Forma uproszczona 24 ruchów

Podstawowe informacje

O kata

Uproszczoną sekwencję 24 ruchów stworzyła w 1956 roku w Pekinie grupa mistrzów zwołana przez chiński państwowy komitet kultury fizycznej i sportu. Kierował nią Li Tianji, trener chińskiej reprezentacji wushu, a udział wzięli też Chu Guiting, Cai Longyun, Fu Zhongwen i Zhang Yu. Ze względu na miejsce powstania bywa nazywana formą pekińską. Nazwa liczy 24 pozycje, choć niektóre składają się z dwóch do czterech części: Chwyt za ogon ptaka obejmuje odparcie, cofnięcie, nacisk i pchnięcie, a Cofnięcie i stanie na jednej nodze łączy Pełznącego węża ze Złotym kogutem. Na początku są Dziki koń rozgarnia grzywę i Biały żuraw rozpościera skrzydła, w środku Ręce jak chmury między dwoma Pojedynczymi batami – jedyna nazwa, która się powtarza. Pozycje zmieniają się w lewo i w prawo, aby ćwiczyć obie strony ciała jednakowo, a według Michaela Garofalo choreografia biegnie po liniach prostych. Według magazynu Qi początkujący uczy się podstawowych kroków w około dwa miesiące. Angielska Wikipedia podaje czas około sześciu minut, Garofalo od czterech do ośmiu. Chiński rząd aktywnie propagował formę po jej ukończeniu i dziś należy ona do najczęściej ćwiczonych form taijiquan na świecie.

Kata w poszczególnych stylach

Twórca i historia

Według chińskiej Wikipedii państwowy komitet kultury fizycznej chciał, aby forma zatarła charakter, jaki taijiquan nadawały poszczególne szkoły i rodziny, i ograniczyła jego stronę bojową, tak by nadawała się jako ćwiczenie dla całej populacji. Magazyn Qi opisuje to łagodniej: forma miała wprowadzać w istotne elementy taijiquan, zachowując przy tym charakter tradycyjnych długich form. Według angielskiej Wikipedii Li Tianji był, oprócz trenera narodowej reprezentacji wushu, także członkiem kierownictwa chińskiego narodowego instytutu wychowania fizycznego i sportu; Michael Garofalo podaje go jako przewodniczącego komisji ds. taijiquan, pod której kierownictwem w 1956 roku powstały też inne znormalizowane uproszczone formy.

Różnice między stylami

W porównaniu z tradycyjną długą formą stylu Yang, według angielskiej Wikipedii pomija ona najtrudniejsze ruchy i powtórzenia. Dla porównania długości: totaltaichi.com podaje dla długiej formy Yang 108 ruchów i 20 do 40 minut, a dla formy 24 pozycji pięć do ośmiu minut. Według książki Lianga Shou-Yu i Wu Wen-Chinga (cytowanej przez Wikipedię) po niej zwykle następuje forma 48 pozycji lub forma zawodowa 42 pozycji, łącząca ruchy czterech stylów taijiquan.

Na zawodach

Regulamin zawodów IWUF (Wushu Taolu Competition Rules and Judging Methods, 2024) umieszcza formę wśród obowiązkowych sekwencji taijiquan i w artykule 11 ustala dla niej czas cztery do pięciu minut, czyli krócej niż podaje Wikipedia dla zwykłego treningu. Na 4. Mistrzostwach Świata w Taijiquan w Singapurze w 2024 roku w konkurencji mistrzowskiej była zarezerwowana tylko dla kategorii 14–17 lat; dorośli w wieku od 18 do 65 lat prezentowali ją w konkurencji pokazowej.

Klasyfikacja na zawodach

• IWUF (Międzynarodowa Federacja Wushu) – Taijiquan — Układ obowiązkowy ↗

Techniki w kata

Pokrewne katy

• Wywodzi się z: Tradycyjna forma długa Yang
• Dała początek: Forma 48 ruchów