Hakka kuen (Style Hakka)
客家拳Zbiorcza nazwa południowych stylów ludu Hakka. Łączy je bliski dystans, praca przedramion i siła wydobywana z opadania, a nie z zamachu.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
O sztuce walki Hakka kuen (Style Hakka)
Hakka kuen, dosłownie „pięść Hakka”, nie jest jedną szkołą, lecz zbiorczą nazwą grupy spokrewnionych stylów południowych związanych z ludem Hakka. Strona nie podaje więc ani założyciela, ani roku; ćwiczący w delcie Rzeki Perłowej używali określenia 客家拳 właśnie dla tej rodziny, przede wszystkim dla modliszki południowej. Jej kolebką jest dorzecze rzeki Dongjiang w głębi wschodniego Guangdongu, skąd pochodzą założyciele wszystkich głównych gałęzi. Rodzinę tworzą modliszka południowa z liniami Chow Gar, Chu Gar, Kwong Sai Jook Lum i Iron Ox, a także Bak Mei, czyli Białe Brwi, oraz Lung Ying, smok południowy. Style te są sobie technicznie bliższe niż jakiemukolwiek innemu nurtowi południowemu. Cechy wspólne są wyraźne. Pracuje się na bliskim dystansie, krótkimi mostami, czyli z przedramionami w stałym kontakcie z ramionami przeciwnika. Siły nie wydobywa się zamachem, lecz opadaniem i wypchnięciem z ciała, więc cios nie potrzebuje toru. Kopnięcia są ograniczone, a środek ciężkości leży w dłoniach i ramionach. Odpowiada temu praca lepkich rąk, w której dłonie kontrolują przeciwnika dotykiem, a nie wzrokiem. Modliszka południowa nie ma z północną nic wspólnego poza nazwą; to najczęstsza pomyłka w tej grupie. Rodzina rozeszła się z diasporą Hakka do Hongkongu, Azji Południowo-Wschodniej i dalej za ocean.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.