Chen Tuan
Chiński taoistyczny uczony i pustelnik z gór Wudang i Hua, zmarły w 989 roku; tradycja przypisuje mu stworzenie systemu Liuhebafa (Pięść Wody).
Podstawowe informacje
ChinyBiografia
Chen Tuan był chińskim uczonym i pustelnikiem, któremu tradycja przypisuje stworzenie systemu Liuhebafa („Sześć Harmonii i Osiem Metod”), znanego także jako Pięść Wody. Zmarł 25 sierpnia 989 roku. Źródła podają różne lata urodzenia: jedne wskazują na okres 907–960, inne podają około 871 roku. Używał imienia Tunan i tytułu Fuyao Zi, nazywany był także Starym Przodkiem Chen Tuan i Przodkiem Nauczycielem Xiyi.
W młodości nie zdał cesarskiego egzaminu państwowego i został pustelnikiem. Spędził około dwudziestu lat w odosobnieniu w Jaskini Dziewięciu Komnat na górze Wudang, a od 954 roku mieszkał na górze Hua (Huashan), gdzie także nauczał.
Opanował klasykę konfucjańską, historię, Księgę Przemian (Yijing), medycynę, astronomię i geografię oraz nauczał o Mapie Rzeki i Księdze Rzeki Luo. Opracował metody qigongu snu dla wewnętrznej kultywacji alchemicznej oraz metodę daoyin podzieloną na 24 okresy roku, z ćwiczeniami w pozycji siedzącej i stojącej. Cesarz Taizong nadał mu tytuł Mistrza Xiyi.
Według legendy przepowiedział swoją śmierć na 22. dzień dziesiątego miesiąca księżycowego roku 988, a po śmierci jego rysy twarzy pozostały niezmienione, mimo że twarz opierał na dłoni.