Lau Gar
劉家拳Południowochiński styl rodowy, jedna z pięciu tradycyjnych linii południa. Udokumentowane dzieje zaczynają się w 1961 roku w Brytanii, gdzie jest najpopularniejszy.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Lau Gar
O sztuce walki Lau Gar
Lau Gar kuen, „pięść rodziny Lau", zalicza się do pięciu południowochińskich stylów rodowych, które tradycja wskazuje jako korzenie południowego kung-fu: Lau, Hung, Choy, Li i Mok. Tyle przekaz. Udokumentowany nie jest — opowieść o mnichu z Szaolinu, który w świątyni Kuei Ling w prowincji Guangxi wyszkolił łowcę tygrysów imieniem Lau Sam Ngan, przezywanego „Trzecie Oko" od głębokiej blizny pośrodku czoła, przekazywana jest ustnie, a z czasu, w którym miała się wydarzyć, nie zachowało się żadne źródło pisane. Dlatego nie wpisujemy tu ani założyciela, ani roku powstania. Udokumentowana część dziejów stylu jest brytyjska i zaczyna się w 1961 roku, gdy do Zjednoczonego Królestwa przybył Jeremy Yau, wnuk Yau Luk Sau. Publicznie zaczął uczyć dopiero w 1973 roku, i to bez względu na pochodzenie uczniów — do tego czasu południowe kung-fu przekazywano w Brytanii niemal wyłącznie wewnątrz społeczności chińskiej. W tym samym roku powstało British Kung Fu Association, którego został instruktorem naczelnym. Ten krok ukształtował dzisiejszą postać stylu bardziej niż jego chińskie korzenie. Lau Gar stał się najpowszechniejszym kung-fu w Brytanii, a jego środek ciężkości przesunął się w stronę rywalizacji na zasadach semikontaktu i lekkiego kontaktu. Technicznie to styl południowy o niskich, mocnych postawach, pracy na krótkim i średnim dystansie oraz z naciskiem na techniki ręczne, których siła płynie z bioder i nóg. Broń należy do programu, ale ciężar spoczywa na walce bez broni.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.