Forma 48 ruchów

Podstawowe informacje

O kata

Formę 48 ruchów stworzyli w 1976 roku dla chińskiego Państwowego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu Men Huifeng z Pekińskiego Uniwersytetu Sportowego i Li Deyin z Chińskiego Uniwersytetu Ludowego. Według angielskiej Wikipedii wpisywała się w dążenie, by po rewolucji kulturalnej przywrócić sztuki walki do życia jako nowoczesny sport. Podstawą jest uproszczona forma 24 ruchów. Według YMAA czterdziestka ósemka zachowuje wszystkie jej ruchy z drobnymi zmianami i dodaje trudniejsze techniki ze stylów Yang, Chen, Wu i Sun, ale charakterem trzyma się blisko wielkiej ramy stylu Yang. Jest też bardziej wyważona: wiele ruchów ćwiczy się w obie strony, na przykład Pojedynczy Bicz, Gra na Lutni czy Ręce jak Chmury. W odróżnieniu od dwudziestki czwórki po otwarciu nie następuje Dziki Koń Rozgarnia Grzywę, tylko od razu Biały Żuraw Rozkłada Skrzydła. Ruchy są podzielone na sześć części. Otwarcie i zakończenie nie wliczają się do 48, dlatego lista YMAA numeruje je aż do pięćdziesięciu. Cała forma trwa około dziesięciu minut. Jako forma zawodnicza służyła do 1989 roku, kiedy ci sami autorzy stworzyli z niej, skracając ją, formę zawodniczą 42 ruchów.

Kata w poszczególnych stylach

Rytm i dynamika

Według YMAA formę ćwiczy się w równym tempie, z otwartymi, wyraźnymi ruchami. Wyjątkiem jest kilka szybszych ruchów; drugi artykuł YMAA określa je jako typowe dla wybuchu siły fajin i podaje, że poza tym obowiązują dla formy te same zasady co dla stylu Yang.

Najtrudniejsze miejsce

Lista ruchów pokazuje, gdzie forma stawia największe wymagania co do równowagi: kopnięcie piętą prawą (24) i lewą (26), kopnięcia czubkiem stopy w prawo i w lewo (30), obrót z zamiataniem lotosu (45) i trzy stania na jednej nodze (19, 39 i 44, to ostatnie o nazwie Jazda na Tygrysie). Głęboko w niską pozycję prowadzą Przebicie Pięścią z Obniżeniem Ciała (18) i Czerpanie Dłońmi z Obniżeniem Ciała (42).

Co trzeba umieć wcześniej

Szkoła Gu Feng Tai Chi opisuje ją jako trudniejszą formę dla tych, którzy opanowali już znormalizowaną dwudziestkę czwórkę. Według książki Lianga Shou-Yu i Wu Wen-Chinga, cytowanej przez angielską Wikipedię, po dwudziestce czwórce zwykle następuje właśnie forma 48 pozycji lub forma zawodnicza 42 pozycji. YMAA zaleca uczyć się powoli i dodawać tylko kilka pozycji naraz; całej formie poświęca się więc tradycyjnie sześć do dwunastu miesięcy.

Na zawodach

Lista form taijiquan w angielskiej Wikipedii wymienia ją jako starą, łączoną formę zawodniczą, którą ćwiczono na zawodach, dopóki nie zastąpiła jej forma 42 pozycji. Tę, według Wikipedii, ułożyli w 1989 roku Men Huifeng i Li Deyin, skracając czterdziestkę ósemkę, aby odpowiadała limitom czasowym i ocenie zawodów. W regulaminie zawodów IWUF z 2024 roku nie znaleźliśmy czterdziestki ósemki wśród form obowiązkowych taijiquan; artykuł 11 na ten temat wymienia formy 42 i 24 ruchów oraz formy zawodnicze poszczególnych stylów.

Pokrewne katy

• Wywodzi się z: Forma uproszczona 24 ruchów
• Dała początek: Forma zawodnicza 42 ruchów