ImpakuImpaku

Chuojiao (Kłująca stopa)

戳腳

Styl z północnych Chin oparty na kopnięciach zadawanych z bliska. Udokumentowana linia zaczyna się w Hebei w XIX wieku, starszy rodowód jest legendą.

Podstawowe informacje

Kraj pochodzeniaChiny
RegionAzja
Główny naciskUderzenia
Poziom kontaktuPółkontakt
System stopniBez stopni

Charakter i pochodzenie

StatusŻywa, zorganizowana
Typ liniiLudowa
Epoka powstaniaXIX wiek

Trening

StrójStrój tradycyjny
SparingPółkontakt
Rola broniBroń opcjonalnie
Rola formFormy w centrum

Organizacja i zawody

System stopniBez stopni
Format zawodówFormy
Status olimpijskiNieolimpijska
Szacowana liczba ćwiczącychPoniżej 10 tys.

Z czego składa się styl

Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.

Uderzenia rękamiZnaczące
KopnięciaKluczowe
Rzuty i obaleniaMarginalne
Walka w parterzeNie występuje
Dźwignie i unieruchomieniaMarginalne
BrońMarginalne

O sztuce walki Chuojiao (Kłująca stopa)

Chuojiao to styl z północnych Chin, którego nazwa znaczy dosłownie „kłująca stopa”. Tradycja wywodzi go od Deng Lianga za dynastii Song, a dalej od mnicha Zhou Tonga i generała Yue Feia; ten rodowód jest legendarny i nie da się go udokumentować. Popularność sztuki wzmocniła powieść Opowieści znad brzegów rzek, w której Wu Song posługuje się kopnięciami tego rodzaju, skąd pochodzi też przydomek „styl banitów”. Udokumentowana linia zaczyna się znacznie później, od Zhao Canyi, uczestnika powstań połowy XIX wieku, który schronił się w powiecie Raoyang w Hebei i przekazał tam metodę miejscowym rodzinom. Technicznie sztuka opiera się na kopnięciach niskich i średnich zadawanych z bliska, często łączonych w serie bez powrotu do postawy. Noga nie zatacza łuku, lecz idzie krótko i prosto, jakby kłuła, podczas gdy ręce osłaniają i otwierają linię. Charakterystyczna jest zmiana kopnięcia i uderzenia w jednym rytmie, która nie daje przeciwnikowi czasu na odzyskanie podparcia. Trening obejmuje formy, pracę nad wytrzymałością nóg (klasycznie z obciążeniem przywiązanym do łydek) oraz ćwiczenia z partnerem. W północnych Chinach chuojiao naucza się razem z fanziquanem jako parę wen-wu, w której chuojiao wnosi kopnięcia, a fanziquan pracę rąk. Po Zhao Canyi styl rozpadł się na gałęzie rodzinne – Liu, Duan, Wang, Zhao i inne – a dziś utrzymuje się głównie w środkowym Hebei, w Pekinie i w Liaoningu.

Podobne style

Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.

TangsudoXilamKarateShitō-ryūWadō-ryūSoo Bahk Do (Moo Duk Kwan)