Jow Ga Kuen (Pięść rodziny Zhou)
周家拳Rodzinny styl z południowych Chin założony przez Jow Lunga. Łączy siłę hung ga z pracą nóg choy gar i zasięgiem północnego Shaolinu.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Jow Ga Kuen (Pięść rodziny Zhou)
Jow ga kuen to rodzinny styl z południowych Chin założony przez Jow Lunga (1891–1919), pochodzącego z powiatu Xinhui w Guangdongu. Rok założenia nie jest udokumentowany i ta strona pozostawia go pustym; pewne jest, że styl ukształtował się w latach dziesiątych XX wieku, ponieważ Jow Lung zmarł w wieku dwudziestu dziewięciu lat na zapalenie płuc, wyczerpawszy się jego propagowaniem. Po jego śmierci system prowadził dalej brat Jow Biu, a pierwsza udokumentowana szkoła w Hongkongu pochodzi z 1936 roku. Styl jest świadomą syntezą trzech źródeł. Z hung ga bierze mocną pracę górnej części ciała i pewne postawy, z choy gar szybkie nogi i bogaty repertuar kopnięć, z północnego Shaolinu duży zasięg ramion; w Malezji Jow Lung dodał do tego elementy pięciu zwierząt. Ten skład streszcza powiedzenie „głowa Hunga i ogon Choya”, które w chińskim obiegu stało się przydomkiem całego stylu. Technicznie oznacza to połączenie, którego style południowochińskie zwykle nie mają razem. Niskie postawy służą obronie, długie ramiona atakowi; kopnięcia idą wysoko i nisko, praca nóg jest wymijająca, a system obejmuje też chwyty i rzuty. Charakterystyczna jest zasada osłony i ataku w jednym ruchu oraz to, że program da się dostosować do różnych typów budowy. Dziś jow ga uprawia się w Hongkongu, w Azji Południowo-Wschodniej i w Stanach Zjednoczonych.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.