Siu Nim Tau

Podstawowe informacje

O kata

Siu Nim Tau to pierwsza z trzech bezbronnych form Wing Chun i według angielskiej Wikipedii najważniejsza: ćwiczy się ją całe życie, a opierają się na niej wszystkie pozostałe formy i techniki. Ćwiczący stoi w postawie yee jee kim yeung ma, nogi i tułów przez cały czas się nie poruszają, pracują tylko ręce. Forma uczy równowagi, budowy ciała i utrzymania linii środkowej. Kwokwingchun.com i West Coast Wing Chun dzielą formę, w linii Yip Mana, na trzy części ze 108 ruchami. Pierwsza część ćwiczona jest powoli, a powtarzanie tan sau, fook sau i wu sau buduje siłę przez naprzemienne napięcie i rozluźnienie; West Coast Wing Chun wyodrębnia w niej odcinek Sam Pai Fut, potrójny ukłon przed Buddą. Druga część uczy włączania i wyłączania siły, na wpół miękko i na wpół twardo. Trzecia pilnuje prawidłowej pozycji podstawowych technik, wśród nich pak sau, gan sau, huen sau i bong sau, i kończy się seriami uderzeń lin wan kuen. Yip Ching według kwokwingchun.com porównywał Siu Nim Tau do 26 liter alfabetu: kto nie opanuje wymowy każdej z nich, nigdy nie będzie dobrze mówił po angielsku.

Kata w poszczególnych stylach

Znaczenie nazwy

Znaki 小念頭 (Jyutping siu2 nim6 tau4) angielska Wikipedia tłumaczy jako „mała myśl na początek". Yip Man według kwokwingchun.com wyjaśniał tę nazwę tym, że podczas ćwiczeń myśli o pieniądzach, pracy, nienawiści czy miłości mają spaść do minimum albo zniknąć całkowicie. West Coast Wing Chun dodaje drugą interpretację: forma niesie w sobie podstawowe idee całej sztuki. Chu Shong-tin według Wikipedii pytał Yip Mana o sens nazwy i dostał tylko radę, żeby ćwiczył dalej; gdy ćwiczył formę tak długo, aż znalazł w niej nowe zrozumienie, Yip Man zaczął nazywać go Siu Nim Tau Wong, królem Siu Nim Tau.

Twórca i historia

Skąd pochodzi Wing Chun, według angielskiej Wikipedii nie wiadomo z pewnością: sztukę przekazywano ustnie, a jej rozwojowi towarzyszyła tajemnica. Wikipedia wyróżnia co najmniej osiem linii, z których każda ma własną historię powstania. Najbardziej rozpowszechniony zestaw form obejmuje trzy formy bezbronne, Siu Nim Tau, Chum Kiu i Biu Jee, formę na drewnianym manekinie oraz dwie formy z bronią, długi kij i parę noży. West Coast Wing Chun przypisuje formy założycielce Ng Mui; Wikipedia zalicza historię Ng Mui i Yim Wing-chun do legend. Kwokwingchun.com podaje, że Siu Nim Tau czerpie z ruchów stylu żurawia i węża, oraz że w linii Yip Mana została przez niego i jego poprzedników w Foshan, a później w Hongkongu, przeorganizowana. Yuen Kay-shan według Wikipedii uporządkował otwarte sekwencje, których nauczył się od Fok Bo-chuena, w trzy formy: Siu Lien Tau, Chum Kiu i Biu Jee. W 1972 roku, kilka tygodni przed śmiercią, Yip Man zaprezentował formę przed kamerą.

Różnice między stylami

Według angielskiej Wikipedii Siu Nim Tau wyraźnie różni się między liniami, choć wiele ruchów jest podobnych. W linii Yip Mana pierwszą część ćwiczy się przez napinanie i rozluźnianie ramion, by budować siłę do technik rąk; w linii Moy Yata bez napięcia mięśniowego, powoli i medytacyjnie. Niektóre linie traktują symetryczną postawę formy jako podstawową postawę bojową, inne tylko jako treningową. Odłam Nanyang Ban Chung Cho Ga ma jedną długą formę Siu Lim Tao, a wężowe Wing Chun jedną bezbronną formę Siu Lin Tao, którą Wikipedia wyraźnie odróżnia od Siu Nim Tau. Według kwokwingchun.com element węża jest bardziej widoczny w Wing Chun Yuen Kay-shana niż w linii Yip Mana.

Bunkai – zastosowania

Wikibooks nie odczytuje formy jako walki z wyobrażonym przeciwnikiem, lecz jako podręcznik pojęć i podstawowych ruchów. Dla odcinków podaje jednak zastosowania: podwójne gum sau na boki z uderzeniem do tyłu za talię może uwolnić uchwyt wokół talii od tyłu; tan sau osłania ciosy z przodu, od środka żeber po czubek głowy; bong sau służy do rozładowania nacisku, gdy atak jest zbyt silny – ćwiczący się obraca, a ramię przechodzi w tan sau, które odprowadza cios poza ciało. Według źródła podwójne ruchy są stylizacją; w walce jedna ręka osłania, druga atakuje.

Techniki w kata