2019 roku nie występuje. Nie znaleźliśmy związku, który obejmowałby styl, ani stopni specyficznych dla stylu.
Ciekawostki
Angielska Wikipedia podaje, że Wang Xiangzhai, założyciel yiquan, wysłał do nauki u Wu Yihui czterech uczniów, Han Xingqiao, Zhang Changxin, Zhao Daoxin i Gao Zhendong, znanych jako czterej diamentowi wojownicy yiquan, oraz że w 1928 roku publicznie oświadczył, że wśród ludzi, których nie zdołał pokonać, był także Wu Yihui. Jedno i drugie opiera się tylko na Wikipedii, która odsyła do witryny stylu.
Często zadawane pytania
Czy liuhebafa jest na liście niematerialnego dziedzictwa?
W Hongkongu tak, inwentarz niematerialnego dziedzictwa prowadzi je pod kodem 3.69 jako Hua Yue Xin Yi Liu He Ba Fa Chuan. Na państwowej liście Chin nie znaleźliśmy liuhebafa.
Kto przeniósł liuhebafa do Hongkongu?
Uczeń Wu Yihui, Chan Chor Fan, później Chan Yik Yan, zaczął tam uczyć według hongkońskiego inwentarza w latach czterdziestych dwudziestego wieku.
Co oznacza nazwa liuhebafa?
Sześć harmonii i osiem metod. Według witryn szkół sześć harmonii tworzy podstawę, a osiem metod zastosowanie, nie mamy źródła na poziomie związku.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.