Jigen-ryu
示現流Szkoła szermierki z księstwa Satsuma, którą założył Togo Shigekata. Nihon Kobudo Kyokai opisuje ją jako szermierkę jednego uderzenia, ćwiczy się uderzenia w stojący pień.
Podstawowe informacje
JaponiaCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Jigen-ryu
Jigen-ryu to szkoła szermierki z księstwa Satsuma, dzisiejszej prefektury Kagoshima. Nihon Kobudo Kyokai opisuje ją jako satsumską naukę walki, która do dziś silnie wpływa na duchową kulturę Kagoshimy. Założył ją Togo Shigekata, którego encyklopedie Nipponica i Heibonsha datują od 1561 do 1643 roku. Jego imię słowniki odczytują różnie: Daijisen i Daijisen Plus jako Shigekata, Heibonsha jako Shigetaka, a Nihon Jinmei Daijiten Plus jako Jui, Chui lub Shigekata.
Czytaj dalej
Według Nihon Kobudo Kyokai założyciel najpierw uczył się Taisha-ryu, a w drodze do Kyoto spotkał mnicha ze świątyni w Kyoto, który władał Tenshin Shoden Jigen-ryu. Po ponad pół roku treningu otrzymał od niego tajną naukę. Encyklopedia Nipponica podaje, że w 1604 roku, w wieku 44 lat, został instruktorem szermierki księcia i przemianował szkołę na Jigen-ryu od słów z Sutry Diamentowej. Słownik Kokugo daijiten podaje, że pod koniec okresu Edo książę uczynił z niej własną szkołę księstwa i uczyła się jej większość jego samurajów. Według Nihon Kobudo Kyokai Jigen-ryu to szermierka jednego uderzenia, a to samo źródło pokazuje ćwiczenie uderzeń w stojący pień. Japońska Wikipedia podaje zasadę niewątpienia w pierwsze cięcie. Dziś szkołą kieruje według Nihon Kobudo Kyokai i Nihon Kobudo Shinkokai 13. spadkobierca z rodu Togo w Kagoshimie. Stare dokumenty rodu Togo są od 1959 roku materialnym zabytkiem kultury prefektury Kagoshima.
Historia
Według Nihon Kobudo Kyokai założyciel Togo Shigekata uczył się najpierw Taisha-ryu, ćwiczonej wówczas w księstwie Satsuma, i mając nieco ponad dwadzieścia lat osiągnął jej tajną naukę. W podróży do Kyoto z księciem Shimazu spotkał mnicha ze świątyni w Kyoto, który władał Tenshin Shoden Jigen-ryu, i po ponad pół roku treningu otrzymał od niego tajną naukę w wieku 28 lat. Słownik Daijisen Plus natomiast podaje, że uczył się Jigen-ryu w Edo. Encyklopedia Britannica w serwisie Kotobank pisze, że stworzył szkołę z Taisha-ryu, której uczył się w młodości, i z Jigen-ryu, które ćwiczył w Kyoto. W wieku 44 lat książę mianował go, według Nihon Kobudo Kyokai, instruktorem szermierki księstwa. Encyklopedia Nipponica umieszcza to wydarzenie w 1604 roku i podaje, że przemianował wtedy szkołę na Jigen-ryu od słów z Sutry Diamentowej. Słownik Daijisen zalicza ją do odgałęzień Shinto-ryu Iizasy Choisaia i podaje, że według przekazu uczyła się jej większość samurajów księstwa Satsuma. Późniejszy książę nakazał według Nihon Kobudo Kyokai nazywać szkołę Jigen-ryu rodu książęcego i zakazał nauczania jej poza księstwem. Rodowód Nihon Kobudo Kyokai obejmuje trzynaście pokoleń z rodu Togo.
Czym się różni
Japońska Wikipedia wymienia odnogę Yakumaru Jigen-ryu, która zachowała ten sam okrzyk. Encyklopedia Nipponica wymienia osobną szkołę Yakumaru-ryu, której założyciel żył od 1607 do 1689 roku. W okresie Edo nie wolno było według Nihon Kobudo Kyokai nauczać Jigen-ryu poza księstwem.
Technika
Nihon Kobudo Kyokai określa Jigen-ryu jako szermierkę jednego uderzenia i pokazuje ćwiczenie uderzeń w stojący pień. Japońska Wikipedia podaje, że pień tnie się z prawej i z lewej strony z okrzykiem, że podstawowa postawa nazywa się tonbo i że obowiązuje zasada niewątpienia w pierwsze cięcie, chociaż szkoła zna także uderzenia następne. Angielska Wikipedia podaje, że w szkole nie myśli się o drugim uderzeniu, i wspomina wyrazisty okrzyk, który nazywa małpim krzykiem.
Trening
Celem treningu jest według Nihon Kobudo Kyokai wzmacnianie ciała i ducha przez ćwiczenie form w duchu powagi, dla której życie i śmierć są jednym. Angielska Wikipedia podaje, że w okresie Edo podobno ćwiczono 3000 uderzeń przed południem i 8000 po południu, ale źródła tej informacji nie podaje. Japońska Wikipedia dodaje, że dwa pierwsze uderzenia szkoły zostały przejęte do policyjnych drewnianych form.
Stopnie i postępy
Nihon Kobudo Kyokai wymienia wśród przekazywanych pism trzy zwoje bezpośredniego przekazu i inne pisma. Kolejności licencji ani liczby form nie udało nam się znaleźć w źródłach. Encyklopedia Martial Arts of the World podaje, że Matsumura Sokon uzyskał licencję menkyo w Jigen-ryu w Satsumie.
Dziś
Szkołą kieruje według Nihon Kobudo Kyokai i Nihon Kobudo Shinkokai 13. spadkobierca z rodu Togo w Kagoshimie. Stare dokumenty rodu Togo są od 1959 roku materialnym zabytkiem kultury prefektury Kagoshima i przechowuje je fundacja szkoły. Witryna internetowa szkoły podaje rok założenia 1604 i twierdzi, że formy od założenia się nie zmieniły.
Ciekawostki
Encyklopedia Martial Arts of the World podaje, że Matsumura Sokon uzyskał licencję w Jigen-ryu. Według tej samej encyklopedii drugi spadkobierca uczył z rozkazu księcia Shimazu satsumskich chłopów samoobrony w formie tańca z kijem.
Często zadawane pytania
Kto założył Jigen-ryu?
Togo Shigekata, którego encyklopedie Nipponica i Heibonsha datują od 1561 do 1643 roku. Jego imię słowniki odczytują różnie, Heibonsha na przykład jako Shigetaka.
Czy Jigen-ryu opiera się tylko na jednym uderzeniu?
Nihon Kobudo Kyokai określa ją jako szermierkę jednego uderzenia. Japońska Wikipedia podaje zasadę niewątpienia w pierwsze cięcie i dodaje, że szkoła zna także uderzenia następne.
Jak trenuje się w Jigen-ryu?
Nihon Kobudo Kyokai pokazuje ćwiczenie uderzeń w stojący pień. Angielska Wikipedia podaje, że w okresie Edo podobno ćwiczono tysiące uderzeń dziennie, ale źródła nie podaje.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.