Dan-Gun

Podstawowe informacje

O kata

Dan-Gun to drugi tul serii Chang-Hon i pierwszy, w którym ćwiczący przechodzi od pełnych podstaw do nowych technik. Ma 21 ruchów – według tkddigitallibrary.co.nz 11 ataków i 10 bloków, wszystkie rękami. Każdy prosty cios pięścią idzie na wysokość oczu; zarówno tkddigitallibrary.co.nz, jak i itkdc.com tłumaczą to jako obraz wejścia Danguna na górę. Według tkdcoaching.com tul wprowadza trzy nowości: blok krawędzią dłoni w postawie niunja sogi (sonkal daebi makgi), podwójny blok przedramieniem (sang palmok makgi) oraz pierwszy płynny ruch. Według dotaekwondo.net są to ruchy 13 i 14, gdy blok dolny bez zatrzymania przechodzi w blok w górę (chookyo makgi). Następują kolejne trzy bloki w górę z rzędu, a tul kończy się dwoma zewnętrznymi uderzeniami krawędzią dłoni, po każdym z nich następuje cios pięścią w postawie gunnun sogi. Diagram tulu ma według brendandoogantkd.com kształt wielkiej litery I. Tkdcoaching.com zalicza go do nauki na 8. gup, program chk-taekwondo.com wymaga go na egzaminie na 7. gup.

Kata w poszczególnych stylach

Znaczenie nazwy

Tul nosi imię Dangun (단군, 檀君 według kidokwan.org), legendarnego założyciela Korei, którego panowanie tradycja umieszcza w roku 2333 p.n.e. Według legendy, jak streszcza ją itkdc.com, Dangun Wanggeom był synem niebiańskiej istoty Hwanunga i Ungnyeo, niedźwiedzicy zamienionej w kobietę. Założył pierwsze koreańskie królestwo Gojoseon z ufortyfikowanym miastem Pyongyang, a później Asadal. Najstarsza zapisana wersja legendy pochodzi z kroniki Samguk Yusa z XIII wieku.

Twórca i historia

Nie udało nam się ustalić, kiedy dokładnie powstał Dan-Gun. Według artykułu YMAA serię Chang-Hon rozwijał Choi Hong-hi w latach 1955–1988 z pomocnikami, wśród których byli Nam Tae-hi, Han Cha-kyo i Choi Chang-keun. Według projektu Chang Hon Origins pierwsza książka o taekwon-do z października 1959 roku zawierała pięć tuli, a Dan-Gun nie był wśród nich. Angielska książka Choia z 1965 roku miała już dwadzieścia tuli, a projekt nie wymienia Dan-Gun wśród czterech późniejszych, ukończonych dopiero potem. Sądzimy więc, że tul powstał między 1959 a 1965 rokiem.

Różnice między stylami

Kidokwan.org podaje, że grupa ITF kierowana przez Choi Jung-hwa ponownie wprowadziła okrzyk ki-hap do tuli i w Dan-Gun umieściła go w ruchach 8 i 17. Pozostałe źródła, które sprawdziliśmy (dotaekwondo.net, tkddigitallibrary.co.nz), nie wspominają o okrzyku w tym tulu.

Sekwencja technik — International Taekwon-Do Federation

Źródło rozpisu: kildaretaekwondo.com

1. #1
   Niunja SogiSonkal Daebi Makgi
2. #2
   Gunnun SogiNopunde Ap Joomuk Jirugi(P)
3. #3
   Niunja SogiSonkal Daebi Makgi
4. #4
   Gunnun SogiNopunde Ap Joomuk Jirugi(L)
5. #5
   Gunnun SogiNajunde Bakat Palmok Makgi(L)
6. #6
   Gunnun SogiNopunde Ap Joomuk Jirugi(P)
7. #7
   Gunnun SogiNopunde Ap Joomuk Jirugi(L)
8. #8
   Gunnun SogiNopunde Ap Joomuk Jirugi(P)
9. #9
   Niunja SogiSang Palmok Makgi
10. #10
    Gunnun SogiNopunde Ap Joomuk Jirugi(P)
11. #11
    Niunja SogiSang Palmok Makgi
12. #12
    Gunnun SogiNopunde Ap Joomuk Jirugi(L)
13. #13
    Gunnun SogiNajunde Bakat Palmok Makgi(L)
    Płynnie
14. #14
    Palmok Chookyo Makgi(L)
    Płynnie
15. #15
    Gunnun SogiPalmok Chookyo Makgi(P)
16. #16
    Gunnun SogiPalmok Chookyo Makgi(L)
17. #17
    Gunnun SogiPalmok Chookyo Makgi(P)
18. #18
    Niunja SogiSonkal Bakuro Taerigi(L)
19. #19
    Gunnun SogiNopunde Ap Joomuk Jirugi(P)
20. #20
    Niunja SogiSonkal Bakuro Taerigi(P)
21. #21
    Gunnun SogiNopunde Ap Joomuk Jirugi(L)