ImpakuImpaku

Xilam

Meksykańska sztuka stworzona w 1990 roku z ikonografii prekolumbijskiej. To nowoczesna rekonstrukcja z kodeksów i reliefów, nie zachowana linia bojowa.

Podstawowe informacje

Założyciel
Kraj pochodzeniaMeksyk
Rok powstania1989
RegionAmeryka Północna
Główny naciskMieszane
Poziom kontaktuPełny kontakt
System stopniBez stopni

Charakter i pochodzenie

StatusOdrodzona
Typ liniiNowoczesna synteza
Epoka powstaniaXX wiek

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingLekki kontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy w centrum

Dla kogo

Programy dla dzieciGrupy dziecięce powszechnie
Odpowiednie dla seniorówOdpowiednie z modyfikacjami
Wymagania fizyczne3/5
Ryzyko kontuzji2/5
Krzywa nauki3/5
Wartość dla samoobrony2/5
Wartość dla kondycji4/5

Organizacja i zawody

System stopniBez stopni
Format zawodówBez zawodów
Kategorie wagoweNie
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczącychPoniżej 10 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiZnaczące
KopnięciaKluczowe
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońMarginalne

Katalogi i bazy dla Xilam

👥 Osobistości i mistrzowie1 pozycji

O sztuce walki Xilam

Xilam to nowoczesna meksykańska sztuka walki stworzona w 1990 roku przez Mariselę Ugalde Velázquez. Czerpie z ikonografii przedkolumbijskiej oraz z tradycji azteckiej, majańskiej i zapoteckiej; założycielka zbudowała ją na studiowaniu kodeksów, reliefów i rzeźb, nie na zachowanej linii bojowej. To zasadnicza rzecz, którą warto powiedzieć od razu: **Xilam nie jest ocalałą sztuką przedkolumbijską, lecz nowożytną rekonstrukcją zainspirowaną jej ikonografią.** Systemy walki Mezoameryki zanikły wraz z podbojem hiszpańskim i nieprzerwana linia nie istnieje; Xilam nie rości sobie do niej pretensji. Technicznie pracuje z uderzeniami, kopnięciami, rzutami i dźwigniami; charakterystyczne są niskie pozycje i ruchy wyprowadzone od zwierząt mających swoje miejsce w kosmologii mezoamerykańskiej — jaguara, orła, węża. Nie brakuje też broni, na przykład macuahuitl (drewniana maczuga z ostrzami z obsydianu) i atlatl (miotacz oszczepów). Nazwa odsyła do bóstwa Xilonen i do obrazu burzy; system jest świadomie zakotwiczony w meksykańskiej tożsamości kulturowej i część jego wartości leży właśnie tam — to próba odtworzenia własnej tradycji bojowej w kraju, w którym po podboju zostały głównie sztuki europejskie i azjatyckie. Xilam ćwiczy się przede wszystkim w Meksyku, ma własny system stopni i minimalne zawody. Kto go ocenia, powinien traktować go jako projekt kulturowy o treści bojowej, nie jako styl historycznie zachowany.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

TangsudoChuojiao (Kłująca stopa)Chun Kuk DoKarateShitō-ryūWadō-ryū