Fu jow pai (tygrysi pazur)
虎爪派Południowochiński styl oparty na chwytaniu i rozrywaniu dłonią w kształcie tygrysiego pazura. W 1957 roku stał się jedną z pierwszych sztuk chińskich nauczanych publicznie w USA.
Podstawowe informacje
ChinyCharakter i pochodzenie
Trening
Dla kogo
Organizacja i zawody
Z czego składa się styl
Ocena redakcyjna w skali 0–3, według tego, ile miejsca dany obszar zajmuje w typowym treningu.
Katalogi i bazy dla Fu jow pai (tygrysi pazur)
O sztuce walki Fu jow pai (tygrysi pazur)
Fu jow pai, styl tygrysiego pazura, to sztuka południowochińska zbudowana na jednym obrazie: tygrys, który wbija się w zdobycz i szarpie. Dłoń trzyma kształt pazura z napiętymi palcami i służy do chwytania, szarpania i rozrywania — nie do uderzania pięścią, jak bywa gdzie indziej. Celem są miejsca miękkie: szyja, nadgarstek, łokieć, przyczepy mięśni i twarz. Styl jest świadomie zaczepny i nie liczy na wyczekiwanie; kto go ćwiczy, prze naprzód i odbiera przeciwnikowi dystans. Postawy są niższe niż w stylach północnych, a ramiona prowadzi się bliżej ciała. Tradycja wywodzi linię od mnicha Wong Fook Do ze świątyni Hoy Hong i wiąże ją z tak zwaną szkołą czarnego tygrysa; udokumentowana linia zaczyna się w XX wieku. Rozpowszechnienie poza Chinami ma konkretną datę — Wong Bil Hong otworzył w 1957 roku pierwszą publiczną szkołę w nowojorskim Chinatown, gdy sztuk chińskich obcym niemal nie nauczano. Trening obejmuje hartowanie palców i chwytu — ściskanie naczyń, grzebanie w piasku i pracę z obciążeniem — bo bez siły palców pazur pozostaje tylko kształtem dłoni.
Podobne style
Wybrane według zgodności profilu stylu, nie pokrewieństwa historycznego.